II GSK 2726/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) Sędzia NSA Joanna Zabłocka Sędzia del. WSA Sylwester Miziołek Protokolant Anna Ważbińska-Dudzińska po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2019 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. w miejscowości M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1792/16 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w miejscowości M. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia dokumentacji geologicznej złoża węgla kamiennego 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Środowiska z [...] lutego 2016 r., nr [...]; 3. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz A. Sp. z o.o. w miejscowości M. 1120 (tysiąc sto dwadzieścia) zł tytułem kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 15 marca 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1792/16 oddalił skargę A Sp. z o.o. w miejscowości M. na decyzję Ministra Środowiska z [...] lipca 2016 r. w przedmiocie odmowy zatwierdzenia dokumentacji geologicznej złoża węgla kamiennego. Z uzasadnienia wyroku wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia Sąd I instancji przyjął następujące ustalenia. A. spółka z o.o. w M. [...] lutego 2015 r. w M. zwróciła się do Ministra Środowiska o zatwierdzenie Dokumentacji geologicznej złoża węgla kamiennego "S. I". Minister Środowiska decyzją z [...] lutego 2016 r. odmówił zatwierdzenia dokumentacji ze względu na to, że nie spełniała ona wymogów prawa, tj. § 4 ust. 2 pkt 4 lit. f rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie dokumentacji geologicznej złoża kopaliny (Dz.U. Nr 291, poz. 1712), zgodnie z którym do dokumentacji geologicznej należy dołączyć dowód istnienia prawa do wykorzystania informacji geologicznej, na podstawie której sporządzono dokumentację geologiczną. Organ uznał, że w pozostałym zakresie dokumentacja spełniała wymogi przepisów prawa. W uzasadnieniu organ wskazał również, że wnioskodawca wykorzystał informację geologiczną pozyskaną w wyniku zawarcia umowy nr [...] o korzystanie za wynagrodzeniem z informacji geologicznej dotyczącej złoża węgla kamiennego "S.". Organ nie zgodził się z twierdzeniem wnioskodawcy, że prowadzenie korespondencji z Ministrem Środowiska po dacie wygaśnięcia umowy, można poczytywać jako milczące przedłużenie umowy, ponieważ zgodnie z § 13 umowy wszelkie jej zmiany wymagają formy pisemnej pod rygorem nieważności. Ponadto organ wskazał, że z urzędu posiada wiedzę o tym, że rozporządzanie prawem do korzystania z informacji geologicznej jest możliwe na czas określony, a za każde przedłużenie czasu trwania umowy jest pobierane dodatkowe wynagrodzenie w wysokości 5% za każdy rok, na który jest przedłużany czas trwania umowy. Ponadto spełnienie przesłanki wykazania się prawem do korzystania z informacji geologicznej następuje wtedy, gdy podmiot przedstawi dowody potwierdzające posiadanie przedmiotowego prawa w pełnym zakresie, a taki stan nie istniał w przypadku złożenia wniosku przez A. spółka z o.o. Organ nie uwzględnił wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka na okoliczność przysługiwania wnioskodawcy prawa do korzystania z informacji geologicznej, ponieważ uznał, że dowodem w tej sprawie powinna być umowa zawarta na podstawie art. 100 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. 2015r., poz. 196, ze zm.). A. spółka z o.o. wnioskiem z [...] lutego 2016 r. zwróciła się o ponowne rozpatrzenie sprawy. Minister Środowiska decyzją z [...] lipca 2016 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 związku z art. 127 § 3 k.p.a. orzekł o utrzymaniu mocy zaskarżonej decyzji. W pierwszej kolejności Minister wskazał, że nie zasługuje na uwzględnienie twierdzenie o milczącym przedłużeniu czasu trwania umowy przez Ministra Środowiska. Czas trwania umowy oznaczony został konkretną datą, zaś wszelkie zmiany umowy mogły być dokonane wyłącznie w formie pisemnej - pod rygorem nieważności. Skoro nie doszło do podpisania