Ppolska.starec← UrzadnikВойти

III SA/Gl 1039/09

Sądy administracyjne2011-10-10
Sygnatura
III SA/Gl 1039/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
2011-10-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gliwicach

Sędziowie

Barbara Brandys-Kmiecik

Rozstrzygnięcie

Sprostowano omyłkę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych postanawia sprostować z urzędu wyrok z [...] r. w zakresie numeru zaskarżonej decyzji w ten sposób, że -w sentencji w miejsce oznaczenia "[...]" wpisać "[...]" -analogicznej zmiany dokonać w uzasadnieniu w 2 wierszu od góry. UZASADNIENIE Wyrokiem z 12 grudnia 2009 r. tutejszy Sąd oddalił skargę na decyzję z [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych. W sentencji wyroku (w wyniku postanowienia o sprostowaniu wyroku z 29 stycznia 2010 r.) zaskarżoną decyzję oznaczono numerem [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że błędne określenie numeru zaskarżonej decyzji stanowi oczywistą omyłkę. Nadto niniejsze sprostowanie wyroku jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.