IV SA/Wa 3447/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara po rozpoznaniu w dniu 29.12.2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE R. Z. wniosła do Sądu skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty L. z [...] marca 2014 r. orzekającą o odmowie zwrotu nieruchomości. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca jest zobowiązana uprawdopodobnić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu powinna powołać konkretne okoliczności faktyczne przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji oraz ewentualnie przedstawić dokumenty uprawdopodabniające te okoliczności. Skarżąca tego nie uczyniła, przy czym Sąd nie jest obowiązany do wezwania jej do uzupełnienia wniosku w tym zakresie. Uzasadnienie wniosku nie stanowi bowiem jego wymogu formalnego, lecz jego materialnoprawną argumentację, stąd treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku. W orzecznictwie pojawił się pogląd, że w sytuacji, gdy wykonanie decyzji powinno było zostać wstrzymane na podstawie przepisu szczególnego, jakim jest art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.), zwanej dalej "u.g.n.", to możliwe jest dokonanie takiego wstrzymania przez sąd administracyjny niezależnie od wykazania przez stronę przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA o sygn. akt I OZ 717/10). Jednakże pogląd ten nie jest słuszny, ponieważ Sąd nie działa na podstawie u.g.n., lecz P.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.