IV SA/Po 281/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Józef Maleszewski (spr.) WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 października 2021 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na roboty budowlane 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2020 r. nr [...] nr [...]; 2. zasądza od Wojewody na rzecz A. Z. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Sygn. akt IV SA/Po [...] U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] Wojewoda (dalej: Wojewoda, organ II instancji) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania A. G. i A. Z. od decyzji Starosty [...] (dalej: Starosta, organ I instancji) z dnia [...] września 2020 r., znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej S. K. (dalej także inwestor) pozwolenia na remont elewacji bocznej budynku mieszkalnego wielorodzinnego w części oficyny polegający na wzmocnieniu ścian poprzez tzw. przeszycie ściany bocznej i stropów, przemurowanie muru i wzmocnienie ścian ścięgami na działce nr [...], jedn. ewid. [...], przy ul. [...] w P. (budynek zlokalizowany w granicy z działką nr [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że dnia [...] lipca 2020 r. inwestor złożył wniosek w sprawie wydania pozwolenia na remont elewacji bocznej budynku mieszkalnego wielorodzinnego w części oficyny polegający na wzmocnieniu ścian poprzez tzw. przeszycie ściany bocznej i stropów, przemurowanie muru i wzmocnienie ścian ścięgami na działce nr [...], jedn. ewid. [...], przy ul. [...] w P. (budynek zlokalizowany w granicy z działką nr [...]). Pismem z dnia [...] września 2020 r. A. Z. oraz pismem z dnia [...] września 2020 r. A. G., jako współwłaściciele ww. budynku wyrazili swój sprzeciw do prowadzenia prac remontowych na częściach wspólnych ww. budynku. Starosta decyzją z dnia [...] września 2020 r., znak: [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na remont elewacji bocznej budynku mieszkalnego wielorodzinnego w części oficyny. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że inwestor przedłożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością nr [...] na cele budowlane. W niniejszym oświadczeniu wskazano, iż prawo do dysponowania ww. nieruchomością na cele budowlane wynika z własności, zgodnie z zaznaczonym zakresem obszaru prac budowlanych. Ponadto inwestor przedłożył również postanowienie Sądu Rejonowego w G., Wydział [...] z dnia [...] lutego 2019 r., sygn. akt [...] upoważniające S. K. do dokonania czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu nieruchomością położoną przy ul. [...] w P. ([...]) polegających na zawarciu w imieniu współwłaścicieli nieruchomości umowy na wykonanie remontu części wspólnych ww. nieruchomości oraz prac rozbiórkowych w zakresie tejże nieruchomości w zakresie ścian i elementów zewnętrznych budynku, odwodnienia budynku, elementów wewnętrznych wspólnych, elementów zewnętrznych wspólnych oraz instalacji elektrycznej. Stąd stwierdzić należało, że z ww. oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością nr [...] na cele budowlane oraz ww. postanowienia Sądu Rejonowego w G., Wydział [...] z dnia [...] lutego 2019 r., sygn. akt [...], jednoznacznie wynika, iż inwestor dysponuje prawem do dysponowania nieruchomością nr [...] na cele budowlane. Ponadto inwestor przedłożył dla przedmiotowej inwestycji pozwolenie Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r., znak: [...], nr [...] na prowadzenie prac budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków. Stąd należało zatwierdzić projekt budowlany i udzielić pozwolenia wykonanie ww. robót budowlanych. Od decyzji organu I instancji odwołanie złożyli A. Z. i A. G., wskazując, że pozwolenie na budowę wydane zostało wbrew woli współwłaścicieli ww. budynku, a wnioskowane prace nie zabezpieczą długotrwale substancji budynku, który jest w złym stanie, co wynika z opinii Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] stycznia 2019 r., znak: [...] Wojewoda po analizie akt organu I instancji przesłanych wraz z odwołaniem, stwierdził, że zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471) do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1 (tj. ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186, ze zm.), wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm., dalej P.b.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 P.b., właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 P.b.). Planowane przedsięwzięcie polega na remoncie elewacji bocznej budynku mieszkalnego wielorodzinnego w części oficyny polegający na wzmocnieniu ścian poprzez tzw. przeszycie ściany bocznej i stropów, przemurowanie muru i wzmocnienie ścian ścięgami na działce nr [...], przy ul. [...] w P.. Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 P.b. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane S. K. z dnia [...] lipca 2020 r., wynika, iż jest on współwłaścicielem działki nr [...]. Jak wynika z załączonej do sprawy dokumentacji oraz księgi wieczystej nr [...] właścicielami działki nr [...] gm. P. o pow. [...] ha, na której znajduje się budynek mieszkalny z wyodrębnionymi lokalami mieszkalnymi są: A. S. (lokal nr [...], udziały [...]), A. G. i A. Z. (lokal nr [...], udziały [...]) oraz S. K. (lokal nr [...], udziały [...]). A. G. i A. S. [winno być: Z. – uw. Sądu] jako współwłaściciele ww. nieruchomości nie wyrażają zgody na remont elewacji bocznej budynku mieszkalnego wielorodzinnego w części oficyny na działce nr [...], przy ul. [...] w P.. Tym samym w niniejszej sprawie trzeba stwierdzić fakt, że inwestor nie otrzymał zgody współwłaścicieli nieruchomości na wykonanie ww. robót budowlanych. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020, poz. 1740 ze zm.) do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. W braku takiej zgody współwłaściciele, których udziały wynoszą co najmniej połowę, mogą żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeknie mając na względzie cel zamierzonej czynności oraz interesy wszystkich współwłaścicieli. Remont elewacji bocznej budynku mieszkalnego wielorodzinnego w części oficyny polegający na wzmocnieniu ścian poprzez tzw. przeszycie ściany bocznej i stropów, przemurowanie muru i wzmocnienie ścian ścięgami na nieruchomości stanowiącej współwłasność, należy niewątpliwie do czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu nieruchomością wspólną. W tym wypadku zgoda współwłaścicieli jest niezbędna, aby było można mówić o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 32 ust. 4 pkt 2 P.b. Inwestor przedłożył jednak prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w G., Wydział [...] z dnia [...] lutego 2019 r.. sygn. akt [...], upoważniające go do dokonania czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu nieruchomością położoną przy ul. [...] w P. ([...] polegających na zawarciu w imieniu współwłaścicieli nieruchomości umowy na wykonanie remontu części wspólnych ww. nieruchomości oraz prac rozbiórkowych w zakresie tejże nieruchomości w zakresie ścian i elementów zewnętrznych budynku, odwodnienia budynku, elementów wewnętrznych wspólnych, elementów zewnętrznych wspólnych oraz instalacji elektrycznej, przez co organ I instancji prawidłowo uznał, że S. K. posiada prawo do dysponowania nieruchomością nr [...] na cele budowlane. Pełną odpowiedzialność za zgodność projektu budowlanego z prawem ponoszą projektanci oraz ewentualnie osoba sprawdzająca projekt. Spoczywa na nich także odpowiedzialność cywilna za wady dokumentacji projektowej, jak również przed właściwą izbą zawodową. Merytoryczna kontrola projektu budowlanego przez organ nie jest uzasadniona. Kontrola ta ma charakter wyłącznie formalny. Jak wynika z projektu budowlanego (str. 16) projektanci złożyli oświadczenie o którym mowa w art. 20 ust. 4 P.b., że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami, wiedzą techniczną oraz normami. Z kolei A. W. N. posiadający uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej wskazał w ekspertyzie technicznej (str. 37 - 40 projektu budowlanego), że stan techniczny obiektu wraz z jego elementami konstrukcyjnymi jest w stanie dobrym i nie powoduje zagrożeń dla bezpieczeństwa użytkowników lub obniżenia przydatności do użytkowania budynku i budynków znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie. W związku z powyższym, Wojewoda podzielił stanowisko Starosty, że przedmiotowa inwestycja nie wpłynie negatywnie na interes osób znajdujących się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu oraz interes osób trzecich. Dokumentacja projektowa została wykonana przez osoby uprawnione zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Ponadto inwestor wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę złożył stosowne załączniki, wynikające z art. 33 ust. 2 P.b., w tym m. in. