II SA/Ol 651/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. N. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wyliczenia i zwrotu części uposażenia postanawia odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE W. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O. z dnia "[...]", nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w E. z dnia "[...]" w sprawie wyliczenia i zwrotu zawieszonej części uposażenia wraz z obligatoryjnymi podwyżkami tego uposażenia wprowadzonymi w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych. Wyrokiem z dnia 3 października 2017 r. (sygn. akt II SA/Ol 651/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę wniesioną w niniejszej sprawie. W dniu 10 października 2017 r. (data nadania pocztowego) do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyżej wyroku. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 30 października 2017 r., zaś w dniu 24 listopada 2017 r. do tut. Sądu wpłynęła sporządzona osobiście przez skarżącego skarga kasacyjna od przedmiotowego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej RP albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. (por. B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 2., Warszawa 2009 r. str. 493.). Tym samym wojewódzki sąd administracyjny powinien odrzucić skargę bez wzywania do usunięcia braków, w sytuacji, gdy skargę sporządzi i podpisze podmiot nieuprawniony (vide: postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawniczy 2004, Nr 5, s. 202). W postanowieniu z dnia 15 maja 2008 r. (sygn. akt II GSK 502/07) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił także, że tryb z art. 49 p.p.s.a. (wezwania do uzupełnienia braków formalnych) przy skardze kasacyjnej jest możliwy do zastosowania tylko do wyjaśnienia, czy osoba która podpisała skargę kasacyjną jest umocowana do jej sporządzenia w świetle art. 175 p.p.s.a. (por. też postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 2013r., sygn. akt II FZ 1082/13, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Analiza akt rozpoznawanej sprawy nie dała natomiast podstaw do przyjęcia, że strona skarżąca jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej, wymienionym w art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. Skoro zatem wniesiona w dniu 24 listopada 2017 r. skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, lecz osobiście przez stronę skarżącą, to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak sentencji.