II SAB/Sz 125/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 11 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jego skargi na przewlekłość postępowania Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] r. A. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłe prowadzenie przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej postępowania administracyjnego po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r., sygn. akt [...] uchylającym decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Jednocześnie ze skargą skarżący wniósł na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata. Zarządzeniem z dnia [...] r. Sąd wezwał skarżącego do udokumentowania – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi - czy przed wniesieniem niniejszej skargi do Sądu wystosował do organu wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. – co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru korespondencji sądowej karta [...] akt. Skarżący nie wykonał ww. zobowiązania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D z U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wówczas, gdy bez głębszej analizy prawnej sprawy, jednoznacznie można uznać, że skarga jest niedopuszczalna. Taka sytuacja nastąpiła w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w sprawie z jego wniosku o dodatek mieszkaniowy nie złożył zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ I instancji w tej sprawie. Wobec niewyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ, które służyły mu w postępowaniu przed właściwym organem, skarga do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania w jego sprawie – jest niedopuszczalna, a w konsekwencji skarga ta jest oczywiście bezzasadna. Z tych względów , na podstawie art. 247 powoływanej ustawy, Sąd orzekł jak na wstępie.