III SA/Kr 1231/20
Sądy administracyjne2020-12-10
Sygnatura
III SA/Kr 1231/20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
2020-12-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Krakowie
Sędziowie
Janusz Kasprzycki
Rozstrzygnięcie
odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 grudnia 2020 r. skargi K. J. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 24 września 2020 r. ([...]) w przedmiocie rozpoznania skargi na działanie organu postanawia: odrzucić skargę
UZASADNIENIE
K. J., zwany dalej skarżącym, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 24 września 2020 r. ([...]) w przedmiocie rozpoznania skargi na działanie organu.
W odpowiedzi na skargę Komendanta Wojewódzkiego Policji wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wyjaśnił, że skarżący wniósł do Komendanta Powiatowego Policji drogą elektroniczną pismo z dnia 23 sierpnia 2020 r. zatytułowane "ponaglenie", (...) wobec niezałatwienia do dnia dzisiejszego, (...) braku działania w mojej sprawie wniesionej podaniem z dnia 18 stycznia 2009 r. o uznanie okresów mojej służby czynnej w MO/Policja, jako pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu". Pismo to zostało przekazane drogą elektroniczną Komendantowi Wojewódzkiemu Policji (data wpływu 27 sierpnia 2020 r.). Komendant Wojewódzki Policji przyjął, że pismo to stanowi w istocie skargę w rozumieniu art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2020 r., poz. 256) i po przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym udzielił skarżącemu odpowiedzi pismem z dnia 24 września 2020 r. ([...]).
W ocenie Komendanta Wojewódzkiego Policji skarga K. J. powinna ulec odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:
1. decyzje administracyjne,
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu,
4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw,
4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4 a,
9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W myśl art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu, bowiem ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2020 r., poz. 256, zwanej dalej w skrócie – k.p.a.) nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1578/10, Lex nr 737711).
Postępowanie w sprawie skarg wnoszonych na podstawie art. 227 k.p.a. cechuje się tym, że nie wydaje się rozstrzygnięć co do istoty sprawy, lecz jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze danego podmiotu. Celem tego postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie takie nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Zakończenie postępowania skargowego przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Zawiadomienie kończące postępowanie skargowe nie dotyczy zatem stwierdzenia, czy też uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.