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a także pozwolenie Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r., znak: [...], nr [...] na prowadzenie prac budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków. Skargę na decyzję Wojewody wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu A. Z. (dalej także: skarżący0 reprezentowany przez fachowego pełnomocnika. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, t.j.: a) art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., w zakresie w jakim organy I i II instancji nie podjęły wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz nie zebrały i nie oceniły w sposób wyczerpujący całokształtu materiału dowodowego, w szczególności poprzez całkowite pominięcie w swoich ustaleniach faktu, że postanowienie Sądu Rejonowego w G., Wydziału [...], z dnia [...] lutego 2019 roku (sygn. akt [...]), z którego inwestor wywodził swoje prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, dotyczyło całkiem innego zamierzenia inwestycyjnego i innego projektu budowlanego niż ten, na podstawie którego wydano decyzję o pozwoleniu na budowę, co skutkowało błędnym ustaleniem, że inwestor posiadał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w niniejszej sprawie i w efekcie bezzasadnym wydaniem pozwolenia na budowę dla Inwestora, przy sprzeciwie pozostałych współwłaścicieli nieruchomości; b) art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 w zw. z art. 140 oraz art. 136 i art. 15 k.p.a. przez odstąpienie przez Wojewodę, będącego organem odwoławczym, od powtórnego merytorycznego rozpoznania sprawy w zakresie prawidłowego ustalenia czy inwestor dysponował prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a w szczególności nieustalenia przez Wojewodę, że postanowienie Sądu Rejonowego w G., Wydziału [...], z dnia [...] lutego 2019 roku (sygn. akt [...]), z którego inwestor wywodził swoje prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, dotyczyło całkiem innego zamierzenia inwestycyjnego i innego projektu budowlanego niż ten, na podstawie którego wydano decyzję o pozwoleniu na budowę, co skutkowało błędnym ustaleniem, że inwestor posiadał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w niniejszej sprawie, i w efekcie bezzasadnym wydaniem pozwolenia na budowę dla inwestora, przy sprzeciwie pozostałych współwłaścicieli nieruchomości; c) art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1-4 P.b., polegające na niewyjaśnieniu wszelkich istotnych okoliczności sprawy, a w szczególności tego, czy zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące możliwość wydania decyzji o pozwoleniu na budowę określone w art. 35 ust. 1 pkt 1-4 P.b., co skutkowało błędnym ustaleniem, że inwestor spełnił wszystkie przesłanki warunkujące możliwość wydania decyzji o pozwoleniu na budowę; d) art. 97 § 1 pkt 4) k.p.a. w zw. z art. 33 ust. 1 pkt 2) P.b. w zw. z art. 199 ustawy z dnia z dnia 23 kwietnia 1964 roku - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 t.j. z późn. zm., dalej: k.c.), polegające na niezawieszeniu postępowania o wydanie pozwolenia na budowę, pomimo wystąpienia przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania z urzędu, w sytuacji gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd cywilny, co skutkowało błędnym przyjęciem, że inwestor posiadał prawo do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane w niniejszej sprawie i w efekcie bezzasadnym wydaniem pozwolenia na budowę dla Inwestora przy sprzeciwie pozostałych współwłaścicieli nieruchomości; e) art. 138 § 1 pkt 1) k.p.a. polegające na utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji, w sytuacji gdy decyzja organu I instancji, udzielająca inwestorowi pozwolenia na budowę była oczywiście bezzasadna z uwagi na brak prawa inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane określone w decyzji o pozwoleniu na budowę