II OSK 2008/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 6 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. Sp. z o.o. w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Gl 363/11 odrzucającego skargę S. Sp. z o.o. w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w sprawie odpadów postanawia: oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 lipca 2011 r. wydanym na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę S. Sp. z o.o. w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w sprawie odpadów. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu w Gliwicach z dnia 24 maja 2011r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł (zgodnie z treścią §1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), natomiast jej pełnomocnik do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji skarżącej Spółki. W ostatnim dniu wyznaczonego terminu pełnomocnik Spółki przesłał aktualny odpis z Rejestru Przedsiębiorców, tym samym uzupełniając brak formalny skargi, jednak należnego wpisu od skargi nie uiszczono. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji uznał, że zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz art. 230 p.p.s.a. przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu, albowiem nie uiszczono w terminie należnej opłaty. Wskazał, iż przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej za pośrednictwem poczty w dniu 8 czerwca 2011 r., co oznacza, że termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 15 czerwca 2011 r. Jednak ani skarżąca Spółka ani jej pełnomocnik – mimo prawidłowego wezwania, zawierającego pouczenie o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności – należnej opłaty sadowej nie uiścili. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skargę odrzucił. Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną wniosła S. Sp. z o.o. zaskarżając postanowienie w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania tj. art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. przez zaniechanie wezwania pełnomocnika do uzupełnienia brakującego wpisu od skargi, a następnie odrzucenie ww. skargi pomimo uzupełnienia wszelkich żądanych braków formalnych. W uzasadnieniu podkreślono, że w poleconej przesyłce listownej nadanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach z dnia 2 czerwca 2011 r. nr [...] znajdowało się wyłącznie wezwanie z dnia 2 czerwca 2011 r. o złożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (aktualny odpis KRS) oraz pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] maja 2011r.- odpowiedź na skargę. Jednocześnie autor skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu natomiast bierze pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie występują przesłanki nieważności postępowania określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., a zatem Naczelny Sąd Administracyjny był związany granicami skargi kasacyjnej. Na wstępie należy podnieść, iż pismo pełnomocnika strony skarżącej z dnia [...] lipca 2011 r. zatytułowane "zażalenie" należy potraktować jako skargę kasacyjną bowiem spełnia przesłanki środka zaskarżenia w niniejszej sprawie. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis, a jego nieziszczenie stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z akt sądowych wynika, iż polecona przesyłka listowna została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 8 czerwca 2011r., na co wskazuje stempel Placówki Pocztowej oraz data pokwitowania odbioru. Zatem Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 15 czerwca 2011r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wymogi przewidziane § 4 rozporządzeniu wykonawczym Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym przez pocztę (Dz. U. Nr 190, poz. 1277, zwane dalej: rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r.) zostały zachowane. W związku z tym należy zauważyć, że prawidłowo wypełniony formularz potwierdzenia odbioru, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r., pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm., zwany dalej k.p.c.), potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta bowiem z domniemania zgodności z prawdą. Adresat przesyłki, który stwierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić zgodnie z wymaganiami art. 252 k.p.c. (postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2011 r., sygn. akt I FSK 340/10). W treści pokwitowania odbioru w sposób jednoznaczny określono rodzaj przesyłki, która została dostarczona adresatowi, tj. wezwanie o uzupełnienie braków skargi, odpis odpowiedzi na skargę oraz odpis zarządzenia o uiszczeniu wpisu. Stwierdzenie odbioru tak opisanej przesyłki, potwierdziła własnoręcznym podpisem osoba uprawniona do jej odbioru przesyłki – B. B. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż w interesie odbierającego przesyłkę było, aby kwitując odbiór, sprawdził uprzednio jej zawartość oraz zgłosił ewentualne zastrzeżenia doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczyniono, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia pełnomocnikowi skarżącej przesyłki z dnia 6 czerwca 2011 r. nadanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Zasadnie zatem, w opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji przyjął, że strona nie uiściła w terminie należnej opłaty wskazanej w skutecznie doręczonym wezwaniu, a zatem jej skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało odrzucić. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.