I FZ 348/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Artur Mudrecki (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia V. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 182/10, odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi V. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 17 listopada 2009 r., nr [...], [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj, czerwiec i lipiec 2005 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 182/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną V. Sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 182/10. 2. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji przywołał art. 220 par 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.) zgodnie z którym skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wskazał, że z akt sprawy wynika, iż pełnomocnik skarżącej Spółki prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu, nie dopełnił nakazanej czynności. Prezes zarządu Spółki złożył natomiast wniosek o przyznanie prawa pomocy po upływie terminu do opłacenia skargi kasacyjnej, bez jednoczesnego wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia. Tym samym, w ocenie Sądu pierwszej instancji, skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. 3. W zażaleniu z dnia 12 sierpnia 2011 r., sporządzonym przez pełnomocnika skarżącej, zaskarżono powyższe postanowienie w całości i wniesiono o jego uchylenie. W uzasadnieniu środka zażalenia podniesiono, ze z uwagi na sytuację majątkową skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Według strony, z wniosku jednoznacznie wynika, że skarżący nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi kasacyjnej. 4. Zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącej do wskazania, które postanowienie Sądu z 20 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 182/10 jest przedmiotem zażalenia wniesionego do Sądu w dniu 12 sierpnia 2011 r. 5. W piśmie z dnia 5 września 2011 r. pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że złożone zażalenie dotyczyło odrzucenia skargi kasacyjnej i odmowy zwolnienia od kosztów postępowania. 6. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonym postanowieniem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 220 par 3 u.p.p.s.a. Odrzucenie skargi kasacyjnej nastąpiło z uwagi na nieopłacenie przez skarżącą wpisu od skargi kasacyjnej. Argumentacja zażalenia sprowadzająca się w zasadzie do wyrażenia zdania, że skarżący z uwagi na złą sytuację majątkową nie jest w stanie uiścić opłaty od skargi kasacyjnej, nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Żalący nie dostrzega bowiem, że w sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony po terminie. Jak wynika z akt sprawy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Odpis ww. zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 22 marca 2011 r. Termin do opłacenia skargi kasacyjnej upływał w dniu 29 marca 2011 r. Pełnomocnik skarżącej Spółki nie wpłacił należności od skargi kasacyjnej. W dniu 31 marca 2011r. Prezes Zarządu Spółki złożył natomiast osobiście wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Tym samym z uwagi na fakt, że od wniesionej skargi kasacyjnej nie został uiszczony wpis a wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony z uchybieniem terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, skargę kasacyjną jako nieopłaconą należało odrzucić. Takie postępowanie uzasadnia treść art. 220 par 3 u.p.p.s.a. co prawidłowo wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny. Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 u.p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.