I GZ 397/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 października 2019 r. sygn. akt I SA/Gl 328/19 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości i wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2011 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 października 2019 r. sygn. akt I SA/Gl 328/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości i wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2011 r. Sąd I instancji stwierdził, że S. B. w skardze na decyzję SKO w K. zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Zdaniem Sądu I instancji, skarżąca ograniczyła się do zgłoszenia żądania i nie przedstawiła jakichkolwiek argumentów na jego poparcie, w tym nie wyjaśniła, w czym upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Bez wątpienia było to niewystarczające do uznania, by w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a ponieważ do takiej samej konkluzji prowadzi analiza całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd I instancji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła S. B., wnosząc o jego o zmianę poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca postawiła zarzut naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie skutkujące odmową wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, podczas gdy zrealizowana została przesłanka warunkująca wstrzymanie wykonania w postaci niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podkreśliła, że w treści skargi jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podała, iż nie ma zatrudnienia, a z uwagi na problemy zdrowotne, poszukiwanie nowego miejsca pracy jest utrudnione. Ponadto nie posiada nieruchomości, oszczędności na rachunkach bankowych i w gotówce. Powołała się na niepełnosprawność syna i konieczność jego specjalnego kształcenia, a także na okoliczność, że posiada debet na rachunkach bankowych w łącznej wysokości 32000 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, oceniając zasadność zastosowania ochrony tymczasowej, bada wyłącznie, czy zostały spełnione przesłanki, o których mowa w tym przepisie. Oznacza to, że strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd I instancji ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie jest prawidłowa. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie m.in. określenia do zwrotu dotacji w wysokości 182 525,56 zł. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji uznał, że skarżąca nie wyjaśniła, w czym upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ograniczyła się jedynie do zgłoszenia żądania i nie przedstawiła żadnych argumentów na jego poparcie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z powyżej przytoczonym stanowiskiem Sądu I instancji nie można się zgodzić. WSA w Gliwicach w zaskarżonym postanowieniu pominął bowiem, że w skardze, w której skarżąca wniosła również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz przyznanie prawa pomocy, przedstawiona została sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącej. Do skargi zostało również dołączone orzeczenie o stopniu niepełnosprawności syna skarżącej oraz zaświadczenie lekarskie. Nie można zatem stwierdzić, że skarżąca nie podjęła próby uprawdopodobnienia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania decyzji wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd I instancji w ogóle nie odniósł się do tych argumentów, stwierdzając jedynie lakonicznie, że "analiza całego, zebranego w sprawie materiału dowodowego" prowadzi do konkluzji, że w rozpoznawanej sprawie zastosowanie ochrony tymczasowej jest niezasadne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w związku z powyższym, z uwagi na konieczność respektowania zasady dwuinstancyjności postępowania sądowoadministracyjnego, należało uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać wniosek do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, który ponownie rozpoznając sprawę, winien rozważyć, czy w rozpoznawanej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, biorąc w szczególności pod uwagę podnoszone przez skarżącą okoliczności, dotyczące jej sytuacji majątkowej oraz rodzinnej oraz mając na względzie ustaloną w zaskarżonej decyzji wysokość dotacji oświatowej do zwrotu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.