I SA/Lu 28/07

SENTENCJA Svgn. akt I SA/Lu 28/07 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2007 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 17 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia - odrzucić skargę. UZASADNIENIE Uzasadnienie. Jak wynika z akt sprawy, wnosząc skargę w sprawie niniejszej /k-3 akt sprawy/ skarżący M. W. wniósł także o przyznanie pomocy prawnej, co sprecyzował we wniosku sporządzonym na formularzu urzędowym PPF /k-9-10/ w ten sposób, że wniósł o ustanowienie doradcy podatkowego. Postanowieniem z dnia 2 marca 2007 roku /k-17/ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uwzględnił powyższy wniosek w całości, tj. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie doradcy podatkowego. Jednocześnie, ponieważ skarżący nie żądał przyznania mu prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, zarządzeniem z dnia 9 marca 2007 roku, doręczonym dnia 15 marca 2007 roku /k-19,23/, skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi. Na zarządzenie, o którym mowa, skarżący wniósł zażalenie. Ponadto, w dniu 5 lipca 2007 roku wniósł kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy - przez ustanowienie adwokata /k-57 -58/. Zażalenie skarżącego na zarządzenie w przedmiocie wpisu od skargi zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2007 roku, sygn. akt [...]. Wobec tego, w sytuacji, gdy skarżący nadal nie wnosił o przyznanie mu prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, został on ponownie wezwany do uiszczenia wymagane w sprawie wpisu od skargi. Wezwanie to doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 sierpnia 2007 roku /k-77/ i pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zważył, co następuje: Art.220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ stanowi, iż sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, po czym w razie bezskutecznego upływu tego terminu wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie do § 3 powołanego artykułu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wskazano wyżej, wpis od skargi w sprawie niniejszej nie został uiszczony pomimo, iż skarżący /na ręce jego pełnomocnika - art.67 § 5 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/ został wezwany do uiszczenia tej opłaty. Skargę należało zatem odrzucić na podstawie art.220 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono, jak na wstępie.