I GZ 377/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2018 r. sygn. akt V SA/Wa 1534/18 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Przedmiotem zażalenia jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1534/18 mocą, którego w oparciu o art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.) oraz § 2 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie) - wezwano A. K. (skarżący) do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika złożył zażalenie na powyższe zarządzenie. Pełnomocnik podniósł, że opłaty sądowe stanowią swoistego rodzaju daninę publiczną, a zatem podobnie jak podatki (art. 84 Konstytucji RP) - powinny być uregulowane ustawowo (str. 63 uzasadnienia rządowego projektu ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz o zmianie niektórych innych ustaw (druk nr 2582 Sejmu RP IV Kadencji). Opłaty sądowe w sprawach sądowoadministracyjnych regulowane są w przywołanym już rozporządzeniu RM, co jest niezgodne z art. 84 i art. 217 Konstytucji RP. Wobec tego, pełnomocnik podniósł, że nie mógł być zastosowany § 2 ust. 5 rozporządzenia RM wobec jego niekonstytucyjności. Nie można zatem było w konsekwencji zastosować art. 230 p.p.s.a. oraz sankcji z art. 220 § 3 tej ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest ponoszenie przez strony kosztów związanych z ich udziałem w sprawie. W myśl art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym jest, m.in. skarga (§ 2). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym. Należy wskazać, że Przewodniczący Wydziału V WSA w Warszawie zasadnie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł, bowiem stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 cytowanego rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. Zaskarżone zarządzenie jest, zatem prawidłowe i nie narusza prawa. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zarzuty sformułowane w zażaleniu odnoszące się do naruszenie § 2 ust. 5 rozporządzenia w kontekście przepisów Konstytucji RP są niezasadne, gdyż z p.p.s.a., w tym art. 230 § 1 p.p.s.a wynika, że od pism pobiera się wpis (...), a ponadto, zgodnie z art. 233 p.p.s.a., którego to przepisu pełnomocnik skarżącego nie kwestionuje, to właśnie Rada Ministrów w drodze rozporządzenia określi wysokości i zasady pobierania wpisu. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba, że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 – 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie nie wystąpiła żadna z powyższych okoliczności. Zaskarżenie zarządzenie Przewodniczącego w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu prowadzi do tego, że Naczelny Sąd Administracyjny ocenia jedynie, czy zachodziły podstawy prawne do wezwania o uiszczenie wpisu i czy wysokość tej opłaty została określona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji