IV SAB/Wr 277/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędziowie Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 października 2021 r. sprawy ze skargi Związku Zawodowego Pracowników U. W. na bezczynność Prezydenta Wrocławia w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza bezczynność Prezydenta Wrocławia w rozpoznaniu wniosku Związku Zawodowego Pracowników U. W. z dnia 12 stycznia 2018 r. w zakresie dotyczącym : tiret 10 i 11 z wyłączeniem podania uczelni oraz tiret 12; II. stwierdza, że bezczynność, o której mowa w pkt I wyroku, nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zobowiązuje Prezydenta Wrocławia do rozpatrzenia wniosku Związku Zawodowego Pracowników U. W. z dnia 12 stycznia 2018 r. w zakresie , o którym mowa w pkt I wyroku , w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz aktami sprawy; IV. oddala dalej idącą skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 12 stycznia 2018 r., adresowanym do Prezydenta Wrocławia (dalej: organ, podmiot zobowiązany) , Związek Zawodowy Pracowników U. W. (dalej: Związek, wnioskodawca, skarżący) zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dotyczącym naborów zewnętrznych na wolne stanowiska urzędnicze w Wydziale Nieruchomości Komunalnych Urzędu Miejskiego Wrocławia w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. poprzez nadesłanie (oddzielnie do każdego z przeprowadzonych naborów) danych i dokumentów zawierających: - datę ogłoszenia naboru (tiret 1); - nazwę stanowiska, którego dotyczył nabór (t. 2); - wniosek o wszczęcie naboru, według wzoru określonego w załączniku nr 1 do Regulaminu naboru kandydatów na wolne stanowiska urzędnicze w Urzędzie Miejskim Wrocławia, wprowadzonym zarządzeniem nr K/28/13 Prezydenta Wrocławia z dnia 31 października 2013 r. (dalej: regulamin naboru) –t.3; - Kartę Opisu Stanowiska Pracy, określoną w załączniku nr 2 do regulaminu naboru, w przypadku gdy nabór dotyczył nowego stanowiska pracy w wydziale (t. 4); - ogłoszenie o naborze (t.5); - informację, czy były zmieniane kryteria naboru określone w Karcie Opisu Stanowiska Pracy (t.6); - skład osobowy komisji naboru kandydatów, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji wraz z imieniem, nazwiskiem i funkcją osoby, która wskazywała członka komisji (t.7); - ilość kandydatów łącznie na dane stanowisko, która złożyła dokumenty rekrutacyjne (t.8); - ilość kandydatów, która spełniała wymagania konieczne wskazane w ogłoszeniu o naborze (t.9); - ilość kandydatów, która posiadała wyższe wykształcenie magisterskie oraz wskazanie jakie to było wykształcenie, z podaniem z jakiej dziedziny i na jakiej uczelni (t.10); - ilość kandydatów, która posiadała licencjat, ze wskazaniem z jakiej dziedziny i na jakiej uczelni (t.11); - ilość kandydatów, która posiadała doświadczenie w administracji publicznej i ile lat ono wynosiło w poszczególnych przypadkach (t.12); - harmonogram prac komisji, o którym mowa w § 9 ust. 5 pkt 2 regulaminu naboru (t.13); - listę kandydatów spełniających wymagania, o której mowa w § 10 ust. 2 regulaminu naboru, a której wzór został określony w załączniku nr 4 do regulaminu naboru (t.14); - wskazanie wybranego rodzaju techniki rekrutacji, spośród wymienionych w § 11 ust. 1 regulaminu naboru (t.15); - metodykę wyboru kandydatów, o której mowa w § 11 ust. 2 regulaminu naboru (t.16); - protokół z powiadomienia kandydatów oraz przebiegu rekrutacji, o którym mowa w § 11 ust. 5 regulaminu naboru (t.17); - wskazanie podstawy końcowej oceny kandydatów przez komisję, którą stanowi analiza okazanych dokumentów aplikacyjnych oraz porównanie danych o wykształceniu, doświadczeniu, umiejętnościach i predyspozycjach kandydatów oaz wyniki zastosowanych technik rekrutacji (§ 12 ust. 1 regulaminu naboru) t.18; - protokół, o którym mowa w § 13 ust. 1 regulaminu naboru, zawierający w szczególności (t.19): 1) określenie stanowiska urzędniczego, na który był prowadzony nabór; 2) skład komisji; 3) liczbę kandydatów, w tym spełniających wymagania formalne oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania (miejscowość) nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych, o ile do przeprowadzenia naboru stosuje się przepis art. 13a ust. 2 ustawy, uszeregowanych według spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze; 4) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru; 5) uzasadnienie dokonanego wyboru lub informację o braku rozstrzygnięcia naboru; - wskazanie osoby, która została zatrudniona w wyniku konkursu (t.20). Ponadto strona skarżąca wniosła o nadesłanie: - dokumentów źródłowych związanych z przesłankami rozstrzygnięcia konkursu (t.21); - dokumentów, które wykazują proces wypracowywania stanowiska przez komisję dotyczącego wyboru pięciu najlepszych kandydatów (t.22); - protokołów z posiedzeń komisji świadczących o spełnianiu kryteriów (t.23); - dokumentów potwierdzających spełnianie kryteriów przez kandydatów (t.24); - dokumentów świadczących o tym dlaczego poszczególne osoby miały najwyższą punktację (t.25); - dokumentów z postępowania w sprawie naboru oraz kserokopii dokumentów, które pracodawca uzyskał (t.26); - zbiorczego zestawienia kryteriów jakie spełniały osoby, które kandydowały (t.27); - świadectw pracy tych pracowników, którzy wygrali konkurs i dwóch losowo wybranych osób, które znalazły się w gronie najlepszych kandydatów, o których mowa w § 13 ust. 1 regulaminu naboru, oddzielnie dla każdego naboru (t.28). W odpowiedzi na powyższy wniosek organ pismem z dnia 25 stycznia 2018 r., nr [...] poinformował wnioskodawcę , że: - w 2011 r. ogłoszono i rozstrzygnięto konkursy na stanowiska: dyrektora Wydziału Nieruchomości Komunalnych, ds. obsługi dzierżaw nieruchomości komunalnych oraz ds. obsługi użytkowania wieczystego, jednakże dokumentacja z tych postępowań podlegała brakowaniu; - w 2012 r. nie przeprowadzono naborów zewnętrznych; - w 2013 r. ogłoszono i rozstrzygnięto nabór na stanowisko ds. obsługi dzierżaw nieruchomości komunalnych; - w 2014 r. i 2015 r. nie przeprowadzono naborów zewnętrznych; - w 2016 r. ogłoszono i zakończono nabory na stanowiska: ds. obsługi dzierżaw nieruchomości komunalnych (dwa nabory na dwa etaty), ds. opłat i ds. ustanawiania prawa do nieruchomości; - w 2017 r. ogłoszono i zakończono nabory na stanowiska: ds. obsługi dzierżaw nieruchomości komunalnych (jeden nabór na dwa etaty i jeden nabór na jeden etat) i ds. regulacji prawnych i komunalizacji. W toku pozostawał natomiast nabór na stanowisko ds. obsługi użytkowania wieczystego. Do wszystkich powyżej wskazanych naborów organ wskazał datę ogłoszenia o naborze. Organ przekazał również wnioskodawcy ogłoszenie i wynik naboru z 2013 r. , zawiadamiając go jednocześnie, że odnośnie naborów z 2016 r. i 2017 r. ogłoszenia i wyniki zostały opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej (BIP). W zakresie żądania pozostałych dokumentów organ poinformował , że udzielenie odpowiedzi na pozostałe żądania wnioskodawcy nastąpi do 28 lutego 2018 r. z uwagi na konieczność przeprowadzenia analizy dokumentacji. We wskazanym terminie organ pismem z dnia 28 lutego 2018r. przesłał wnioskodawcy dalsze informacje na temat przeprowadzonych naborów podając nazwę stanowiska, datę publikacji ogłoszenia, ilość ofert, liczbę ofert spełniających wymagania formalne, metodę i technikę naboru, skład komisji, imię i nazwisko kandydata, który wygrał nabór bądź informację, że nabór został nierozstrzygnięty. Podmiot zobowiązany przesłał również stronie listy kandydatów spełniających wymagania formalne i protokoły z przeprowadzonych naborów. Odnosząc się do pozostałych żądanych dokumentów i informacji organ wskazał, że: 1) wnioski o wszczęcie naborów stanowią dokumenty o charakterze wewnętrznym i nie podlegają udostępnieniu w trybie właściwym dla informacji publicznej; 2) Karty Opisu Stanowisk Pracy w aspekcie procedury naborowej zawierają informacje odzwierciedlone w treści ogłoszenia o naborze i pełnią rolę wewnętrznego dokumentu porządkowego i organizacyjnego dla procesu przeprowadzania naboru; 3) odnośnie informacji o wykształceniu kandydatów i ich doświadczeniu w administracji publicznej organ wyjaśnił, że dane te były analizowane przez komisję w trakcie naboru i wszyscy wybrani kandydaci spełniali wymagania w tym zakresie; w przypadku, gdy kandydat nie kwalifikował się określonym ogłoszeniu poziomem wykształcenia, jego kandydatura nie przechodziła do dalszych etapów postępowania; 4) pytania zadawane przez komisję kandydatom podczas przeprowadzenia rozmowy kwalifikacyjnej (jeśli taka metoda i technika wyboru została wskazana) są takie same dla wszystkich osób i odnoszą się zarówno do wiedzy merytorycznej, jak i predyspozycji osobowościowych; 5) harmonogram prac komisji nie był tworzony w ramach poszczególnych naborów, a kolejne etapy postępowania były określane przez przewodniczącego na bieżąco; 6) przeprowadzenie określonego konkursu było podyktowane potrzebami zapewnienia ciągłości wykonywania zadań i wiązało się z wolnymi stanowiskami pracy z uwagi na przejście pracowników na emeryturę lub ich śmierć; 7) świadectwa pracy pracowników, którzy wygrali konkurs i dwóch losowo wybranych osób z grona najlepszych kandydatów nie są informacją publiczną i nie mogą zostać udostępnione; 8) dokumenty w postaci: protokołów z posiedzeń komisji świadczących o spełnieniu kryteriów, dokumentów świadczących o tym dlaczego poszczególne osoby miały najwyższą punktację z postępowania w sprawie naboru wraz z kserokopią dokumentów, które pracodawca uzyskał, zbiorczego zestawienia kryteriów jakie spełniały osoby, które kandydowały – nie były tworzone w formie pisemnej, co w przypadku małych naborów byłoby niecelowe, lecz przybierały postać ustnych uzgodnień członków komisji; ich wynikiem było również telefoniczne informowanie kandydatów o miejscu i terminie rozmów kwalifikacyjnych, co zostało odnotowane w protokole z przebiegu rekrutacji, mającym charakter dokumentu wewnętrznego; ustalenia tam ujęte są zaś zawarte w protokole z przeprowadzonego naboru, który jest jedynym dokumentem podlegającym udostępnieniu w trybie dostępu do informacji publicznej. Związek wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność organu , polegającą na nieudzieleniu informacji publicznej na wniosek z dnia 12 stycznia 2018 r. dotyczący naborów zewnętrznych na wolne stanowiska urzędnicze w Wydziale Nieruchomości Komunalnych Urzędu Miejskiego we Wrocławiu w następującym