i projekcie budowlanym z lipca 2020 roku, na podstawie którego wydano przedmiotową decyzję i jako taka powinna zostać uchylona na podstawie art. 138 § 1 pkt 2) k.p.a. 2) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, t.j.: a) art. 3 pkt 11) P.b. w zw. z art. 199 k.c. poprzez ich błędną wykładnię i w efekcie uznanie, że z Postanowienia Sądu Rejonowego w G., Wydziału [...] z dnia [...] lutego 2019 roku w sprawie o sygn. [...], wynikało prawo inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane określone w decyzji o pozwoleniu na budowę i projekcie budowlanym z lipca 2020 roku, na podstawie którego wydano przedmiotową decyzję, a w konsekwencji wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na roboty budowlane dla Inwestora. b) art. 140 k.c. w zw. z art. 199 k.c. poprzez ich błędną wykładnię i w efekcie przyznanie inwestorowi prawa do prowadzenia robót budowlanych w znacznie szerszym zakresi,e niż by to wynikało z Postanowienia Sądu Rejonowego w G., Wydziału [...] z dnia [...] lutego 2019 roku w sprawie o sygn. [...] oraz z projektu budowlanego sierpnia 2018 roku oraz załączonego do niego kosztorysu, co w niczym nieuzasadniony sposób ogranicza prawo skarżącego do współdecydowania o sposobie rozporządzania nieruchomością; c) art. 35 ust. 4 P.b. w zw. z art. 32 ust. 4 pkt 2) P.b. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji gdy nie została spełniona przesłanka do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę określona w art. 32 ust. 4 pkt 2) P.b. i w efekcie wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na roboty budowlane dla inwestora, który nie posiadał prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane określone w decyzji o pozwoleniu na budowę i projekcie budowlanym z lipca 2020 roku, na podstawie którego wydano przedmiotową decyzję; Biorąc pod uwagę powyższe zarzuty, w skardze wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze zawarto nadto wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, który został rozstrzygnięty na posiedzeniu dnia 11 maja 2021 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji W odpowiedzi na skargę inwestor, reprezentowany przez fachowych pełnomocników wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę S. K. wskazał, że prawo do dysponowania przedmiotową nieruchomością wywodzi z postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] lutego 2019 roku, sygn. akt [...]. W postanowieniu tym Sąd upoważnił go do dokonania czynności przekraczających zakres zarządu nieruchomością położoną przy ul. [...] w P. polegających na zawarciu w imieniu współwłaścicieli nieruchomości umowy na wykonanie remontu części wspólnych nieruchomości oraz prac rozbiórkowych w zakresie tejże nieruchomości: a) w zakresie ścian i elementów zewnętrznych budynku: - usunięcie spękań, odparzeń i ubytków w zakresie tynków na elewacji, - usunięcie odspojeń i ubytków w zakresie cokołu w oficynie, - usunięcie odspojeń i ubytków w gzymsach, - usunięcie ubytków tynku od spodu płyty na wspornikach w zakresie balkonów, - usunięcie korozji z ubytkami w zakresie balustrady logii i balkonów, b) w zakresie elementów odwodnienia budynku: - usunięcie miejscowych śladów korozji w zakresie rynien, rur spustowych oraz obróbek blacharskich, c) w zakresie elementów wewnętrznych wspólnych: - usunięcie spękań, odparzeń, ubytków i zawilgoceń tynków, - malowanie ścian - naprawa posadzek i podłóg, - usunięcie ubytków w zakresie stolarki okiennej, - naprawa i odmalowanie drzwi wejściowych do budynku i wyjściowych na podwórze, - naprawa zużytych spoczników, podestów i schodów, - naprawa i odmalowanie drzwi wejściowych do piwnicy i na strych, - usunięcie korozji betonu w zakresie schodów zewnętrznych oraz usunięcie korozji krat, d) w zakresie elementów zewnętrznych wspólnych: - usunięcie spękań betonu i ubytków kamienia w zakresie nawierzchni, zabezpieczenie studzienki, - usunięcie spękań betonu i ubytków kamienia w zakresie nawierzchni, zabezpieczenie studzienki, - usunięcie korozji i ubytków w zakresie elementów ogrodzenia oraz naprawa muru oporowego, - dokonanie rozbiórki zrujnowanych budynków na podwórzu nieruchomości oraz usunięcia pozostałości po tych budynkach i ich rozbiórce w postaci gruzu i