aneksu przedłużającego czas trwania umowy, nie mogła ona zostać w sposób milczący lub dorozumiany przedłużona. Organ odwoławczy wskazał, że stosownie do art. 100 ust. 6 ustawy z dnia 9 czerwca 2011r. Prawo geologiczne i górnicze jeżeli prawo do informacji geologicznej zawartej w dokumentacji geologicznej przysługuje Skarbowi Państwa, nadanie uprawnienia do korzystania z niej może nastąpić wyłącznie na czas oznaczony. Minister stwierdził, że tak też było w przypadku umowy nr [...] zawartej z wnioskodawcą. Dalej organ wskazał, że zgodnie z § 4 ust. 2 pkt 4 lit. f rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie dokumentacji geologicznej złoża kopaliny dokumentacja geologiczna złoża kopaliny, która podlega zatwierdzeniu powinna zawierać dowód istnienia prawa do wykorzystania informacji geologicznej, na podstawie której ją sporządzono. Organ wskazał, że prawodawca posłużył się czasem teraźniejszym "istnienia" prawa, co wskazuje, że nie wystarczy, aby prawo to istniało tylko w trakcie prac poprzedzających powstanie dokumentacji geologicznych, konieczne jest, aby prawo to istniało nadal w czasie poprawiania, a następnie zatwierdzania dokumentacji geologicznej - tylko bowiem w takim przypadku możliwe jest stwierdzenie, że odpowiada ona wszystkim wymogom prawa. Wykładnia celowościowa i systemowa przemawia za tym, żeby spełnienie przesłanki istnienia prawa do wykorzystania informacji geologicznej podlegało badaniu według daty wydania rozstrzygnięcia w sprawie, jak ma to miejsce w innych postępowaniach administracyjnych. Minister Środowiska odnosząc się do zarzutu pominięcia dowodu z zeznań świadka L. J., wskazał, że w postępowaniu administracyjnym przedmiotem dowodu powinny być fakty mające istotne znaczenie dla sprawy. W przedmiotowej sprawie zaistniał spór o charakterze prawnym, co do czasu trwania umowy oraz daty, według której organ sprawdza spełnienie przesłanki posiadania prawa do korzystania z informacji geologicznej. Przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka w tym zakresie byłoby bezprzedmiotowe. Organ nie podzielił poglądu, że dokonywanie zmian w dokumentacji geologicznej może następować na podstawie wiedzy ogólnej, gdyż podstawą sporządzenia każdej dokumentacji geologicznej jest informacja geologiczna. Bezsporne jest bowiem, że tworzenie kolejnych wersji dokumentacji stanowiło korzystanie z informacji geologicznej, na co wnioskodawca uzyskał prawo ograniczone w czasie wynikającym z zawartej umowy nr [....]. A. spółka z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz.718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę oddalił. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że stanowisko organu jest prawidłowe, albowiem jak wynika z akt sprawy A. spółka z o.o. wnosząc o zatwierdzenie dokumentacji geologicznej złoża węgla kamiennego "S.", nie dysponowała dowodem istnienia prawa do wykorzystania informacji geologicznej, na podstawie której sporządzono dokumentację geologiczną złoża kopaliny. Sąd wskazał, że zgodnie z § 4 ust. 2 pkt 4 lit. f rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie dokumentacji geologicznej złoża kopaliny (Dz.U. Nr 291, poz. 1712), dokumentacja geologiczna złoża kopaliny, która podlega zatwierdzeniu powinna zawierać dowód istnienia prawa do wykorzystania informacji geologicznej, na podstawie której ją sporządzono. Dowodem takim jest umowa, której przedmiotem jest wykorzystanie informacji geologicznej, na podstawie której ją sporządzono. Tym samym przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka w tym zakresie uznać należy za bezprzedmiotowe. Sąd przedstawił stan faktyczny rozstrzygając, że umowa zawarta między skarżącą a Skarbem Państwa w dniu [...] grudnia 2012 r. (umowa nr [...]) na okres 30 miesięcy wygasła [...] czerwca 2015 r. W związku z jej wygaśnięciem Kopalnia utraciła prawo do korzystania z informacji geologicznej i ten stan taktyczny nie uległ zmianie również w toku postępowania wszczętego wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. Podzielić należy stanowisko organu, że nie zasługuje na uwzględnienie twierdzenie o milczącym przedłużeniu czasu trwania umowy przez Ministra Środowiska. Umowa o korzystanie z informacji geologicznej zawarta została na oznaczony czas, zaś wszelkie zmiany umowy mogły być dokonane wyłącznie w formie pisemnej - pod rygorem nieważności. Skoro nie doszło do podpisania aneksu przedłużającego czas trwania umowy, nie mogła ona zostać w sposób milczący lub dorozumiany przedłużona. Sąd podzielił stanowisko organu, iż skarżąca, dokonując poprawek nie dysponując już prawem do korzystania z informacji geologicznej, gdyż jak już zostało wskazane umowa wygasła z dniem [...] czerwca 2015 r. Tym samym skarżąca składając poprawioną dokumentację w dniu [...] sierpnia 2015 r. oraz [...] listopada 2015 r. nie dysponowała prawem do wykorzystania z informacji geologicznej, na podstawie której powyższą dokumentację sporządzono. Jednocześnie Sąd nie podziela stanowiska skarżącej, że poprawa dokumentacji odbywała się wyłącznie na podstawie wiedzy ogólnie dostępnej, gdyż bez danych wyjściowych byłaby w ogóle niemożliwa do przeprowadzenia. A. Sp. z o.o. złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skargą zarzuciła: 1) naruszenie prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. § 4 ust. 2 pkt 4 lit. f rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie dokumentacji geologicznej złoża kopaliny (Dz.U. Nr 291, poz. 1712), poprzez uznanie, iż wnioskodawca nie spełnił przesłanki wymaganej w tym przepisie, pomimo że wniosek o zatwierdzenie dokumentacji złożył w okresie przysługiwania mu prawa do informacji geologicznej, zaś po wygaśnięciu umowy o korzystanie z tej informacji nie korzystał z informacji dla celów postępowania, a aktualizacje, do których skarżący został wezwany i których dokonano, poczynione zostały na podstawie wiedzy powszechnej, nie wynikającej z informacji geologicznej będącej przedmiotem umowy nr [....] z dnia [...] grudnia 2012 r., 2) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć (miało) istotny wpływ na wynik postępowania, tj. art. 7 k.p.a., poprzez brak dokładnego wyjaśnienia - w toku postępowania przed organem administracji publicznej oraz sądem administracyjnym - stanu faktycznego i art. 77 § 1 k.p.a., poprzez brak zebrania i rozpatrzenia wyczerpującego materiału dowodowego w toku postępowania przed organem administracji publicznej oraz sądem administracyjnym, w szczególności wobec odmowy dopuszczenia dowodu z zeznań świadka L. J., na okoliczność tego, iż aktualizacje, do których skarżący został wezwany i których dokonano, poczynione zostały na podstawie wiedzy powszechnej, nie wynikającej z informacji geologicznej będącej przedmiotem umowy nr [....] z dnia [...] grudnia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest zasadna i skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku oraz uchyleniem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2016 roku numer [...]. W szczególności należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy - p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Wobec takich regulacji poza sporem winna pozostawać okoliczność, iż wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, a uzasadnione jest odniesienie się do poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Spór prawny w rozpatrywanej sprawie dotyczy kwestii prawidłowości stanowiska Sądu I instancji, który kontrolując zgodność z prawem decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2016 roku numer [....] stwierdził, że decyzja ta jest zgodna z prawem. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że biorąc pod uwagę zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy i dokonując wykładni przepisu § 4 ust. 2 pkt 4 lit. f rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 grudnia 2011 roku w sprawie dokumentacji geologicznej złoża kopaliny, Sąd I instancji stwierdził, że skarżąca spółka składając wniosek o zatwierdzenie dokumentacji geologicznej złoża węgla kamiennego "S." nie dysponowała dowodem istnienia prawa do wykorzystania informacji geologicznej, na podstawie której sporządzono dokumentację geologiczną złoża kopaliny. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] grudnia 2012 roku skarżąca spółka zawarła umowę numer [...] na korzystanie z informacji geologicznej. Umowa została zawarta na okres 30 miesięcy to jest do dnia [...] czerwca 2015 roku. Poza sporem pozostaje także okoliczność, że skarżąca spółka w dniu [...] lutego 2015 roku wystąpiła do Ministra Środowiska z wnioskiem o zatwierdzenie dokumentacji geologicznej złoża węgla kamiennego "S.". Pismami z dnia [...] kwietnia 2015 roku oraz [...] czerwca 2015 roku skarżąca spółka została wezwana do uzupełnienia dokumentacji geologicznej o zatwierdzenie której wystąpiła [....] lutego 2015 roku. W związku z powyższym podkreślić należy, że w trakcie całego postępowania administracyjnego, a także przed Sądem I instancji, skarżąca spółka konsekwentnie wskazywała, że przedstawiona do zatwierdzenia dokumentacja geologiczna została opracowana w oparciu i informację geologiczną, do której prawa strona posiadała w oparciu o przedstawioną wyżej umowę z [...] grudnia 2012 roku. Zauważyć także należy, że przedstawione stanowisko spółki odnosi się także do zakresu objętego uzupełnieniem dokumentacji geologicznej. Odmienne w tym zakresie stanowisko organu i Sądu I instancji nie uwzględnia tej okoliczności, że pierwsze pismo odnoszące się do uzupełnienia dokumentacji geologicznej zostało przekazane przez spółkę do organu w okresie obowiązywania umowy dotyczącej korzystania z informacji geologicznej. Ponadto Sąd I instancji co najmniej przedwcześnie zaakceptował stanowisko organu wskazujące na to, że uzupełniając dokumentację geologiczną strona skarżąca korzystała z informacji geologicznej, do której nie posiadała żadnych praw. Zupełnie natomiast nie zrozumiałe jest stanowisko organu, które w całości zaakceptował Sąd I instancji, wskazujące na to, że skarżąca spółka ani w dacie złożenia wniosku o zatwierdzenie dokumentacji geologicznej, ani w dacie przedłożenia poprawionej dokumentacji nie dysponowała w niezbędnym zakresie prawem do informacji geologicznej wykorzystanej przy sporządzeniu dokumentacji. Zauważyć więc należy, że ani organ, ani Sąd I instancji nie odnoszą się do kwestii, co oznacza zdaniem organu "nie dysponowała w niezbędnym zakresie prawem do informacji geologicznej". Takie stwierdzenie oznaczałoby, że organ przyjmuje, iż skarżąca spółka takim prawem dysponowała tylko nie w takim zakresie o jaki chodzi w tej sprawie. W związku z powyższym podkreślić należy, że zakres treściowy informacji geologicznej udostępnionej skarżącej spółce na podstawie umowy z dnia [...] grudnia 2012 roku został określony w § 2 tejże umowy. Z akt sprawy nie wynika aby przedmiotem analizy był ów zakres treściowy umowy, zwłaszcza w kontekście zarzutu zawartego w uzasadnieniu decyzji wydanej w dniu [...] lutego 2016 roku, a dotyczącego prawa do korzystania z informacji geologicznej odnośnie czterech otworów wiertniczych szczegółowo wskazanych w treści uzasadnienia tej decyzji. Przypominając o tym, że w orzecznictwie NSA wielokrotnie wskazywano, iż przez przytoczenie podstawy kasacyjnej należy rozumieć podanie konkretnego przepisu (konkretnej jednostki redakcyjnej określonego aktu prawnego), który zdaniem strony został naruszony przez sąd pierwszej instancji (vide postanowienia NSA z 8 marca 2004 r., sygn. akt FSK 41/04; z 1 września 2004 r., sygn. akt FSK 161/04; z 24 maja 2005 r., sygn. akt FSK 2302/04), co oznacza obowiązek konkretnego wskazania nie tylko, które przepisy prawa materialnego zostały przez Sąd naruszone zaskarżanym orzeczeniem, ale i na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być prawidłowa wykładnia i właściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.). Podobnie rzecz się ma przy naruszeniu prawa procesowego, gdzie należy wskazać