zakresie: 1) nabory z 2011 r. na stanowiska: dyrektora Wydziału Nieruchomości Komunalnych oraz ds. obsługi dzierżaw nieruchomości komunalnych oraz ds. obsługi użytkowania wieczystego – poza podaniem daty rocznej rozstrzygnięcia konkursu, nie udzielono żadnej z 28 zawnioskowanych informacji ani nie wskazano podstawy prawnej brakowania dokumentów, jego zakresu i daty; 2) nabór z 2013 r. na stanowisko ds. obsługi dzierżaw nieruchomości komunalnych – nie udzielono informacji w zakresie wskazanym w tiret 3, 4, 6, 7, 10 – 13, 15 – 19 i 21 – 28 wniosku; 3) nabory z 2016 r. na stanowiska: ds. obsługi dzierżaw nieruchomości komunalnych (dwa etaty) – nie udzielono informacji w zakresie wskazanym w tiret 3, 4, 6, 7, 10 – 13, 15 – 19, 21 – 23, 26 i 27, ds. obsługi dzierżaw nieruchomości komunalnych (dwa etaty), ds. opłat i ds. ustanawiania praw do nieruchomości – nie udzielono informacji w zakresie wskazanym w tiret 3, 4, 6, 7, 10 – 13, 15 – 19 i 21 – 28 wniosku; 4) nabory z 2017 r. na stanowiska: ds. obsługi dzierżaw nieruchomości komunalnych (dwa konkursy łącznie na trzy etaty), ds. obsługi prawa użytkowania wieczystego – nie udzielono informacji w zakresie wskazanym w tiret 3, 4, 6, 7, 10 – 13, 15 – 19 i 21 – 28 wniosku, ds. regulacji prawnych i komunalizacji – nie udzielono informacji w zakresie wskazanym w tiret 3, 4, 6, 7, 10 – 13, 15 – 19, 21 – 23, 26 i 27. W uzasadnieniu skargi Związek wywodził , że nieudostępnienie wszystkich wymienionych we wniosku informacji narusza jego interes prawny jako organizacji związkowej, udzielenie zaś częściowej informacji nie może stanowić o wyczerpaniu przedmiotu wniosku, zwłaszcza, że w pozostałym zakresie nie została wydana decyzja o odmowie udostępnienia zawnioskowanych danych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 12 września 2018 r. sygn. akt. IV SAB/Wr 77/18 uwzględnił częściowo skargę i zobowiązał Prezydenta Wrocławia do rozpatrzenia wniosku skarżącego w zakresie dotyczącym tiret 10, 11, 12, 16, 17, 18, 22, 24 ( pkt I ) ; stwierdził, że bezczynność organu niemiała miejsca z rażącym naruszenie prawa ( pkt II ) oraz w pozostałym zakresie skargę oddalił ( pkt III) . Sąd przyznał rację skarżącemu, że żądane przez niego informacje obejmują zasadniczo dane odnoszące się do funkcjonowania podmiotu zobowiązanego. Niemniej jednak nie do wszystkich z nich organ odniósł się w udzielonych skarżącemu odpowiedziach z dnia 25 stycznia 2018 r. i z dnia 28 lutego 2018 r. W ocenie Sądu, organ nie zajął stanowiska względem żądania udostępnienia informacji i dokumentów wskazanych w tiret 10 – 12, 16 – 18, 22 i 24 wniosku z dnia 12 stycznia 2018 r. W aktach sprawy brak jest bowiem odniesienia się do liczby kandydatów dysponujących określonym poziomem wykształcenia, czy też doświadczenia zawodowego (tiret 10 – 12). W ocenie Sądu I instancji niewystarczająca okazała się uwaga organu, że komisja przeprowadzająca nabór przeanalizowała złożone aplikacje pod kątem wymaganego doświadczenia, czy wykształcenia. Okoliczność ta nie była bowiem przedmiotem zapytania skarżącego. Organ winien więc ustosunkować się do żądania skarżącego w tym zakresie. W udzielonych przez organ odpowiedziach nie zostało także precyzyjnie przedstawione stanowisko względem metodyki wyboru kandydatów (tiret 16), wskazania podstawy końcowej oceny kandydatów przez komisję (tiret 18), dokumentów określających proces wypracowywania stanowiska przez komisję w sprawie wyboru pięciu najlepszych kandydatów (tiret 22) oraz dokumentów potwierdzających spełnianie kryteriów przez kandydatów (tiret 24). Zdaniem Sądu, niezasadnym był również pogląd organu co do wewnętrznego charakteru protokołu z powiadomienia kandydatów oraz przebiegu rekrutacji (tiret 17). Protokół dokumentujący czynność powiadomienia kandydatów o kolejnych etapach konkursu – zdaniem Sądu – nie spełnia kryteriów uznania go za dokument wewnętrzny. Już choćby z faktu jego oddziaływania na podmioty zewnętrzne, a więc kandydatów biorących udział w konkursie, nie może być uznawany za przejaw wewnętrznej działalności komisji naborowej. Informacje w nim zawarte mają bowiem doniosłe znaczenie dla całej rekrutacji. Z tych powodów wskazanego protokołu nie można traktować wyłącznie w charakterze dokumentu pomocniczego, służącego jedynie samej komisji naborowej, a nie osobom trzecim. Organ nie miał zatem podstaw by uznać wskazany protokół za dokument wewnętrzny i z tej przyczyny odmówić stronie jego udzielenia w trybie dostępu do informacji publicznej. W takiej sytuacji, podobnie jak i w pozostałych opisanych powyżej przypadkach (tiret 10 – 12, 16, 18, 22 i 24), należało stwierdzić, że organ pozostawał w bezczynności w rozpatrzeniu wniosku strony skarżącej z dnia 12 stycznia 2018 r. we wskazanym zakresie, dopuszczając się naruszenia art. 13 ust. 1 i 2 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g) ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm., dalej u.d.i.p.). Do dnia wyrokowania organ bowiem nie odniósł się do przedmiotowych żądań, nie udostępnił oczekiwanych przez stronę informacji ani nie załatwił sprawy w inny prawem przewidziany sposób. Stąd też Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku strony skarżącej w zakresie dotyczącym tiret 10 – 12, 16 – 18, 22 i 24, o czym orzeczono w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Poddając analizie uchybienie terminom udostępnienia informacji publicznej Sąd wziął pod uwagę, że organ nie pozostawał zupełnie bezczynny w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia 12 stycznia 2018 r. W znacznym zakresie udzielił on odpowiedzi stronie w terminach wynikających z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p., przesyłając jej oczekiwane przez nią informacje i dokumenty w dniach 25 stycznia 2018 r. i 28 lutego 2018 r. względnie informując, dlaczego żądane dane nie mogą zostać udostępnione. I choć jego stanowisko w tym przedmiocie w pewnym zakresie nie było zasadne, co w konsekwencji wiązało się z częściowym uwzględnieniem skargi w niniejszej sprawie, to wynikało ono z przyjętej oceny prawnej, o której strona została poinformowania. Stąd też należało uznać, że bezczynność podmiotu zobowiązanego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono w punkcie II sentencji wyroku. W ocenie Sądu, w pozostałym zakresie wniesiona skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Podmiot zobowiązany udzielił skarżącemu informacji publicznej na większość z 28 jego żądań zawartych we wniosku, przesyłając mu stosowne dane i dokumenty w odpowiedziach z dnia 25 stycznia 2018 r. oraz z dnia 28 lutego 2018 r. Udostępnione informacje zawierały dane na temat ilości przeprowadzonych naborów w latach 2011-2017, składu komisji, liczby kandydatów, w tym kandydatów spełniających wymagania formalne, zastosowanej techniki rekrutacji oraz wskazywały kandydata, który wygrał nabór względnie określały, że nabór pozostał nierozstrzygnięty. Organ udostępnił także skarżącemu listy kandydatów spełniających wymagania formalne, protokoły z przeprowadzonych naborów w latach 2013 – 2017, a także ogłoszenie o naborze z 2013 r. i informację o jego wyniku. Zawiadomił również skarżącego , że pozostałe ogłoszenia o naborze wraz z ich wynikami zostały zamieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej. Zdaniem Sądu, przesłane skarżącemu dane stanowiły o wyczerpaniu przedmiotu wniosku określonego w tiret 1, 2, 5, 8, 7 (wskazanie składu komisji) 9, 13 – 15 oraz 19 – 21. Poza tym organ poinformował skarżącego , że informacje i dokumenty wskazane w tiret 3, 4, 6 i 7 (podanie osoby wskazującej członka komisji) stanowiły dokumentację wewnętrzną konkursu. Z takim stanowiskiem organu należy się zgodzić, albowiem żaden z wymienionych w tych punktach dokumentów nie wywoływał bezpośredniego skutku na zewnątrz i został sporządzony jedynie w ramach wewnętrznej procedury związanej z organizacją i przeprowadzeniem konkursów na stanowiska urzędnicze. Skarżący mógł ponadto zapoznać się z częścią danych zawartych w tych dokumentach m.in. w ogłoszeniach naborowych, które były sporządzane w oparciu o kartę opisu stanowiska pracy. Powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu stał się przedmiotem skargi kasacyjnej wywiedzionej przez organ do Naczelnego Sądu Administracyjnego , który wyrokiem z dnia 18 marca 2021 r. sygn. akt III OSK 709/21 uchylił zaskarżony wyrok w punktach I i II i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. NSA zgodził się z autorem skargi, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie odpowiada wymaganiom wynikającym z art. 141 § 4 p.p.s.a. Z treści uzasadnienia nie sposób ustalić jaki stan faktyczny został przyjęty przez Sąd I instancji za podstawę punktu I wyroku. Uzasadnienie wyroku jest w tej części lakoniczne i ogranicza się do pewnych stwierdzeń, które nie zostały rozwinięte.. W rozpoznawanej sprawie proces dowodzenia został przez sąd ograniczony do stwierdzeń, że organ nie zajął stanowiska względem żądania udostępnienia informacji i dokumentów wskazanych w tiret 10 – 12, 16 – 18, 22 i 24 wniosku z dnia 12 stycznia 2018 r. oraz że w udzielonych przez organ odpowiedziach nie zostało także precyzyjnie przedstawione stanowisko względem kwestii z tiretów 16 – 18, 22 i 24. Sąd I instancji, którego obowiązkiem było dokonanie ustaleń faktycznych w rozpoznawanej sprawie, nie przedstawił procesu myślowego, który doprowadził go do takich ustaleń faktycznych. Biorąc pod uwagę, że zapytanie wnioskodawcy było bardzo szerokie, dotyczyło informacji publicznej zróżnicowanej treściowo oraz z bardzo długiego okresu czasu, a także mając na względzie treść udzielonych odpowiedzi, należało założyć, iż proces dowodzenia powinien przyjąć złożony charakter, w którym Sąd zestawi odrębnie poszczególne pytania z treściami obu odpowiedzi i wyprowadzi logiczny wniosek myślowy o udzieleniu lub nie udzieleniu odpowiedzi na konkretne pytanie oraz uzasadni swoje stanowisko. Z obowiązku tego Sąd I instancji nie wywiązał się oraz nie wyjaśnił dlaczego przyjął taką ocenę. Sąd II instancji podzielił również zarzut naruszenia przepisu art. 13 ust. 4 u.p.s. przez nieuzasadnione przyjęcie przez Sąd I instancji, że wniosek z dnia 12 stycznia 2018 r. stanowił podstawę uzyskania informacji publicznej o treści zgodnej ze sprecyzowanym żądaniem skarżącego sformułowanym w tiret 10-12, podczas gdy zakres żądanej informacji możliwej do uzyskania w ramach tego przepisu obejmuje expressis verbis informację w zakresie