I SA/Wr 1199/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Dukiel (sprawozdawca), Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Paulina Wódka, po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy ze skargi G. G. na indywidualną interpretację Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie : podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie. UZASADNIENIE Zaskarżona interpretacja indywidualna Ministra Finansów z dnia [...] r., nr [...]w przedmiocie przepisów o podatku od towarów i usług, została wydana na podstawie następującego stanu faktycznego: Wnioskodawca- G. G. prowadzi prywatna praktykę jako lekarz weterynarii z tytułu czego jest podatnikiem podatku od towarów i usług, natomiast żona jest emerytowana nauczycielką. W 1993 r. wnioskodawca wraz z żoną otrzymał na podstawie darowizny gospodarstwo rolne, w skład którego wchodzą działki: [...](pow. 0,3 ha) oraz[...](pow. 1,63 ha). W 1997 r. w celu powiększenia gospodarstwa małżonkowie kupili 4,85 ha gruntów rolnych (działka [...]). Niska rentowność produkcji rolnej na ww. gruntach zmusza wnioskodawcę do powolnej rezygnacji z działalności rolniczej. Dalej przedstawiono we wniosku, że w 2007 r. małżonkowie sprzedali w trybie rolnym działkę [...]innemu rolnikowi. Obecnie podzielono działkę [...]na siedem mniejszych. Dla jednej z nich uzyskano warunki zabudowy, reszta zaś jest rolna, ale studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy T.przewiduje te tereny pod zabudowę. W październiku 2007 r. planowana jest sprzedaż dwóch działek, powstałych z podziału działki [...], natomiast później – jeszcze czterech, powstałych z podziału działki [...]. W dalszej przyszłości ze względu na nieopłacalność produkcji rolnej na tych gruntach, nie jest wykluczona sprzedaż pozostałych działek (w całości jako rolne lub po podziale na mniejsze) jakie otrzymał wnioskodawca w postaci darowizny. Na tym tle sformułowano pytanie: czy sprzedając majątek osobisty, który uzyskaliśmy w wyniku darowizny (nie jesteśmy przedsiębiorcami) powinniśmy zapłacić podatek vat od sprzedaży działek ? Według wnioskodawcy, od sprzedaży działek stanowiących majątek osobisty, nie można żądać rozliczenia vat. Na uzasadnienie swojego stanowisko wnioskodawca powołał wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2007 r., sygn. akt I FSK 603/03, oraz wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 6 września 2006 r., sygn. akt I SA/Wr 1254/05, stwierdzając przy tym, że przeciwne stanowisko nie byłoby zgodne z przepisami dyrektywy vat. Minister Finansów, działając poprzez upoważniony organ – Dyrektora Izby Skarbowej w P., w wydanej interpretacji indywidualnej stwierdził, że stanowisko zainteresowanego nie jest prawidłowe. Organ wyjaśnił, że grunty spełniają definicję towarów zawartą w art. 2 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), co w konsekwencji powoduje, że ich sprzedaż jest – co do zasady – przedmiotem opodatkowania tym podatkiem. Ponieważ wnioskodawca, na przedmiotowych gruntach prowadził działalność gospodarczą – rolniczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to transakcje dostawy gruntów mają związek z tą działalnością. Także zakres i skala planowanego przedsięwzięcia (planowana sprzedaż kolejnych działek) oraz podjęte przez sprzedawcę działania (wyodrębnienie przed sprzedażą działek z gruntu rolnego) wskazują na zamiar sprzedaży działek w sposób częstotliwy, a więc w okolicznościach przesądzających o prowadzeniu działalności gospodarczej. Poza tym jak wynikało ze stanu faktycznego, wnioskodawca już jest podatnikiem od towarów i usług (prywatna praktyka lekarza weterynarii) i jeżeli wykonuje również inne czynności podlegające opodatkowaniu, to rodzą one obowiązek podatkowy, gdyż nie można bowiem uznać, że opodatkowanie następuje w sposób wybiórczy. Odwołując się do zapisów art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE organ stwierdził, ze regulacja art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, nie odbiega istotnie od unormowania krajowego. Wnioskodawca wezwał organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa, a po uzyskaniu jego odpowiedzi- podtrzymującej dotychczasowe stanowisko – wniósł skargę, w której podniósł, że przesłanki na których organ oparł stanowisko są błędne. Wskazał w pierwszej kolejności, że nie prowadzi działalności rolniczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy vat, gdyż nie wykorzystywał działek w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Również obowiązku podatkowego w zakresie sprzedaży działek nie można wyprowadzać z faktu, że wykonuje praktykę lekarską, bo nie ma to związku ze sprzedażą gruntów. Dalej skarżący przytoczył fragmenty niektórych orzeczeń sądowych. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 2039/08, skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne: Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie- jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczenia VAT z tytułu działalności handlowej? Przyjmuje się w doktrynie (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Komentarz J.P.Tarno, wyd. 2 LexisNexis 2006), iż art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi również podstawę do zawieszenia postępowania, w przypadku gdy rozstrzygniecie sprawy zależy od wyniku innego postępowania toczącego się przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że rozstrzygnięcie sprawy w kontekście legalności zaskarżonego aktu zależy od odpowiedzi Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na powyżej przedstawione pytanie prejudycjalne, dlatego też na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowe do czasu wydania rozstrzygnięcia przez tenże Trybunał.