II SA/Wa 2794/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. H. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2794/11 w sprawie ze skargi K. H. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby kandydackiej p o s t a n a w i a: odmówić dokonania wykładni wyroku. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2012 r., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi K. H. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby kandydackiej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie pierwszym uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Rektora – Komendanta Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., a w punkcie drugim określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Odpis ww. orzeczenia z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu [...] maja 2012 r., a pełnomocnikowi organu – w dniu [...] czerwca 2012 r. Wobec niewniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku stał się on prawomocny w dniu [...] lipca 2012 r. Natomiast dniu [...] października 2012 r. skarżący złożył wniosek o wykładnię ww. wyroku z dnia 30 kwietnia 2012 r., a to w związku z treścią uzasadnienia wyroku, a konkretnie zdaniem drugim i trzecim na stronie nr [...] uzasadnienia, z których wynika, iż nie było umocowania prawnego do relegowania skarżącego z praktyk lotniczych w [...] Bazie Lotnictwa Szkolnego w [...], a tym bardziej do usunięcia go na tej podstawie ze służby kandydackiej. We wniosku o wykładnię skarżący wskazał, że zarówno wyrok, jak i jego uzasadnienie, nie wskazuje na jakim etapie nauki ma nastąpić przywrócenie go do służby wskutek uchylenia decyzji wymienionych w punkcie pierwszym wyroku. Brak precyzyjnego określenia ww. kwestii skutkuje dowolną interpretacją orzeczenia przez Rektora – Komendanta Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych w [...], który błędnie pojmuje treść wyroku. O powyższym świadczy wezwanie skarżącego do natychmiastowego stawienia się celem kontynuowania nauki na warunkach ustalonych jednostronnie przez Rektora – Komendanta Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych. Warunki te w istocie sprowadzają się m.in. do konieczności powtórzenia ponad połowy okresu nauki w Studium Oficerskim, odbycia praktycznego szkolenia w [...] Bazie Lotnictwa Szkolnego w [...] przez czas nieokreślony, wykonania badań lotniczo-lekarskich oraz przystąpienia do egzaminów dopuszczających do zajęć praktycznych. Reasumując skarżący podniósł, że jego służba kandydacka zostałaby bezzasadnie wydłużona o dwa lata, mimo iż z "istoty wyroku" wynika, że powinien kontynuować naukę od etapu na jakim została przerwana. W przeciwnym wypadku sytuacja skarżącego - pomimo korzystnego dla niego orzeczenia sądowego – byłaby gorsza od sytuacji kandydata przywróconego do służby po wymierzeniu kary dyscyplinarnej usunięcia ze służby, o której mowa w § 38 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 marca 2010 r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych. Do wniosku o wykładnię wyroku skarżący załączył korespondencję prowadzoną z Rektorem – Komendantem Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych w przedmiocie terminu i sposobu kontynuowania służby kandydackiej. Natomiast w dniu [...] listopada 2012 r. skarżący złożył do akt niniejszej sprawy pismo Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] października 2012 r. dotyczące wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2012 r. W ww. piśmie stwierdzono, że nie jest możliwe uwzględnienie żądania skarżącego polegającego na zawarciu ugody w kwestii terminu podjęcia nauki, ponieważ zgodnie z panującym w doktrynie prawa administracyjnego poglądem, organ administracji publicznej orzekający w sprawie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego, a zatem nie jest dopuszczalna ugoda pomiędzy stroną a tym organem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej zwanej p.p.s.a.), Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Na wstępie podkreślić należy, że wykładnia może dotyczyć zarówno sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia. Złożenie wniosku o wykładnię nie jest ograniczone żadnym terminem. Jak podkreślił Naczelny Sad Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 1121/11, LEX nr 1145479, konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Wskazał też, że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania. W rozpoznawanym wniosku o wykładnię skarżący K. H. podał, że jego wątpliwości nasuwa fragment uzasadnienia wyroku, a mianowicie zdanie drugie i trzecie znajdujące się na stronie nr [...] uzasadnienia wyroku. Brzmią one następująco: Nie było umocowania prawnego do "relegowania" go z praktyk, będącego konsekwencją ww. opinii pilota-instruktora oraz "decyzji Zespołu Bezpieczeństwa Lotów. Powyższe działania doprowadziły do sytuacji, że skarżący, który nie mógł ukończyć praktyki z powodu "relegowania", nie mógł jej zaliczyć. W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o wykładnię nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim podnieść należy, że cytowany wyżej fragment uzasadnienia wyroku jest jasny i nie wymaga interpretacji. Wynika z niego jednoznacznie, że skarżący "relegowany" bez podstawy prawnej z praktyki, nie mógł praktyki tej ukończyć, a w konsekwencji zaliczyć. W tym miejscu zaakcentować należy, iż tylko w przypadku rzeczywistych wątpliwości co do treści orzeczenia może nastąpić dokonanie wykładni. Taka potrzeba może być wyłącznie następstwem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Natomiast, jak już wyżej wskazano, wykładnia nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na poszerzeniu orzeczenia o inne elementy istotne zdaniem strony, do czego w istocie zmierza skarżący podnosząc, że zarówno wyrok, jak i uzasadnienie, nie wskazuje na jakim etapie nauki ma nastąpić przywrócenie go do służby. Tymczasem ustalenie powyższej kwestii, w oparciu o stosowne przepisy prawa, pozostaje w kompetencji organu pierwszej instancji – Rektora – Komendanta Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych w [...]. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.