II SA/Sz 642/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Sokołowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi [...] Spółki Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B.-B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Zarząd Województwa Z. (dalej: "Organ") w dniu [...] r. wydał rozstrzygnięcie nr [...], którym nie uwzględnił protestu Zakładu K. S. "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. (dalej: "Spółka", "Skarżąca") od wyników oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach polityki spójności. Rozstrzygnięcie to, wraz ze stosownym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia na nie skargi do sądu administracyjnego, doręczono Spółce w dniu 10 listopada 2017 r. (vide: k. 81 akt sądowych). Pismem z dnia 23 listopada 2017 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 24 listopada 2017 r., Spółka wniosła za pośrednictwem Organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie (vide: k. 82 akt sądowych). Przesyłka zawierająca tę skargę wpłynęła do Organu w dniu 27 listopada 2017 r. W dniu 1 grudnia 2017 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) Organ przekazał skargę Spółki do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Skarga, jako wniesiona po upływie ustawowego terminu, podlegała pozostawieniu bez rozpatrzenia. Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm.; dalej: "u.z.r.p."), reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 64 u.z.p.p.r., w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 wprowadza też pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a., m.in. skrócone zostały terminy do wniesienia skargi, wprowadzono termin do rozpatrzenia skargi, a także przewidziano tryb jej wniesienia bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Powyższe rozwiązania zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a. Zgodnie z brzmieniem art. 61 ust. 1 u.z.r.p., w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W myśl zaś art. 61 ust. 2 u.z.r.p., skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, a w przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 3 - w terminie 14 dni od dnia upływu terminu na uzupełnienie protestu lub poprawienie w nim oczywistych omyłek, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega wpisowi stałemu. Z kolei, jak stanowi art. 61 ust. 6 pkt 1 u.z.r.p., wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Jak wynika z art. 61 ust. 2 zdanie pierwsze u.z.r.p., w przypadku nieuwzględnienia protestu skargę należy wnieść bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o podjętym rozstrzygnięciu. Skarga jest pismem procesowym w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. Termin dokonania czynności w postępowaniu sądowym w formie pisma jest zachowany wówczas, gdy pismo zostało przed upływem terminu wniesione do właściwego sądu, co oznacza złożenie pisma zarówno w biurze podawczym sądu, jak i w jakimkolwiek jego wydziale, nawet niewłaściwym do podjęcia dalszych czynności sądowych (vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt I PZ 55/02, OSNP 2004, Nr 7, poz. 125). Dla zachowania terminu konieczne jest jednak, aby pismo zostało nadane pod adresem właściwego sądu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1987 r., sygn. akt III CZP 33/87, OSNC 1988, Nr 6, poz. 73). Mylne oznaczenie sądu albo złożenie pisma za pośrednictwem organu oceniającego projekt powoduje, że o dokonanej czynności decyduje dopiero data wpłynięcia pisma do sądu właściwego, ewentualnie data jego nadania pod adresem tego sądu przez organ oceniający protest. Organ taki działa w tym przypadku jako pośrednik, zastępując działanie skarżącego. W rozpoznawanej sprawie rozstrzygnięcie Organu podlegające zaskarżeniu zostało doręczone Skarżącej w dniu 10 listopada 2017 r. Oznacza to, że 14-dniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie upłynął w dniu 24 listopada 2017 r. (piątek). Jak wynika z akt sądowych, skarga została nadana w dniu 24 listopada 2017 r. w Urzędzie Pocztowym K. [...], jednakże na adres Urzędu Marszałkowskiego Województwa Z. – Wydział Zarządzania Strategicznego. Następnie, w dniu 1 grudnia 2017 r., Organ przekazał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy oznacza to, że skarga Spółki została wniesiona do Sądu po terminie, o jakim mowa w art. 61 ust. 2 zdanie pierwsze u.z.r.p. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 ust. 6 u.z.r.p., pozostawił skargę bez rozpatrzenia. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 u.z.r.p.