objętym wymaganiami związanymi ze stanowiskiem określonym w ogłoszeniu o naborze. Zgodnie z art. 13 ust. 4 u.p.s. informacje o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, stanowią informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami związanymi ze stanowiskiem określonym w ogłoszeniu o naborze. O zakresie przedmiotowym pojęcia informacji publicznej przesądzać będzie w tym przypadku treść konkretnego ogłoszenia o naborze. Nie będzie tym samym istniał jeden ogólny katalog informacji publicznej związanej z dokonywaniem naborów pracowników samorządowych. Zakres informacji publicznej o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, może zostać ustalony więc na potrzeby indywidualnej sprawy w oparciu o treść konkretnego ogłoszenia o naborze. Natomiast przepis art. 13 ust. 2 u.p.s. określa treść ogłoszenia o naborze, w tym m.in. w punkcie 3. zawiera określenie wymagań związanych ze stanowiskiem, zgodnie z opisem danego stanowiska, ze wskazaniem, które z nich są niezbędne, a które dodatkowe. Autor skargi kasacyjnej wskazał, iż były to m.in. informacje na temat posiadania wykształcenia wyższego, lub też wykształcenia kierunkowego, nigdy zaś ukończenia konkretnej uczelni (tiret 10-11). Wymagania takie nie zostały określone w treści ogłoszeń naborowych. Naczelny Sąd Administracyjny zgodził się z autorem skargi kasacyjnej, że informacje tego rodzaju jako nieobjęte treścią ogłoszenia naborowego, nie noszą znamion informacji publicznych podlegających udostępnieniu w trybie art. 13 ust. 4 u.p.s. i nie mogły zostać udzielone. Podobnie należy ocenić żądania skarżącego z tiret 12 wniosku odnoszący się do ilości kandydatów, która posiadała doświadczenie w administracji publicznej, ile lat ono wynosiło w poszczególnych przypadkach. Wniosek w tym zakresie wykraczał poza zakres informacji podlegającej udostępnieniu w ramach art. 13 ust. 4 u.p.s., ponieważ ogłoszenia naborowe nie zawierały w swojej treści różnicowania liczby lat na stanowiskach w administracji publicznej jako kryterium dokonywanej oceny, lecz jedynie liczbę lat ogółem w obszarze działania określonym w treści ogłoszenia o naborze. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organu w przypadkach określonych w pkt 1-4a (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Na wstępie rozważań należy zauważyć , że NSA wyrokiem z dnia 18 marca 2021r. sygn. akt. III OSK 709/21 uchylił wydany w niniejszej sprawie wyrok tutejszego z dnia 12 września 2018r. sygn. akt. IV SAB/Wr 77/18 w punktach I i II, i w powyższym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Powyższe oznacza, że wskazany wyżej wyrok z 12 września 2018 r. uzyskał walor prawomocności w zakresie punktu III oddalającego dalej idącą skargę – a to w zakresie dotyczącym tiret 1-9, 13-15, 19-21, 23, 25-28. Wobec tego skarga odnosząca się do bezczynności organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej wymienionej w powyższych tiret nie podlegała już ponownej ocenie Sądu I instancji. Z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobligowany był udostępnić informację publiczną na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2018, poz. 1330, dalej: u.d.i.p.) , a tego nie uczynił i jednocześnie nie wydał stosownej decyzji o odmowie udostępnienia takiej informacji w oparciu o art. 16 ust. 1 ustawy. W pierwszej kolejności należy zatem ustalić, czy żądana informacja jest informacją publiczną, a jeżeli tak, to czy podlega udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, czy może w stosunku do tej informacji stosuje się przepisy szczególne. Następnie należy jednoznacznie przesądzić, czy na podmiocie, do którego skierowany został wniosek o udostępnienie informacji publicznej, ciąży ustawowy obowiązek jej udostępnienia. Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władzy publicznej, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów i danych odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej, w tym gospodarowania mieniem Skarbu Państwa lub komunalnym. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z organem, bądź w jakikolwiek sposób dotyczących organu, bez względu na to, co jest ich przedmiotem. Zgodnie bowiem z art. 61 Konstytucji RP, prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela. Jego realizacja następuje na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Stąd prawo do informacji jest zasadą, a wyjątki od niego mogą być interpretowane wyłącznie ściśle. Zestawiając powyższe z przepisem art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d) u.d.i.p. należy podkreślić, że informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej. Będą to więc zarówno dokumenty wytworzone przez te organy, jak i te, których organ używa, korzystając z nich wykonuje funkcje publiczne (znajdują się one w jego dyspozycji), nawet jeśli nie pochodzą one wprost od organów administracji, nie zostały przez organ ten wytworzone (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 lipca 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 721/08). W badanej sprawie pozostaje poza sporem między stronami ,że Prezydent Wrocławia jest podmiotem zobowiązanym w badanej sprawie. Tym samym zobowiązany był do udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wykonywanych zadań przez jednostki ( komórki) organizacyjne mu podległe. Z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g u.d.i.p. wynika, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 (czyli również organów władzy publicznej), w tym o naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych. Przepisami odrębnymi, o których mowa w tym przepisie, są m. innymi przepisy ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. 