Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Op 294/07

Sądy administracyjne2007-08-20
Sygnatura
II SA/Op 294/07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia
2007-08-20
Rodzaj
Postanowienie WSA w Opolu

Sędziowie

Grażyna Jeżewska

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W.- P. i M. P. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 16 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA/Op 629/06 przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie brzeskim w przedmiocie kary z tytułu braku zgłoszenia postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 21 kwietnia 2007 r., A. W.- P. i M. W. wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę zawierającą w zakresie żądania wniosek o orzeczenie, czy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Brzegu wydając postanowienie z dnia [...], nr [...] – nakładające na właścicieli "A" Sp. jawna w osobach J. B., M. B. i W. B. karę z tytułu braku zgłoszenia, uchylił się od zastosowania orzeczenia WSA w Opolu z dnia 16 stycznia 2007 r. Celem nadania skardze biegu, stosownie do art. 54 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, w dniu 26 kwietnia 2007 r., przesłał skargę do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie brzeskim. Po przekazaniu skargi przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie brzeskim do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w dniu 31 maja 2007 r. tut. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego, w szczególności wskazanie, czy jest to skarga na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Brzegu z dnia [...], nr [...], czy skarga związana z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie strona skarżąca uzupełniła braki formalne skargi przesyłając odpis skargi oraz wyjaśniając w piśmie z dnia 5 czerwca 2007 r., że skarga dotyczy niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Brzegu. Wobec oświadczenia skarżących, iż skarga dotyczy niewykonania wyroku Sądu, w dniu 28 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał skarżących ponownie do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie, czy żądają ukarania organu grzywną w trybie art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wskazanie że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wezwali organ do wykonania wyroku, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało skarżącym w dniu 3 lipca 2007 r., co potwierdza zwrotne pocztowe poświadczenie odbioru przesyłki. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał zatem dnia 10 lipca 2007 r. W odpowiedzi na wezwanie, w wyznaczonym terminie skarżący przesłali do Sądu pismo w którym wskazali, iż w dniu w dniu 19 kwietnia 2007 r. przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Brzegu zgłosili do protokołu brak akceptacji dla postanowienia z dnia [...] – jako niezgodnego z orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu oraz w dniu 24 kwietnia 2007 r. wnieśli do Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu skargę na nieprawidłowości w prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Brzegu postępowaniu i wydane w dniu [...] postanowienie. Skarżący oznajmili ponadto, iż oczekiwali anulowania kwestionowanego postanowienia i wykonania orzeczenia Sądu. Ponadto załączyli do pisma kapię skargi do Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu oraz zawiadomienie tego organu z dnia 29 czerwca 2007 r. o sposobie załatwienia skargi, wydane na podstawie art. 237 § 3 K.p.a. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności zauważyć przyjdzie, iż podniesiony w skardze zarzut dotyczy niewykonania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Brzegu, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 16 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Op 629/06. Żądanie zawarte w skardze nie dotyczy jednak ukarania organu odwoławczego grzywną za bezczynność w rozstrzygnięciu sprawy, która była przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego, lecz podjęcia przez organ oczekiwanego przez stronę skarżącą działania. Skarga na bezczynność organu w wykonaniu wyroku, uregulowana została w art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. i stanowi ona skargę odrębną od tej w wyniku której wydany został wyrok niewykonany następnie przez organ. Jej istota określona została w art. 154 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Stosownie do tego, skarga na bezczynność organu w wykonaniu wyroku może zostać wniesiona w dwóch przypadkach tj. w razie niewykonania przez organ administracji publicznej wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, bądź w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 154 § 1 P.p.s.a. skarga na bezczynność organu w wykonaniu wyroku sądu może być wniesiona po uprzednim pisemnym wezwaniu organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wezwanie to, które winno zostać wystosowane przed wniesieniem skargi, stanowi tym samym warunek dopuszczalności skargi wnoszonej w trybie art. 154 P.p.s.a. Niespełnienie tego wymogu stanowi zaś przesłankę odrzucenia skargi, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W niniejszej sprawie wnosząc skargę skarżący nie wskazali, iż przed wniesieniem skargi wyczerpali tryb określony w art. 154 P.p.s.a. Dlatego też, wezwani zostali przez tut. Sąd do wskazania czy przed wniesieniem skargi wezwali organ do wykonania wyroku. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nie wskazali jednak okoliczności potwierdzających, iż przed wniesieniem skargi wystosowali do organu wezwanie o którym mowa w art. 154 § 1 P.p.s.a. Fakt wezwania organu do wykonania wyroku nie wynika również z przesłanych przez skarżących do Sądu, w odpowiedzi na wezwanie, dokumentów. W szczególności zaś, nie można przyjąć, iż wezwanie takie stanowiła skarga na działanie pracowników organu, załatwiona w trybie art. 237 § 3 K.p.a., jak również zgłoszony przez skarżących do protokołu brak akceptacji dla wydanego przez organ postanowienia. Wezwanie określone w art. 154 § 1 P.p.s.a., jako środek prawny służy wszak zakwestionowaniu przez uprawniony podmiot bezczynności w wykonaniu wyroku, a nie czynności przez organ podejmowanych, czy też kwestionowaniu prawidłowości działań podejmowanych w załatwieniu sprawy. Jego celem zaś nie jest spowodowanie uchylenia bądź zmiany działań podjętych przez organ, lecz doprowadzenie do zniesienia stanu bezczynności organu w wykonaniu wyroku Sądu. Skoro zatem wskazane przez skarżących w odpowiedzi na wezwanie Sądu okoliczności w żaden sposób nie potwierdzają tego, ażeby przed wniesieniem skargi skarżący wezwali organ do wykonania wyroku uznać należało, iż w niniejszej sprawie przesłanka dopuszczalności skargi nie została spełniona. Tym samym zaś zaistniała przesłanka, odrzucenia skargi określona art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Nie była to jednak jedyna przyczyna, z powodu której wniesioną w niniejszej sprawie skargę należało odrzucić. Należy zauważyć, że istotna różnica pomiędzy skargą z art. 154, a skargami przewidzianymi w art. 3 § 2 P.p.s.a. i przepisach szczególnych, odnosi się do zakresu żądania. W świetle zawartego w art. 154 § 1 in fine sformułowania "strona (...) może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny" należy bowiem przyjąć, iż w zakresie skargi na bezczynność organu w wykonaniu wyroku sądu, skarżący może żądać od sądu administracyjnego wyłącznie wymierzenia grzywny w zawiązku z niewykonaniem przez organ wyroku sądu (por. T. Woś, [w:] "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", [red.] T. Woś, s. 481). Celem wskazanej skargi jest zatem ocena legalności braku działań ze strony organu i zdyscyplinowanie go w wykonaniu wyroku poprzez wymierzenie grzywny. Żądanie wymierzenia grzywny stanowi zaś istotę i postać skargi z art. 154 P.p.s.a. Przyjąć tym samym należy, iż stanowi ono istotny wymóg formalny skargi na bezczynność organu w wykonaniu wyroku sądu. Niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., wezwaniem skarżącego przez Sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie. W razie natomiast ich nieuzupełnienia, bądź uzupełnienia po upływie wyznaczonego terminu, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zawierała żądania ukarania organu grzywną należało wezwać skarżących do wskazania, czy żądają ukarania organu grzywny w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a., w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Skoro zatem skarżący, pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków, do czasu upływu zakreślonego terminu (a nawet do czasu wydania niniejszego postanowienia) nie uzupełnili braku formalnego skargi, uznać należało, iż w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.