przepisy tego prawa, które zostały naruszone przez Sąd I instancji i wpływ tego naruszenia na wynik sprawy, tj. na rozstrzygniecie (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Oznacza to, że niezależnie od wskazania istoty zarzutu, autor skargi kasacyjnej winien przeprowadzić argumentację, w której wykaże wpływ tego naruszenia na treść orzeczenia oraz wykaże, że wpływ ten mógł być istotny dla zaskarżonego rozstrzygnięcia Sądu I instancji. W rozpoznawanej skardze kasacyjnej konstrukcja zarzutów nie odpowiada wyżej zakreślonym wymogom jednak uchwała Pełnego Składu NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OPS 10/09, publik. ONSAiWSA z 2010 r. Nr 1, poz. 1 nakłada na NSA, stosownie do art. 174 pkt 1 i 2 oraz art. 183 § 1 p.p.s.a., obowiązek odniesienia się do wszystkich zarzutów przytoczonych w podstawach kasacyjnych. Tak więc uwzględniając przedstawione uwagi dotyczące wymogów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej oraz biorąc pod uwagę w/w uchwałę pełnego składu NSA z wyżej przedstawionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadny zarzut skargi kasacyjnej odnoszący się do naruszenia przepisów postępowania. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia prawa materialnego podkreślić należy, że przedmiotem postępowania był wniosek o zatwierdzenie dokumentacji geologicznej złoża węgla kamiennego "S.". Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że Minister Środowiska wydając w dniu [...] lutego 2016 roku decyzję o odmowie zatwierdzenia dokumentacji geologicznej złoża węgla kamiennego "S." wskazał, jako podstawę prawną rozstrzygnięcia przepis art. 93 ust. 3 i ust. 4 ustawy Prawo geologiczne i górnicze w związku z art. 161 ust. 3 pkt 1 tejże ustawy. Z treści art. 93 ust. 3 P.g.g. wynika jednoznacznie, że jeżeli dokumentacja geologiczna, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1-3 , nie odpowiada wymaganiom prawa albo powstała w wyniku działań niezgodnych z prawem, właściwy organ administracji geologicznej odmawia jej zatwierdzenia. Natomiast z treści art. 93 ust. 4 P.g.g. wynika wprost, że zmiana dokumentacji geologicznej, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1-3 dokonywana jest poprzez sporządzenie dodatku z tym, że do postępowania dotyczącego dodatku do dokumentacji geologicznej stosuje się regulacje prawne opisane w art. 93 ust. 1-3 P.g.g. Oznacza to, że odmowa zatwierdzenia dokumentacji geologicznej (dodatku do dokumentacji geologicznej) może nastąpić jedynie z dwóch powodów wyraźnie wskazanych w treści art. 93 ust. 3 P.g.g. Ustawodawca wskazał, że opisany skutek następuje tylko wówczas, gdy przedłożona dokumentacja geologiczna (dodatek do dokumentacji geologicznej) nie odpowiada wymaganiom prawa albo dokumentacja (dodatek do dokumentacji) powstała w wyniku działań niezgodnych z prawem. Tak więc oczywistym jest, że w przypadku stwierdzenia przez organ administracji geologicznej jednej ze wskazanych przesłanek obowiązkiem organu jest odmowa zatwierdzenia dokumentacji geologicznej (dodatku do dokumentacji geologicznej). Brak jest podstaw do uznania, że przy rozpatrywaniu wniosku o zatwierdzenie dokumentacji geologicznej bądź dodatku do dokumentacji geologicznej, organ administracji geologicznej był zobligowany do oceny sprawy z uwzględnieniem innych kryteriów niż wyżej wskazane. W postępowaniu o zatwierdzenie dokumentacji geologicznej (dodatku do dokumentacji geologicznej) organ ocenia dokumentację (dodatek) pod względem zgodności z wymaganiami przepisów oraz poprawności merytorycznej. Podkreślić należy, że dla oceny, czy dokumentacja geologiczna bądź dodatek do dokumentacji geologicznej odpowiada wymaganiom prawa uwzględnić należy regulacje prawne zawarte w art. 21, art. 24, art. 26 P.g.g. oraz w art. 88-92 P.g.g. i art. 100 P.g.g. określające treść danego rodzaju dokumentacji geologicznej oraz sposób korzystania z dokumentacji geologicznej, a także regulacje zawarte w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 