I SA/Gl 1038/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Monika Krywow, po rozpoznaniu w dniu 28 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne w postaci zajęcia wierzytelności pieniężnych postanawia: skargę odrzucić. WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE W piśmie z dnia 24 czerwca 2021 r., A. P. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), z zastrzeżeniem wynikającym z 53 § 3 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z analizy akt sprawy wynika, iż przesyłka pocztowa zawierająca zaskarżone postanowienie była awizowana w dniu 12 maja 2021 r. (pierwsze awizo), a następnie w dniu 20 maja 2021 r. (drugie awizo) i wydana skarżącemu w dniu 27 maja 2021 r. Zasady doręczania pism w postępowaniu egzekucyjnym na mocy odesłania zawartego w art. 18 u.p.e.a. regulują przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 42 § 1 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Z kolei, w myśl art. 43 § 1 zd. 1 k.p.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Stosownie natomiast do treści art. 44 § 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (...). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 k.p.a.). W świetle powyższego należało uznać, że czternastodniowy termin liczony od dnia pierwszego awiza upłynął w dniu 26 maja 2021 r., zatem to od tej daty należało liczyć termin do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 25 czerwca 2021 r. Tymczasem skarżący wniósł skargę za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 26 czerwca 2021 r., a zatem już po upływie przewidzianego prawem trzydziestodniowego terminu dla dokonania tej czynności. Zaskarżone postanowienie zawierało przy tym prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia na nią skargi do sądu administracyjnego. Fakt, że skarżącemu przesyłka została wydana w dniu 27 maja 2021 r. pozostaje bez wpływu na powyższe rozstrzygnięcie. Okoliczność ta mogłaby stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednakże takiego wniosku nie złożono. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.