2019, poz. 1282, dalej: u.p.s.). Zgodnie z art. 13 ust. 4 u.p.s., informacje o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, stanowią informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami związanymi ze stanowiskiem określonym w ogłoszeniu o naborze. Natomiast art. 13 ust. 2 u.p.s. stanowi, że ogłoszenie o naborze powinno zawierać: 1) nazwę i adres jednostki; 2) określenie stanowiska; 3) określenie wymagań związanych ze stanowiskiem, zgodnie z opisem danego stanowiska, ze wskazaniem, które z nich są niezbędne, a które dodatkowe; 4) wskazanie zakresu zadań wykonywanych na stanowisku; 4a) informację o warunkach pracy na danym stanowisku; 4b) informację, czy w miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w jednostce, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, wynosi co najmniej 6%; 5) wskazanie wymaganych dokumentów; 6) określenie terminu i miejsca składania dokumentów. Zaś ust. 2a. wskazuje na wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 3, określane w sposób następujący: 1) wymagania niezbędne to wymagania konieczne do podjęcia pracy na danym stanowisku; 2) wymagania dodatkowe to pozostałe wymagania, pozwalające na optymalne wykonywanie zadań na danym stanowisku. Z powyższego wynika, że informację publiczną stanowią wszelkie informacje dotyczące kandydata, ale jedynie w zakresie spełniania przez niego wymagań stawianych przez pracodawcę w ogłoszeniu. Oznacza to, że jeżeli wnioskodawca żąda udzielenia informacji dotyczących kandydata mających związek z wymaganiami z ogłoszenia, to będą one podlegały udostępnieniu w trybie przewidzianym przepisami u.d.i.p. Analogicznie, brak danego wymagania, uniemożliwiał będzie udzielenie informacji nawet w przypadku, jeśli część z kandydatów będzie je spełniała, a z takim zapytaniem wystąpi wnioskodawca. Zatem zgodnie z powyższym, informacją publiczną będzie również informacja o uszeregowaniu kandydatów jak i ich ocena dokonana przez komisję. W tym miejscu wypada przytoczyć brzmienie przepisu art. 15 u.p.s., w myśl którego niezwłocznie po przeprowadzonym naborze informacja o wyniku naboru jest upowszechniana przez umieszczenie na tablicy informacyjnej w jednostce, w której był przeprowadzony nabór, oraz opublikowanie w Biuletynie przez okres co najmniej 3 miesięcy ( ust.1) .Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera: 1) nazwę i adres jednostki; 2) określenie stanowiska; 3) imię i nazwisko wybranego kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego; 4) uzasadnienie dokonanego wyboru albo uzasadnienie nierozstrzygnięcia naboru na stanowisko ( ust.2 art.15 u.p.s.) . Z cytowanego przepisu wynika zatem, że wskazane w nim informacje, będące informacją publiczną, udostępnia się w sposób wskazany w art. 7 pkt 1 i art. 11 pkt 1 u.d.i.p. Przepis ten w żaden sposób nie pozwala natomiast na zawężenie definicji informacji publicznej zawartej w art. 13 ust. 4 u.p.s., która nie mówi o wynikach naboru, lecz o wszelkich informacjach o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, mieszczących się w zakresie objętym wymaganiami związanymi ze stanowiskiem określonym w ogłoszeniu o naborze (zob. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 6 listopada 2009 r sygn. akt IV SAB/GL 51/09). Zaakceptować należy zatem stanowisko zgodnie z którym informację publiczną będą stanowić nie tylko zasady naboru, wykaz osób kandydujących na stanowiska członków zespołu, wykaz osób które zostały zatrudnione, ale również dotyczące stażu kandydata, jego dotychczasowego zatrudnienia, pełnionych obowiązków, doświadczenia urzędniczego lub innych informacji dotyczących wymagań związanych ze stanowiskiem wskazanym w ogłoszeniu o naborze (por. wyrok NSA z dnia 19 sierpnia 2009 r. I OSK 683/09, wyrok WSA w Krakowie z 4 listopada 2015 r. sygn. akt II SAB/Kr 158/15 - LEX nr 1939412). Jednakże nie należy zapominać, że fakt, iż dana informacja ma walor informacji publicznej informacji publicznej nie oznacza automatycznego zobowiązania organu do jej udzielenia. Takie informacje podlegają ocenie również pod kątem ograniczeń w ich udostępnianiu, co wynika z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., zgodnie z którym prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Dane personalne osób kandydujących na określone stanowisko, które w wyniku naboru nie zostały zatrudnione będą zatem z reguły podlegały tzw. "anonimizacji". Mając na uwadze powyższe rozważania oraz będąc związanym wytycznymi NSA,, zawartymi w wyroku z dnia 18 marca 2021r. sygn. akt III OSK 709/21, należało dokonać ponownej analizy żądań objętych przedmiotowym wnioskiem w zakresie wskazanym przez NSA w zestawieniu z otrzymanymi przez skarżącego informacjami przekazanymi przez podmiot zobowiązany. W