IV SA/Po 782/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 26 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. O. na uchwałę Rady Miasta Poznania z dnia 18 marca 2008 r. nr XXXIV/338/V/2008 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru części północnej "POŁUDNIOWO-ZACHODNIEGO KLINA ZIELENI" w Poznaniu – obszar A postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu C. O. kwotę [...]zł (słownie: [...]) uiszczonego wpisu od skargi. UZASADNIENIE Pismem [...] sierpnia 2021 r. C. O., reprezentowany przez ad K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miasta Poznania z dnia 18 marca 2008 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru części północnej "POŁUDNIOWO-ZACHODNIEGO KLINA ZIELENI" w Poznaniu – obszar A (zwaną dalej Uchwałą RMP"), w części, w jakiej dla ogródka działkowego nr 37 przewidziano maksymalną powierzchnię zabudowy do 40 m2. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Pismem z [...] września 2021 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] października 2021 r., tut. Sąd wezwał pełnomocnika – pod rygorem odrzucenia skargi – do wykazania, że przed wniesieniem skargi na Uchwałę RMP został wyczerpany tryb, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446; w skrócie "u.s.g.") w brzmieniu sprzed nowelizacji, tj. że strona skarżąca wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa przez organ (k. 66 i 69 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że do dnia wydania niniejszego postanowienia, strona skarżąca nie odpowiedziała na ww. wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; w skrócie "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a.) oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935 zwanej dalej "ustawą zmieniającą") – tj. z dniem 1 czerwca 2017 r. – modyfikacji uległ stan prawny dotyczący wnoszenia skarg na uchwały jednostek samorządu terytorialnego, jak również uległa zmianie treść art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie z nowym brzmieniem tego przepisu: "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego". Oznacza to, że skarga taka nie musi już być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże zgodnie z treścią przepisu przejściowego ustawy zmieniającej – art. 17 ust. 1 – do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9 (tj. p.p.s.a.), w brzmieniu dotychczasowym. Z kolei z art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej wynika, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (tj. p.p.s.a.), w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (tj. ustawy o samorządzie gminnym), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy. Zatem, jak wynika z przytoczonej regulacji intertemporalnej, w sprawach dotyczących aktów organów gminy (uchwał / zarządzeń), nowa regulacja art. 101 ust. 1 u.s.g. znajduje zastosowanie tylko w stosunku do takich aktów, które zostały podjęte po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że zaskarżona Uchwała RMP została podjęta 18 marca 2008 r., a zatem przed wejściem w życie ustawy zmieniającej. Powyższe zaś skutkuje koniecznością zastosowania art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., zgodnie z którym: "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego". Z powyższych względów, skarżący winien przed wniesieniem skargi wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący został wezwany do wykazania tego faktu w zakreślonym terminie 7 dni, który upływał z dniem [...] października 2021 r. Pomimo upływu tego terminu, skarżący nie odpowiedział na wezwanie. Z kolei w odpowiedzi na skargę udzielonej przez organ stwierdzono, że skarżący nie poprzedził złożenia skargi wymaganym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa (k. 16v.). Wszystko to każe przyjąć, że skarżący nie dopełnił obowiązku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarga, która została wniesiona do sądu administracyjnego bez wyczerpania przysługującego skarżącemu, przed organem właściwym w sprawie, środka zaskarżenia – tu: wezwania do usunięcia naruszenia prawa (verba legis: interesu prawnego lub uprawnienia) – podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił (pkt 1 sentencji postanowienia), przy czym na mocy art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym. O zwrocie wpisu (pkt 2 sentencji postanowienia), uiszczonego przez skarżącego w kwocie [...]zł (k. 53), Sąd orzekł stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.