II SA/Rz 1544/21

SENTENCJA Dnia 19 października 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 19 października 2021 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na pismo Kierownika Rejonu Dróg Wojewódzkich w [...] z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] - postanawia – odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 2 lutego 2021 r. skarżąca zwróciła się do [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich Rejonu Dróg Wojewódzkich w [....] o odtworzenie istniejącego dotychczas zjazdu z drogi wojewódzkiej nr [...] w [...] przy ul. [...] do działki ew. nr [...]. W odpowiedzi w piśmie z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] Kierownik Rejonu Dróg Wojewódzkich w [...] poinformował, że organ ten nigdy nie rozbierał zjazdu do działki skarżącej, a ponadto podtrzymał stanowisko wyrażone w pismach nr [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. i nr [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. Skarżąca wniosła odwołanie od "decyzji [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich Rejonu Dróg Wojewódzkich w [...] z dnia [...] lutego 2021 r.". Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Skarżąca wniosła skargę do tut. Sądu na powyższe postanowienie, jak również na poprzedzające je pismo rejonu Dróg Wojewódzkich z dnia [...] lutego 2021 r. Skarga na postanowienie Kolegium została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Rz 1107/21 i skierowana do rozstrzygnięcia na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności Sąd wyjaśnia, że po złożeniu skargi sąd z urzędu bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) lub w przepisach szczególnych. Sąd odrzuca skargę m. in. wówczas, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Powyższe oznacza, że dla uruchomienia kontroli sądowoadministracyjnej konieczne jest zakwalifikowanie zaskarżonego aktu lub czynności do jednej z ww. kategorii, ewentualnie drogę sądowoadministracyjną w przypadku niemieszczącym się w ramach przedstawionych wyżej kategorii aktów i czynności powinien przewidzieć konkretny przepis prawa. Po zbadaniu przesłanek dopuszczalności wniesienia skargi Sąd doszedł do przekonania, że podlega ona odrzuceniu, gdyż zaskarżone pismo nie mieści się w katalogu aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., objętych zakresem kontroli sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skarżąca domagała się poddania sądowej kontroli m. in. pisma Kierownika Rejonu Dróg Wojewódzkich z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...], na co jednoznacznie wskazała w treści złożonej skargi. Z treści zaskarżonego pisma Kierownika Rejonu Dróg Wojewódzkich wynika jednak, że ma ono jedynie charakter informacyjny, stanowi odpowiedź na pismo skarżącej z dnia 2 lutego 2021 r. i nie rodzi skutków prawnych. Pismo to w szczególności nie jest decyzją administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), nie jest bowiem władczym jednostronnym oświadczeniem woli organu, nie rozstrzyga również żadnej sprawy administracyjnej. Nie budzi wątpliwości, że pismo to nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.) ani też postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.). Wreszcie zaskarżone pismo nie jest innym niż decyzja i postanowienie aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), albowiem nie ustala, nie stwierdza, ani nie potwierdza uprawnienia lub obowiązku określonego przepisami prawa. W sprawie zatem droga sądowoadministracyjna jest wyłączona, wobec braku kognicji sądów administracyjnych do rozpoznania spraw niewskazanych w katalogu określonym przez ustawodawcę w art. 3 § 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a.