śmieci, e) w zakresie instalacji elektrycznej: - wymiana instalacji elektrycznej w częściach wspólnych wraz z rozdzielnicą. Zgodnie z postanowieniem Sądu prace miały być wykonane zgodnie z projektem budowlanym z sierpnia 2018 roku oraz kosztorysem inwestorskim. Treść złożonego wraz z wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na roboty budowlane projektu jest w zasadzie tożsama z treścią projektu budowlanego wskazanego ww. postanowieniu Sądu. Projekt budowlany złożony wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę dot. naprawy elewacji bocznej budynku wielorodzinnego przy ul. [...] w P. polegającej na naprawie i wzmocnieniu ścian poprzez tzw. przeszycie muru, przemurowaniu muru, wzmocnieniu ścian ścięgami. Inwestycja dotyczy zatem węższego zakresu robót niż wskazanego w ww. postanowieniu Sądu, jednak założenia co do naprawy ścian wskazane w projekcie złożonym do wniosku na budowę pozostają w zasadzie takie same jak w projekcie, o którym mowa w postanowieniu. W związku z powyższym stwierdzić należy wbrew twierdzeniom skarżącego, że S. K. posiadał i posiada prawo do dysponowania nieruchomością w niniejszej sprawie. Zatwierdzony projekt budowlany jak i pozwolenia na budowę dotyczą bowiem tego samego zamierzenia inwestycyjnego, które zostało określone w postanowieniu sądu zezwalającym na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane. Zdaniem uczestnika postępowania założenia zatwierdzonego projektu nie przekraczają zakresu robót budowlanych wskazanych w postanowieniu. Inwestor podniósł także, że decyzją z dnia [...] września 2019 roku (sygn. akt [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu poznańskiego nakazał właścicielom budynku przy ul. [...] w P. wykonać roboty budowlane polegające na poszerzeniu fundamentów, wymianie warstw posadzkowych parteru na części niepodpiwniczonej, wzmocnieniu ścian ściśle według wskazań ekspertyzy technicznej z sierpnia 2019 roku. W związku z powyższym konieczne było w pierwszej kolejności wykonanie remontu budynku w zakresie wskazanym w decyzji PINB. Dlatego S. K. złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na remoncie budynku w takim zakresie robót budowlanych, aby najpierw zrealizować obowiązek nałożony przez PINB decyzją z dnia [...] września 2019 roku. W związku z powyższym nie sposób uznać, że zarówno organ I jak i II instancji dopuściły się naruszenia przepisów postępowania poprzez niepodjęcie wszystkich czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nie zebrały i nie oceniły w sposób wyczerpujący całokształtu materiału dowodowego. W przedmiotowym przypadku zarówno organ I jak i Il Instancji prawidłowo oceniły, że w oparciu o postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] lutego 2019 roku S. K. przysługiwało prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nie ulega bowiem wątpliwości, że roboty budowlane polegające na remoncie elewacji bocznej budynku mieszkalnego wielorodzinnego w części oficyny polegającym na wzmocnieniu ścian poprzez tzw. przeszycie ściany bocznej i stropów, przemurowanie muru i wzmocnienie ścian ścięgami są tożsame z zakresem robót wskazanych w postanowieniu z dnia [...] lutego 2019 roku. W dalszych pismach procesowych skarżący oraz inwestor podtrzymali swe stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna, gdyż zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca nie odpowiadają prawu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Badając pod tym kątem zaskarżone decyzje, Sąd stwierdził, że przy ich wydaniu doszło do naruszenia przepisów postępowania (art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a.), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 P.b. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Art. 3 pkt 11 P.b. stanowi zaś, że ilekroć w ustawie jest mowa o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy przez to rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. Nie było sporne między stronami, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 199 k.c. przewidujący, że do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. W braku takiej zgody współwłaściciele, których udziały wynoszą co najmniej połowę, mogą żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeknie mając na względzie cel zamierzonej czynności oraz interesy wszystkich współwłaścicieli. W takiej sytuacji kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma treść postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] lutego 2019 r. w sprawie [...]