II GSK 2739/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "B." Spółki Jawnej w P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1542/14 w sprawie ze skargi "B." Spółki Jawnej w P. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty odsetek od dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1542/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., odrzucił skargę B. spółki jawnej (dalej: skarżąca) na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie odmowy wypłaty odsetek od dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że do wniesionej w tej sprawie w dniu 10 czerwca 2014 r. skargi skarżąca dołączyła dokument pełnomocnictwa z 9 czerwca 2014 r. dla r. pr. A.P. do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz Informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców pobraną na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r., Nr 168, poz. 1186 ze zm.), zwanej dalej: ustawą o KRS, według stanu na dzień 4 grudnia 2012 r. Zarządzeniem z dnia 28 czerwca 2014 r. Przewodniczący Wydziału V WSA w W. wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, tj. odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 lipca 2014 r. Odpowiadając na wezwanie pełnomocnik nadesłał do Sądu ponownie Informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców pobraną na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS według stanu na dzień 4 grudnia 2012 r. Sąd uznał, że do skargi nie załączono dokumentu określającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa. Nadesłana informacja przedstawiała sposób reprezentacji skarżącej w dniu 4 grudnia 2012 r., a więc nie potwierdzała, że pełnomocnictwa w dniu 9 czerwca 2014 r. udzieliła osoba umocowana do działania w imieniu spółki w tej dacie. Sąd odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W skardze kasacyjnej B. spółka jawna zaskarżyła powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie w całości. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: 1) art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 29 i art. 37 § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi, którego podstawę stanowiło przyjęcie, że skarga jest obarczona brakiem formalnym z uwagi na okoliczność, że złożony odpis aktualny z KRS z dnia 4 grudnia 2012 r., nie potwierdza umocowania wspólników spółki jawnej do udzielenia pełnomocnictwa procesowego w dniu 9 czerwca 2014 r., w sytuacji gdy we wskazanym okresie nie doszło do zmian ani w osobach wspólników ani w sposobie reprezentacji spółki jawnej, a zatem odpis z 4 grudnia 2012 r. jest aktualny w zakresie potwierdzenia sposobu reprezentacji spółki, a zatem skarga nie była obarczona brakiem formalnym; 2) art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 29 zd. pierwsze oraz art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 45 Konstytucji poprzez odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w sytuacji sformułowania wezwania do uzupełnienia braków w sposób niepełny i niezrozumiały, bez wskazania, że chodzi o wykazanie umocowania wspólników spółki jawnej do udzielenia pełnomocnictwa na dzień jego udzielenia, co w konsekwencji prowadziło do pozbawienia strony prawa do sądu; 3) art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 29 zd. pierwsze p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych, w sytuacji nieuzasadnionego zażądania odpisu pełnego z KRS, podczas gdy z art. 29 zd. pierwsze p.p.s.a. nie wynika, aby jedynym dokumentem potwierdzającym umocowanie wspólników w szczególności spółki jawnej miał być odpis pełny z KRS, a Sąd w wezwaniu nie wskazał jaką okoliczność chce wyjaśnić. Argumentację na poparcie zarzutów skarżąca przedstawiła w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie wywiedziono trzy zarzuty kasacyjne, są to zarzuty procesowe, naruszenia art. 29 i art. 37 § 1 oraz art. 49 § 1 powiązane z podstawą prawną odrzucenia skargi, określoną w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie brakiem formalnym skargi nieuzupełnionym w terminie był brak dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed sądem. Z art. 29 p.p.s.a. wynika, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Stosownie zaś do treści art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Z powołanych przepisów wynika, że wnosząc w tej sprawie skargę w imieniu spółki jawnej, należało dołączyć do niej dokument, z którego będzie wynikało jaki podmiot umocowany jest do udzielenia pełnomocnictwa w imieniu spółki. Istotnie, odpis pełny z KRS nie jest jedynym dokumentem potwierdzającym umocowanie wspólników spółki jawnej do udzielenia pełnomocnictwa. Nie zmienia to jednak faktu, że złożenie w tej sprawie dokumentu przedstawiającego sposób reprezentacji skarżącej w dniu 4 grudnia 2012 r., to jest 18 miesięcy przed datą udzielenia w tej sprawie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed sądem (9 czerwca 2014 r.), zostało uznane za brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu w trybie wezwania. Konsekwencją nieuzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi było jej odrzucenie stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Oceniając prawidłowość odrzucenia skargi, Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że celem wezwania do usunięcia braków formalnych jest usunięcie tych braków, nie zaś wykonanie wezwania do ich usunięcia. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wykonując wezwanie w terminie ponownie przedstawiła informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców według stanu na dzień 4 grudnia 2012 r. Takie wykonanie wezwania nie stanowiło usunięcia braków formalnych skargi. Odpisem z rejestru przedsiębiorców (aktualnym na dzień 4 grudnia 2012 r.) Sąd bowiem dysponował wzywając do usunięcia braków formalnych skargi. Nie tylko niezgodnym z wezwaniem Sądu, ale i nielogicznym było przesłanie Sądowi dokumentu identycznego w swej treści, jak ten dołączony do skargi. W wezwaniu tym stwierdzono, że pełnomocnik skarżącej ma złożyć dokument określający umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, tj. odpis pełny z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 23 akt sądowych). Wobec przedstawionej treści wezwania nie sposób podzielić również tego zarzutu, w którym wnosząca skargę kasacyjną twierdzi, że wezwanie zostało sformułowane w sposób niepełny i niezrozumiały. Mając na uwadze, że brak formalny skargi nie został w tej sprawie uzupełniony, należało uznać, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a.