IV SA/Po 537/10
Sądy administracyjne2010-11-10
Sygnatura
IV SA/Po 537/10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia
2010-11-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Poznaniu
Sędziowie
Anna JaroszGrażyna RadzickaKarol Pawlicki
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędziowie WSA Karol Pawlicki WSA Anna Jarosz Protokolant st. sekr. sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2010 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: 1. umorzyć postępowanie 2. zwrócić skarżącej G. S. wpis od skargi w kwocie 200 zł (dwieście) złotych
UZASADNIENIE
G. S., reprezentowana przez radcę prawnego M. P., zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] uchylającą zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] i umarzającą postępowanie pierwszej instancji w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia 18 października 2010 r. pełnomocnik skarżącej cofnęła skargę, wnosząc o zwrot opłaty sądowej od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Ustawa stanowi, że cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, postanowił jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 P.p.s.a.