II SA/Lu 565/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 3 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego wydziału z dnia 10 lipca 2007 r. M.D. wezwana została do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 3 lipca 2007 r. w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania przez wskazanie, czy skargę tę wniosła we własnym imieniu, czy w imieniu R.D., a jeżeli w imieniu R.D.– do nadesłania pełnomocnictwa, pod rygorem odrzucenia skargi. Termin ten upłynął bezskutecznie, gdyż M.D. nie uzupełniła braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 49 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W związku z tym, iż skarga z dnia 3 lipca 2007 r. nie zawierała wskazania, w czyim imieniu została wniesiona, Sąd wezwał M.D. do wskazania, czy skargę tę wniosła we własnym imieniu, czy w imieniu R.D., a jeżeli w imieniu R.D. – do nadesłania pełnomocnictwa. Skarżąca nie wykonała wezwania w ciągu siedmiu dni od dnia jego doręczenia, które nastąpiło w dniu 16 lipca 2007 r. W związku z powyższym, skarga, jako zawierająca braki, których M.D. nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.