IV SA/Wr 474/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. UZASADNIENIE M. B. wniósł w niniejszej sprawie skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. W skardze wyżej wymieniony sformułował również wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu skarżący został wezwany do wypełnienia, podpisania i przesłania urzędowego formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku niespełniającego tego wymogu. Skarżący nie odpowiedział na powyższe wezwanie. Zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2011 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W dniu 23 sierpnia 2009 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. stanowi, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownie rozpoznaniu przez Sąd. Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast w myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniała w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zgodnie z cytowanymi przepisami, warunkiem koniecznym do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest jego złożenie na urzędowym formularzu. Od tej reguły przepisy ustawy nie przewidują żadnych odstępstw. Skoro skarżący nie spełnił tego warunku, mimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku i pouczeniu o skutkach prawnych zaniechania tego obowiązku, brak było prawnej możliwości rozpoznania wniosku. Na marginesie tylko dodać można, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy można złożyć w każdym czasie. Tak więc, pozostawienie wcześniej złożonego wniosku bez rozpoznania nie zamyka skarżącemu drogi do złożenia kolejnego wniosku w sprawie. Zaznaczyć jednak należy, że musi on spełniać wymóg z wcześniej cytowanego przepisu art. 257 p.p.s.a. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący w istocie wniosek, o którym mowa wyżej przedstawił Sądowi, w związku z czym będzie on rozpatrywany w kolejnym postępowaniu wpadkowym dotyczącym przyznania prawa pomocy. W tej sytuacji, na podstawie art. 257 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.