pierwszej kolejności stwierdzić należy ,że organ w piśmie z dnia 25 stycznia 2018 r. wskazał na wszystkie postępowania dotyczące naborów zewnętrznych na wolne stanowiska urzędnicze, jakie były prowadzone w okresie od 1 stycznia 2011r. do 31 grudnia 2017r. W latach kiedy te nabory były prowadzone i organ dysponował dokumentacją, przekazano wnioskodawcy ogłoszenie o naborze wraz z wynikiem lub wskazano ścieżkę dostępu w Biuletynie Informacji Publicznej. Zakres tiret 10 i 11 odnosi się do wskazania ilości kandydatów posiadających wyższe wykształcenie (odpowiednio magisterskie lub licencjackie) wraz ze wskazaniem jakie było to wykształcenie, z podaniem dziedziny oraz uczelni. Natomiast tiret 12 wskazywało na ilość kandydatów posiadających doświadczenie w administracji publicznej i ile lat ono wynosiło w poszczególnych przypadkach. Sąd dokonując analizy ogłoszeń stwierdza, że każde z nich zawierało zgodnie z art. 13 ust. 2 u.p.s. wszelkie obligatoryjne elementy. Każde ogłoszenie w wymaganiach niezbędnych wskazywało na wykształcenie wyższe wraz ze wskazaniem konkretnego kierunku. Niektóre z ogłoszeń wymagały ukończenia studiów na kierunku prawo, ekonomia lub administracja, inne na kierunkach prawo, administracja lub geodezja, jeszcze w innych ogłoszeniach była mowa o "wykształceniu wyższym" wraz ze specjalizacją w zakresie gospodarki nieruchomościami lub zarządzania nieruchomościami, ale już w punkcie "wymagania dodatkowe" precyzowano wykształcenie w kierunku prawo, rachunkowość, architektura lub ekonomia. To zróżnicowanie w wymaganej dziedziny wykształcenia wynikało ze specyfiki stanowiska na jakie ogłaszany był nabór. Niejednokrotnie organ wskazywał również w wymaganiach dodatkowych na ukończenie studiów podyplomowych lub wskazane specjalizacje. Doświadczenie zawodowe, we wskazanej ilości lat, nie było zawarte w każdym ogłoszeniu. Jeśli natomiast się pojawiło, było zróżnicowane w zależności od stanowiska (4 lata lub 6 w obsłudze klientów). Zestawiając zatem treść ogłoszeń z wyartykułowanymi przez skarżącego żądaniami , wynikającymi z tiret 10-12, Sąd stanął na stanowisku, że organ pozostaje w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku z dnia 12 stycznia 2018r. w części dotyczącej wskazania konkretnej dziedziny ukończenia studiów odpowiednio magisterskich lub licencjackich. Odpowiedź organu, że każdy zakwalifikowany kandydat spełnia wymagania wynikające z ogłoszenia jest niewystarczająca wobec żądania wnioskodawcy o wskazanie konkretnego wykształcenia. W ocenie Sądu, jeśli ogłoszenie dopuszczało do konkursu tylko osoby z konkretnie wskazanymi rodzajami wykształcenia (np. prawnicze, ekonomiczne czy geodezyjne) , to organ winien był to wyraźnie wskazać. Zwłaszcza, że rodzaj ukończonych studiów może wpływać na kolejne etapy postępowania konkursowego poprzez np. wyżej ocenione przez komisje posiadanie specjalistycznej wiedzy kandydata. Powyższe dotyczy również zakresu żądania objętego tiret 12, czyli wskazania doświadczenia kandydatów. Informacja tego rodzaju objęta była treścią części ogłoszeń konkursowych. Sformułowanie użyte w ogłoszeniu "minimum 4 lata w obsłudze klientów" oznacza minimalną ilość lat jakiej wymagał pracodawca na danym stanowisku. Doświadczenie życiowe wskazuje jednak, że co do zasady inne kwalifikacje ma kandydat posiadający piętnastoletnie doświadczenie , a inne taki, który pracował z klientami wymagalne minimalne cztery lata. W tym zakresie , zdaniem Sądu , informacja tego rodzaju jako objęta treścią ogłoszenia naborowego stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu w trybie art. 13 ust. 4 u.p.s. Zatem również w tym zakresie organ pozostaje bezczynny. Zarówno rodzaj ukończonych studiów jak i konkretne wskazanie posiadanego przez kandydata doświadczenia są informacjami dotyczącymi kandydata w zakresie spełnienia przez niego wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze. Żądane przez skarżącego informacje miały związek z tymi wymaganiami, zatem objęte są dyspozycją art. 13 ust. 4 u.p.s. i podlegają udostępnieniu w trybie przepisów ustawy o dostępnie do informacji publicznej Informacji publicznej podlegającej udostępnieniu nie może natomiast stanowić informacja wskazująca na konkretnie ukończone przez kandydata uczelnie. Takiego zróżnicowania nie przewiduje ani prawodawca ani samo ogłoszenie. Zgodnie bowiem z art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. 2021, poz. 478) absolwent studiów otrzymuje dyplom ukończenia studiów na określonym kierunku i profilu potwierdzający wykształcenie wyższe oraz tytuł zawodowy: 1) licencjata, inżyniera albo równorzędny potwierdzający wykształcenie wyższe na tym samym poziomie - w przypadku studiów pierwszego stopnia; 2) magistra, magistra inżyniera albo równorzędny potwierdzający wykształcenie wyższe na tym samym poziomie - w przypadku studiów drugiego stopnia i jednolitych studiów magisterskich. Z powyższego wynika, że kandydat, który ukończył studia odpowiednio pierwszego lub drugiego stopnia, lub jednolite studia magisterskie ma prawo posługiwać się tytułem licencjata lub magistra bez względu na miejsce uzyskania tego tytułu. Ani więc z przywołanej ustawy ani też z wydanego na jej podstawie rozporządzenia nie wynika, aby