II OSK 1926/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1415/09 odrzucające skargę A. S. na uchwałę Rady Miejskiej Góry Kalwarii z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie odrzucenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 września 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1415/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a odrzucił skargę A. S. na uchwałę Rady Miejskiej Góry Kalwarii z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie odrzucenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie odrzucenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wskazano dalej,, że przedmiotem zaskarżenia w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym może być jednak wyłącznie uchwała z zakresu administracji publicznej naruszająca interes prawny wnoszącego. Uchwała Rady Miejskiej Góry Kalwarii z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] nie spełnia w ocenie Sądu powyższych kryteriów. Powyżej wymieniona uchwała będąca jedynie odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia, stanowi spełnienie wymogów formalnych do wniesienia skargi i nie podlega odrębnemu zaskarżeniu do właściwego sądu administracyjnego. W tym miejscu Sąd powołał się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2006, II OSK 1724/06). W skardze kasacyjnej reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika A. S. zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania tj. art. 49 § 1, art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 6 i art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez: a) nieuzasadnione zawężenie, wbrew dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a. granic rozpoznania sprawy tylko do uchwały Rady Miejskiej Góry Kalwarii z dnia [...] lipca 2009 r., podczas gdy skarga dotyczyła również naruszających uprawnienia skarżącego i obowiązujące prawo postanowień uchwały Rady Miejskiej Góry Kalwarii nr 229/XIX/2008 z 15 lipca 2008; b) nieustalenie w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jaki akt lub akty są przedmiotem zaskarżenia mimo istnienia wątpliwości w tej mierze wynikających z treści petitum skargi; c) nieuzasadnione odrzucenie skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy WSA w Warszawie w Warszawie do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22.09.2009 r. wydanym w sprawie niniejszej odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. Autor skargi kasacyjnej podał, że WSA w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia powołał się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2006 r. II OSK 1724/2006. Wybrał jednak jedynie fragment tezy postanowienia mówiący o tym, że uchwała będąca odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia, nie podlega osobnemu zaskarżeniu. Pominął natomiast pogląd wyrażony w dalszej części tezy: "Jednak, jeżeli ze skargi wynika, że skarżący kwestionuje pierwotną uchwałę, sąd musi ustalić, jaki akt jest przedmiotem zaskarżenia." Kasator przyznał dalej, że wszak petitum skargi zawiera pewne niedoskonałości redakcyjne, to jednak analizując treść całej skargi nie sposób jednak dojść do wniosku, że jej przedmiotem jest wyłącznie uchwała Rady Miejskiej Góry Kalwarii z [...] lipca 2009 r. Podał, że na wstępie skargi wskazane są dwie uchwały Rady Miejskiej Góry Kalwarii, których skarga dotyczy, tj. uchwała nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. oraz uchwała nr 229/XIX/2008 z dnia 15 lipca 2008 r. Zawarte w skardze zarzuty naruszenia prawa dotyczą postanowień planu zagospodarowania przestrzennego, a więc uchwały nr 229/XIX/2008 z dnia 15 lipca 2008 r. W uzasadnieniu skargi napisane jest, że skarga dotyczy naruszających uprawnienia skarżącego i obowiązujące prawo postanowień uchwał Rady Miejskiej w Górze Kalwarii nr 229/XIX/2008 z 15 lipca 2008 r. oraz nr [...] z [...] lipca 2009 r. W dalszej części uzasadnienia mowa jest o uchwałach, a nie o uchwale, a wskazywane naruszenia prawa dotyczą postanowień planu zagospodarowania przestrzennego, a więc uchwały 229/XIX/2008. Jak stwierdzono, jeśliby przyjąć, że treść skargi nasuwała wątpliwości co do tego "jaka decyzja, postanowienie, inny akt lub czynność" jest jej przedmiotem, to zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. WSA winien wezwać skarżącego do uzupełnienie lub poprawienia skargi. Powyższe okoliczności, zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną, wskazują na to, że Sądowi I instancji można postawić zarzut niewyjaśnienia co jest przedmiotem skargi. Kasator przytoczył w tym miejscu fragment cytowanego przez Sąd I instancji postanowienia NSA z 30 listopada 2006 r.: "choć skarżąca wskazała w osnowie skargi, że zaskarża uchwałę odmawiającą usunięcia naruszenia prawa, to z uzasadnienia wynika, że jej intencją było wniesienie skargi na uchwałę w przedmiocie uchwalenia regulaminu. Skoro więc sąd pierwszej instancji miał wątpliwości, która uchwała była przedmiotem zaskarżenia, powinien wezwać skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie zaskarżonego aktu. [...]". Zdaniem strony skarżącej przytoczone powyżej naruszenia przepisów postępowania miały istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ doprowadziły do odrzucenia skargi i pozbawienia skarżącego możności obrony swych praw. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zarzut naruszenia art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest nieuzasadniony. Wskazać należy, że treść skargi z dnia 1 sierpnia 2009 r. nie pozostawia wątpliwości co do przedmiotu zaskarżenia. W skardze przedmiotowej strona wskazuje na dwie uchwały Rady Miejskiej w Górze Kalwarii: uchwałę nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. oraz uchwałę z dnia 15 lipca 2008 r. o nr 229/XIX/2008. Trafnie zatem stwierdził Sąd I instancji, że w skardze z dnia 1 sierpnia 2009 r. strona wskazała również uchwałę Rady Miejskiej w Górze Kalwarii nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. Uchwała ta w istocie stanowi odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a więc nie może być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Zasadnie zatem stwierdzono, iż skarga na taką uchwałę jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Powyższe nie zmienia faktu, że w tym samym piśmie strona zaskarżyła drugą uchwałę Rady Miejskiej w Górze Kalwarii z dnia 15 lipca 2008 r. o nr 229/XIX/2008. Zatem odrzucenie skargi na uchwałę z dnia [...] lipca 2009 r. postanowieniem z dnia 22 września 2009 r. pozostaje bez wpływu na konieczność rozpoznania skargi na uchwałę z dnia 15 lipca 2008 r. o nr 229/XIX/2008. W takim stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w postanowieniu.