I SA/Po 1139/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. A. na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony – Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych; postanawia I. umorzyć postępowanie, II. zwrócić skarżącemu kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od cofniętej skargi. UZASADNIENIE Pismem z dnia 10 czerwca 2016 r., skarżący wniósł skargę na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia interpretację indywidualną. W terminie otwartym do opłacenia skargi uiszczono wpis sądowy w kwocie [...]zł. Pismem z dnia 08 grudnia 2016 r., skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a"), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z kolei z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W oparciu o powyższe regulacje należy uznać, że w badanej sprawie skarżący pismem z dnia 08 grudnia 2016 r., skutecznie cofną skargę wniesioną na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia interpretację indywidualną. Sąd rozpoznając złożone przez skarżącego oświadczenie nie stwierdził, aby w sprawie zachodziły wskazane wyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się więc bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Mając na względzie powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 60 w zw. z art. 131 i art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w pkt I. sentencji. Rozstrzygnięcia zawartego w punkcie II. sentencji niniejszego orzeczenia dokonano w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.