Ppolska.starec← UrzadnikВойти

III SA/Wa 2137/21

Sądy administracyjne2021-10-11
Sygnatura
III SA/Wa 2137/21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2021-10-11
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Katarzyna Owsiak

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca – Sędzia WSA Katarzyna Owsiak po rozpoznaniu w dniu 11 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wypłaty środków pieniężnych z zablokowanych rachunków bankowych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE D. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Spółka") złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2021 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wypłaty środków pieniężnych z zablokowanych rachunków bankowych. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2021 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 17 września 2021 r. (k. 24 akt sądowych). Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., dalej: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Stosownie do treści art. 29 w zw. z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej powinny wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności procesowej. Zatem brak złożenia dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony skarżącej wraz ze skargą stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu. Niezłożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi, stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 P.p.s.a. Nieuzupełnienie wspomnianego braku skutkuje zaś odrzuceniem skargi przez Sąd. Artykuł 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez Sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie Sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. W rozpoznawanej sprawie wezwano Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 17 września 2021 r. Termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął zatem w dniu 24 września 2021 r. (piątek). Skarżąca w ww. terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi. W konsekwencji powyższego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.