Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SAB/Wr 919/22

Sądy administracyjne2022-10-19
Sygnatura
II SAB/Wr 919/22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2022-10-19
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Sędziowie

Gabriel Węgrzyn

Rozstrzygnięcie

*Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 19 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi małoletniej A. K. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego T. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 31 V 2022 r. strona skarżąca złożyła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w związku ze złożonym wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 VIII 2022 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie pismem z dnia 26 VIII 2022 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez przedłożenie przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego aktu urodzenia małoletniej – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania nadano jedną przesyłką. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, odpis zarządzenia dot. wpisu wraz z pismem dot. przetłumaczenia aktu urodzenia oraz odpisem odpowiedzi na skargę został doręczony skarżącej w dniu 2 IX 2022 r. (k. 16 akt sądowych). Wezwanie do uiszczenia wpisu pozostało bezskuteczne, zaś wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Stosownie zaś do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że do wywiedzionej przez stronę skarżącą skargi nie został dołączony dokument, z którego wynikałoby umocowanie przedstawiciela ustawowego do działania w imieniu małoletniej skarżącej, tj. akt urodzenia przetłumaczony na język polski przez tłumacza przysięgłego. Dlatego też wezwano stronę skarżącą do nadesłania wymaganego dokumentu w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do nadesłania przetłumaczonego aktu urodzenia została doręczona stronie skarżącej w dniu 2 IX 2022 r. (piątek) zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 9 IX 2022 r. (piątek). W zakreślonym terminie wpis sądowy od skargi nie został uiszczony, a przetłumaczony akt urodzenia małoletniej nie został przesłany do Sądu. Okoliczności te obligowały do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.