22 grudnia 2011 roku w sprawie dokumentacji geologicznej złoża kopaliny, które zostało wydane w oparciu o ustawową delegację zawartą w art. 97 ust. 1 pkt 1 P.g.g. Stosownie do treści art. 97 ust. 1 pkt 1 P.g.g. minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dotyczące dokumentacji geologicznej złoża kopaliny. Z kolei z treści art. 100 ust. 2 pkt 1 P.g.g. wynika, że korzystanie z informacji geologicznej, do której prawa przysługują Skarbowi Państwa, w celu wykonywania działalności w zakresie wydobywania kopalin ze złóż, następuje w drodze umowy, za wynagrodzeniem. Przepis § 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 grudnia 2011 roku w sprawie dokumentacji geologicznej złoża kopaliny, wyraźnie stanowi, że rozporządzenie określa szczegółowe wymagania dotyczące dokumentacji geologicznej złoża kopaliny. Przywołany wyżej przepis § 4 rozporządzenia w ust. 1 stanowi, że dokumentację geologiczną złoża kopaliny sporządza się z podziałem na część tekstową, graficzną i tabelaryczną, niezależnie od kategorii rozpoznania złoża. W ust. 2 pkt 1-3 § 4 rozporządzenia zostały wymienione elementy dokumentacji geologicznej złoża kopaliny, które powinny znajdować się w części tekstowej i w części opisowej dokumentacji. Wśród tych elementów nie wymienia się dokumentów (dowodów) istnienia prawa do wykorzystania informacji geologicznej. Treść § 4 ust. 2 pkt 4 lit. f rozporządzenia wskazuje, że wśród załączników do dokumentacji winien znajdować się dowód istnienia prawa do wykorzystania informacji geologicznej, na podstawie której sporządzono dokumentację geologiczną złoża kopaliny. Sama treść § 4 ust. 2 pkt 4 lit. f oraz jego umiejscowienie w części odnoszącej się do załączników do dokumentacji a nie do "treściowych" elementów dokumentacji wskazuje, że dotyczy on sporządzonej dokumentacji przedstawionej do zatwierdzenia właściwemu organowi. Z treści tegoż przepisu prawa wynika, że opisany w nim wymóg odnosi się do sporządzonej dokumentacji geologicznej. Tak więc w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wbrew stanowisku Sądu I, który w omawianym zakresie zaakceptował wadliwe stanowisko organu, obowiązkiem podmiotu występującego z wnioskiem o zatwierdzenie dokumentacji geologicznej jest sporządzenie tej dokumentacji w sposób odpowiadający wymogom określonym w § 4 ust. 1, ust. 2, ust. 3, ust 4 i ust. 5 rozporządzenia, a więc załączając do tak sporządzonej dokumentacji obowiązkowe załączniki, w tym dowód istnienia prawa do wykorzystania informacji geologicznej. Złożenie wniosku o zatwierdzenie dokumentacji geologicznej do którego jest dołączona dokumentacja geologiczna złoża kopaliny uruchamia postępowanie administracyjne w tym przedmiocie. Zgodnie z treścią art. 93 ust. 2 i ust. 3 P.g.g., postępowanie takie kończy decyzja administracyjna wydana przez właściwy organ. Treść decyzji jest zależna od spełnienia ustawowo określonych przesłanek. Oznacza to, że złożenie dokumentacji geologicznej złoża kopaliny wraz z załącznikiem, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 4 lit. f rozporządzenia stanowi o spełnieniu obowiązku określonego w tym przepisie prawa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazanego wyżej regulacje prawne nie dają podstaw do przyjęcia, że wnioskodawca winien wykazywać i dokumentować prawo do wykorzystywania informacji geologicznej w każdym stadium postępowania o zatwierdzenie dokumentacji geologicznej. Z tych względów za zasadny uznać należało także zarzut naruszenia prawa materialnego. Mając powyższe na uwadze należy zatem uznać, że skarga kasacyjna oparta została na usprawiedliwionych podstawach. W tym stanie rzeczy uznając, że okoliczności sprawy zostały dostatecznie wyjaśnione, a Sąd I instancji niezasadnie uznał stanowisko organów za prawidłowe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 188 p.p.s.a., art. 145 § 1 pkt 1 lit.a i c p.p.s.a. oraz art. 185 § 1 p.p.s.a. p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a. i art. 200 p.p.s.a.