I GSK 878/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dariusz Dudra (spr.) Sędzia NSA Piotr Piszczek Sędzia del. WSA Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2021 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [A] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 lipca 2017 r. sygn. akt III SA/Po 349/17 w sprawie ze skargi [A] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2017r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 13 lipca 2017 r., sygn. akt III SA/Po 349/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę M (...)Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia (...) stycznia 2017r. nr (...) w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego. W orzeczeniu tym Sąd pierwszej instancji przyjął wykładnię prawa materialnego zgodnie z którą rejestracja samochodu, nawet czasowa, na terytorium kraju, przed dokonaniem jego wewnątrzwspólnotowej dostawy, pozbawia podatnika prawa do zwrotu podatku akcyzowego. Powyższy wyrok Spółka zaskarżyła skargą kasacyjną w całości. Sądowi pierwszej instancji zarzuciła naruszenie: a. prawa materialnego, tj. art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jednolity: Dz.U.2014.752 ze zm.; dalej: u.p.a.) poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że zawarta w tym przepisie przesłanka "zarejestrowanie samochodu osobowego" obejmuje również rejestrację czasową, o której stanowi art. 74 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.2012.1137 ze zm., dalej: Prawo o ruchu drogowym) i w konsekwencji błędne uznanie, że czasowa rejestracja samochodu na terytorium kraju przed dniem jego wywozu wyklucza możliwość zwrotu akcyzy w świetle art. 107 ust. 1 u.p.a;. b. przepisów postępowania, to jest art. 106 § 3 w zw. z art. 3 § 1 i 2 pkt 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) oraz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.153.1269 ze zm., dalej: p.u.s.a.) poprzez nieprzeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów, załączonych przez skarżącego do pisma procesowego w toku postępowania przed Sądem I instancji, pomimo, że było to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości występujących w sprawie i w konsekwencji - dokonanie błędnej kontroli działania organu i pominięcie, że organ ten naruszył przepisy postępowania, tj. art. 120, art. 121 § 1 i 2 oraz art. 124 Ordynacji podatkowej, poprzez: przeprowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych; nieudzielenie stronie niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania; niewyjaśnienie stronie zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwianiu sprawy, które to naruszenia są ewidentne, jeżeli uwzględni się fakty, jakie wynikają z dowodów, których sąd nie przeprowadził, tj. że wobec tej samej spółki, w tych samych okolicznościach faktycznych i prawnych, organ orzekał dotychczas o zwrocie akcyzy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE). Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2021 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I FSK 128/21, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił skierować do TSUE pytanie prejudycjalne o następującej treści: "Czy art. 56 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana z 2012 roku - Dz. Urz. U.E. z dnia 26 października 2012 roku Nr C 326 s. 1 i nast.) i zasadę jednofazowości podatku akcyzowego jako podatku od faktycznej konsumpcji oraz zasadę proporcjonalności należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie zastosowaniu przepisu krajowego takiego jak art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2020, poz. 722, ze zm.) w zakresie w jakim uniemożliwia on zwrot podatnikowi proporcjonalnie wyliczonej akcyzy z tytułu eksportu zarejestrowanego samochodu osobowego w stosunku do okresu jego użytkowania na terytorium kraju?". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie objęte pytaniem prejudycjalnym do TSUE dotyczy kwestii prawnej mogącej mieć istotne znaczenie w sprawie niniejszej, dlatego też należało zawiesić postępowanie kasacyjne. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ab initio p.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić prowadzone przed nim postępowanie w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie przez TSUE wskazanego pytania prejudycjalnego.