Ppolska.starec← UrzadnikВойти

VII SA/Wa 2253/14

Sądy administracyjne2014-12-15
Sygnatura
VII SA/Wa 2253/14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2014-12-15
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Bogusław Cieśla

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona przez J. M. skarga na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Zarządzeniem z dnia 22 października 2014 r., doręczonym przy piśmie z dnia 23 października 2014, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącego, pod rygorem odrzucenia skargi, o wpłacenie na konto Sądu wpisu sądowego, a ponadto do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 odpisów skargi. Skarżący otrzymał ww. wezwanie Sądu w dniu 28 października 2014 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych stwierdzono, że na konto Sądu od skarżącego nie wpłynęła kwota z tytułu należnego wpisu sądowego. Nie uzupełniono także braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie został od niej uiszczony należny wpis. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie skarżący pomimo prawidłowo doręczonego wezwania nie uiścił wpisu sądowego, ani nie uzupełnił braków formalnych skargi. Z uwagi na powyższe w oparciu o art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.