II SA/Po 397/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia zawiesić postępowanie. /-/ M. Kwiecińska UZASADNIENIE Skarżąca K. M. wniosła skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] uchylające w części [...], w pozostałej zaś części utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. w przedmiocie opłaty z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego położonego przy ul. [...] w [...]. Organ II instancji w uzasadnieniu swojego orzeczenia wyjaśnił m.in., że opłata z tytułu nielegalnego użytkowania przedmiotowego budynku została obliczona zgodnie z 57 ust. 7 i art. 59f ust. 1, 2, 3 ustawy Prawo budowlane. Postanowieniem z dnia 18 września 2007 r. (sygn. akt II OSK 568/06) Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu m.in. następujące pytanie prawne: "1. czy art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) ustalający podstawę naliczenia wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postępowanie wszczęte na skutek zadanego przez NSA powyżej opisanego pytania prawnego, jest nadal w toku. Z uwagi na fakt, że podstawą obliczenia opłaty legalizacyjnej jest odpowiednie stosowanie przepisu art. 59f ust. 1 prawa budowlanego, rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od treści orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Orzeczenie Trybunału stanowi więc zagadnienie wstępne w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne należało zawiesić z urzędu do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na zadane pytanie prawne. Wobec powyższego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ M. Kwiecińska