. Rzeczą organów administracji była zatem wyczerpującą analiza upoważnienia inwestora do dokonania czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu nieruchomością. Sąd Rejonowy expressis verbis wskazał, że integralnymi częściami jego postanowienia są: projekt budowlany z sierpnia 2018 r. oraz kosztorys inwestorski (oba dokumenty zawarte w aktach sprawy [...]). Żaden z tych dokumentów nie znajduje się w aktach sprawy, żaden też nie był przedmiotem jakichkolwiek rozważań organów obu instancji. W takiej sytuacji ustalenie, że inwestor legitymuje się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest przedwczesne. Jego twierdzenie, że treść złożonego wraz z wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na roboty budowlane projektu jest w zasadzie tożsama z treścią projektu budowlanego wskazanego w postanowieniu Sądu jest w żaden sposób nieweryfikowalne. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że organy wydały decyzje w sprawie niedojrzałej do rozstrzygnięcia i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzje ja poprzedzającą (pkt 1 sentencji wyroku). O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. W myśl pierwszego z wymienionych przepisów, w razie uwzględnienia skargi skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a., niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego obejmują także jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez Sąd osobistego stawiennictwa strony. Przepisami odrębnymi, o których mowa wyżej, są przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015 r., poz. 1804 ze zm.). W myśl § 15 tegoż rozporządzenia: 1. Opłaty stanowiące podstawę zasądzania kosztów zastępstwa ustala się z uwzględnieniem stawek minimalnych określonych w rozdziałach 2-4. 2. Opłatę w sprawach niewymagających przeprowadzenia rozprawy ustala się w wysokości równej stawce minimalnej. 3. Opłatę w sprawach wymagających przeprowadzenia rozprawy ustala się w wysokości przewyższającej stawkę minimalną, która nie może przekroczyć sześciokrotności tej stawki, ani wartości przedmiotu sprawy, jeśli uzasadnia to: 1) niezbędny nakład pracy radcy prawnego, w szczególności poświęcony czas na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczba stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjęte w sprawie, w tym czynności podjęte w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; 2) wartość przedmiotu sprawy; 3) wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; 4) rodzaj i zawiłość sprawy, w szczególności tryb i czas prowadzenia sprawy, obszerność zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów, o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Mając na względzie powyższe, Sąd określił wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego wedle stawek minimalnych, uznając, że w okolicznościach niniejszej sprawy wynagrodzenie w takiej wysokości będzie adekwatne w szczególności do niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika oraz jego przyczynienia się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. W rezultacie na zasądzoną kwotę kosztów postępowania złożyły się wynagrodzenie reprezentującego skarżącego pełnomocnika ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) wyżej powołanego rozporządzenia ([...] zł), równowartość wpisu ([...] zł) oraz uiszczona opłata od pełnomocnictwa w kwocie [...]zł, łącznie – [...] zł. Rozpoznając sprawę ponownie organ obowiązany będzie poddać wnikliwej analizie i ocenie cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy (uzupełniając go o dokumenty będące integralną częścią postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] lutego 2019 r., sygn. akt [...]) w kontekście wszystkich podnoszonych przez skarżącego zarzutów i mając na uwadze wskazane wyżej uchybienia. Obowiązkiem organu będzie też wyczerpujące uzasadnienie orzeczenia wyjaśniające wątpliwości w sprawie z uwzględnieniem wymagań wynikających z art. 107 § 3 k.p.a.