ukończenie konkretnych uczelni dawało wyłączną możliwość uzyskania tytułu zawodowego. Skoro więc nie ma takiego wymogu na etapie ukończenia studiów, to tym bardziej nie może go być na etapie przygotowania ogłoszenia o naborze. Niedopuszczalnym jest bowiem różnicowanie kandydatów z uwagi na ukończenie lub nie konkretnych uczelni wyższych. Powyższe oznacza, że informacja ta, jako całkowicie niezwiązana z ogłoszeniem naborowym , nie stanowi informacji publicznej. Jak trafnie podnosi się w orzecznictwie sądowoadministarcyjnym, zakres przedmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej wytycza i obejmuje dostęp tylko do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszelkich informacji (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Go 652/16). Przechodząc kolejno do analizy żądań skarżącego zawartych w tiret 16-18, 22 i 24 przedmiotowego wniosku przywołać należy treść art. 4 ust. 3 u.d.i.p. , z którego wynika ogólna zasada, wedle której do udzielania informacji publicznej zobowiązane są podmioty będące w ich posiadaniu. Z brzmienia cytowanego przepisu wynika, że adresat wniosku jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, jeżeli ją ma, bez względu na to, czy wiąże się ona z zakresem jego kompetencji, czy też jest informacją uzyskaną od innych podmiotów. Trzeba zatem przyjąć, że obowiązek informacyjny podmiotu zobowiązanego nie musi być adekwatny do zakresu jego działania, ale jest tylko i wyłącznie konsekwencją faktu dysponowania daną informacją. Przy czym podmiot, który twierdzi, że nie posiada informacji wskazanej we wniosku, powinien twierdzenie to uwiarygodnić. Powiadomienie o nieposiadaniu żądanej informacji powinno zawierać dane pozwalające na ocenę rzetelności takiego twierdzenia. Powyższemu obowiązkowi organ zadość uczynił. W zakresie dotyczącym metodyki wyboru kandydatów (tiret 16) organ wskazał w piśmie z dnia 28 lutego 2018r., że dokument taki nie był sporządzany w formie pisemnej, gdyż ustalenia komisji prowadzone były w formie ustnych uzgodnień. Ta sama informacja dotyczyła także, sporządzenia protokołu z powiadamiania kandydatów oraz przebiegu rekrutacji (tiret 17). Informacja o telefonicznym lub elektronicznym powiadamianiu kandydatów zawarta była również w ogłoszeniach. Również z przekazanej Związkowi przez organ w formie tabelarycznej drugiej odpowiedzi z dnia 28 lutego 2018r. na przedmiotowy wniosek wynika wprost jaką organ zastosował metodę i technikę naboru , wskazując ,że była to analiza dokumentów, rozmowa kwalifikacyjna. Natomiast wyniki rekrutacji zamieszczono w protokołach z przeprowadzonych naborów, które to skarżącemu udostępniono w terminie. W zakresie żądań z tiret 18 Sąd ponownie wskazuje, że skoro komisja konkursowa nie prowadziła takich pisemnych zestawień, to ich udostępnienie jako nieposiadanych przez organ nie było możliwe. Organ przekazał wnioskodawcy taką dokumentację jak posiadał. W przekazanych protokołach wskazano zastosowane metody oraz techniki naboru oraz uzasadnienie wyboru konkretnego kandydata. Natomiast w zakresie ocen końcowych wszystkich kandydatów należy dać wiarę organowi, że obradująca komisja nie ma narzuconego trybu pracy co do pisemnego dokumentowania wskazanych czynności, zwłaszcza przy naborach o niewielkich liczbie kandydatów. Powyższe dotyczy również żądań zawartych w tiret 22 i 24. W ocenie Sądu , organ dokonując zestawienia wszystkich naborów na przestrzeni dość długiego okresu czasu, udostępnił wnioskodawcy listy kandydatów, protokoły z przeprowadzanych naborów, dokonał tabelarycznych zestawień. Spajając tę część rozważań i mając na uwadze przeprowadzoną analizę żądań zawartych w tiret 16-18, 22 i 24 stwierdzić należy, że odpowiedź organu sformułowana w piśmie z dnia 28 lutego 2018r. była wystarczająca do prawidłowego rozpoznania wniosku skarżącego i świadczy o zastosowaniu przez organ prawidłowej prawnej formy działania. W związku z tym ocena w takim kontekście działania organu podjętego w celu załatwienia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej nie uzasadnia zarzutu jego bezczynności w tym zakresie. Podsumowując, rzeczą organu było udostępnienie wskazanych informacji z tiret 10-12 (z wyłączeniem podania uczelni) we wskazanym przez Sąd zakresie, zgodnym z ogłoszeniami o naborach (pkt I sentencji wyroku). Jednocześnie Sąd ocenił, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa (pkt II sentencji wyroku), gdyż nie wynikała ona z celowego zaniechania organu (organ udzielił dwóch obszernych odpowiedzi), a jedynie odmiennej oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego. Należy mieć na uwadze, że z rażącym naruszeniem prawa mamy do czynienia wówczas, gdy bez żadnej wątpliwości można stwierdzić, że w sposób oczywisty naruszono prawo. Naruszenie to musi być również "istotne", a więc nie do pogodzenia z regułami demokratycznego państwa prawa. Taka zaś sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego w zakresie, o którym mowa w pkt I wyroku, w terminie czternastu dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt III sentencji wyroku). W pozostałym zakresie skarga jako bezpodstawna w oparciu o art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu (pkt IV sentencji wyroku).