I SA/Gd 1139/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: maj, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2006 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 31 sierpnia 2010 roku, nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania w zakresie miesięcy maj, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2006r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 grudnia 2009 roku nr [...] określającej D. T. wysokość zobowiązania w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 rok w kwocie 80.796,00 złotych oraz na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług określającą kwotę podatku za wrzesień 2006 r. w wysokości 5.425,00 zł z tytułu wystawienia w dniu 22 września 2006r. faktur VAT nr 0046/09-06 oraz nr 0047/09-06 uchylił decyzję organu I instancji w części określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące sierpień, wrzesień 2006 r. i w tym zakresie określił zobowiązanie podatkowe za sierpień w wysokości 6.540 zł, za wrzesień 12.612 zł oraz utrzymał w mocy w/w decyzję w zakresie dotyczącym rozliczenia maja, października, listopada, grudnia 2006 r. oraz określenia za wrzesień 2006 r. obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W zakresie pozostałych miesięcy tj. od stycznia do kwietnia, czerwiec i lipiec 2006r organ wskazał, iż będzie to przedmiotem odrębnego rozpoznania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku D. T. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę w pełni podziela poglądy zawarte w jednorodnym orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którymi wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. Tymczasem strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa, albowiem wniosek o jej wstrzymanie nie zawiera żadnego uzasadnienia. Nie wynika to również z okoliczności i charakteru sprawy. Samo zaś przekonanie strony skarżącej o zasadności podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.