III SA/Wr 145/12
Sądy administracyjne2012-11-20
Sygnatura
III SA/Wr 145/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2012-11-20
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Sędziowie
Józef Kremis
Rozstrzygnięcie
*Sprostowano wyrok
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego sprostować z urzędu w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 września 2012 r. (sygn. akt III SA/Wr 145/12) oczywistą omyłkę w ten sposób, że w wierszu 15 od góry, winno być "[...] lutego 2012 r." zamiast "[...] lutego 2011 r. "
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 – dalej zwanej p.p.s.a.) Sąd jest władny z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem. Można go dokonać w każdym czasie, a więc także po uprawomocnieniu się wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wydał – po rozpatrzeniu sprawy ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego – wyrok uchylający zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W sentencji tegoż wyroku, w wierszu 15 napisano "[...] lutego 2011 r." podczas gdy skarga dotyczyła decyzji organu II instancji z dnia "[...] lutego 2012".
Nie może budzić wątpliwości, iż powyższe stanowi oczywistą omyłkę, podlegającą sprostowaniu.
W takiej sytuacji, Sąd – art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 p.p.s.a. - postanowił z urzędu sprostować opisany w sentencji postanowienia wyrok.