VI SO/Wa 19/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku N. o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny z tytułu niezastosowania się do obowiązku terminowego przekazania skargi N. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: 1. wymierzyć Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 3 000 złotych (słownie: trzy tysiące złotych); 2. zasądzić od Prezydenta W. na rzecz wnioskodawcy, N. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Pismem z dnia 22 stycznia 2008 r. N. - kierując korespondencję do Burmistrza [...] W. - złożyło skargę na pismo p.o. Dyrektora Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w [...] W. z dnia [...] grudnia 2007 r. znak [...], stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na podjęciu przez Zarząd [...] W. uchwały z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w sprawie wypowiedzenia umowy najmu lokalu użytkowego [...] w budynku przy ul. K. [...], którego najemcą jest [...] N. Pismem z dnia 11 lutego 2008 r. Zakład Gospodarowania Nieruchomościami [...] W. - wskazując na cywilnoprawny charakter umów najmu lokali użytkowych oraz brak kognicji sądów administracyjnych w zakresie roszczeń wynikających z powyższych umów - poinformował N., iż wniesiona przez [...] skarga nie zostanie przesłana dalej i pozostanie w aktach lokalu. Wnioskiem z dnia 27 lutego 2008 r. N. wystąpiło o wymierzenie Burmistrzowi [...] W. grzywny w związku z niezastosowaniem się do obowiązku wynikającego z treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi obowiązany jest przekazać ją sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W razie niezastosowania się do obowiązków o których mowa w art. 54 § 1 i 2 p.p.p.a., Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.).. W orzecznictwie sądów administracyjnych - ze szczególnym uwzględnieniem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, podjętej w dniu 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 – panuje pogląd, iż regulacja zawarta w treści art. 55 § 1 p.p.s.a. ma na celu zdyscyplinowanie organów administracji do terminowego wykonania powierzonego im obowiązku, jakim jest przekazanie do sądu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę i stanowi swego rodzaju sankcję za jego niedopełnienie lub nieterminowe dopełnienie, a wiec pośrednio i za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Analizując okoliczności faktyczne, jakie miały miejsce na gruncie niniejszej sprawy, Sąd doszedł do przekonania, iż wniosek N. o ukaranie organu grzywną zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie główną przyczyną niedopełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę było uznanie, iż sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawach z zakresu roszczeń o charakterze cywilnoprawnych. W ocenie Sądu, powyższy argument podnoszony wielokrotnie przez organ w treści korespondencji prowadzonej z wnioskodawcą, jak również w odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną nie zasługują na uwzględnienie. Rolą organu, do którego wpłynęła skarga, nie jest ocena jej dopuszczalności, jak również badanie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie ustalenia poczynione przez organ w zakresie braku kognicji sądów administracyjnych w sprawach z zakresu roszczeń wynikających z umów najmu lokali użytkowych nie stanowią uzasadnienia dla nieprzekazania skargi z dnia 22 stycznia 2008 r. Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy nałożenie na organ grzywny za niezastosowanie się do obowiązku wynikającego z treści art. 54 § 2 p.p.s.a. jest w pełni uzasadnione. Grzywna oprócz funkcji dyscyplinująco-represyjnej, pełni również rolę prewencyjną. W ocenie Sądu, ukaranie organu, który nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku, zapobiegnie dalszemu naruszeniu przez ten podmiot prawa. Ukarany będzie unikać powtórzenia zaistniałej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenia środków finansowych, a swoje zachowanie kształtował będzie w pożądany z punktu widzenia prawa sposób. Zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Orzeczona w niniejszej sprawie grzywna nałożona została w dolnej granicy możliwości. Jak wynika z obwieszczenia Prezesa GUS z dnia 10 lutego 2009 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2008 r. (MP Nr 9, poz. 112) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2008 r. wyniosło 2.943,88 złotych. W ocenie Sądu wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny w wysokości 3.000 złotych będzie adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. i spełni opisane powyżej funkcje tego środka. Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jak w sentencji