I OZ 697/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. na postanowienie zawarte w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 marca 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 2/14 w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi K. B. na bezczynność A. z siedzibą w W. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie wywołane wniesieniem zażalenia. UZASADNIENIE Wyrokiem z 18 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie: 1. zobowiązał A. z siedzibą w W. do rozpatrzenia wniosku skarżącej K. B. z dnia 14 stycznia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądził od A. z siedzibą w W. na rzecz skarżącej K. B. kwotę 340 (słownie: trzysta czterdzieści) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zażalenie na punkt 3. wyroku z 18 marca 2014 r. wniosła K. B., wskazując, że pominięta została kwota opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Skargę kasacyjną od wyroku z 18 marca 2014 r. wniosła B., zaskarżając go w całości. Wyrokiem z 2 grudnia 2014 r. (sygn. akt I OSK 2052/14) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i sprostował punkt 3. wyroku z 18 marca 2014 r. w ten sposób, że w miejsce "zasądza od A. z siedzibą w W. na rzecz skarżącej K. B. kwotę 340 (słownie: trzysta czterdzieści) złotych" wpisał "zasądza od B. z siedzibą w W. na rzecz K. B. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania". W tej sytuacji postępowanie wywołane wniesieniem zażalenia stało się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.).