IV SAB/Wr 279/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca) Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 października 2021 r. sprawy ze skargi D. D. na bezczynność G. spółka z o. o. z/s w T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 21 maja 2021 r. oddala skargę w całości. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 21 maja 2021 r. D. D. zwrócił się za pośrednictwem poczty elektronicznej do G. T. spółka z o. o. o udzielenie następującej informacji publicznej 1.Czy prawdą jest, że prezes G. T. Ł. Z. został odwołany ze stanowiska? Jeśli tak, proszę podać, kiedy to nastąpiło i jaki był powód odwołania? 2. Czy rada nadzorcza spółki G. T. powołała już nowego prezesa lub p. o. prezesa spółki, jeśli tak to proszę o podanie kogo rada wybrała? 3. Czy na to stanowisko został ogłoszony konkurs, a jeśli nie, to kto i w jakich okolicznościach zaproponował kandydaturę nowego prezesa? 4.Proszę o podanie, jaka jest wysokość zarobków brutto nowego prezesa spółki wraz ze wszystkimi dodatkami? W dniu 1 czerwca 2021 r. Prezes Zarządu G. T. poinformował wnioskodawcę, że realizacja wniosku nie jest możliwa w terminie 14 dni z uwagi na wprowadzone ograniczenia w funkcjonowaniu G. T. w związku z ogłoszonym stanem epidemii, polegające na ograniczeniu do wykonywania wyłącznie zadań niezbędnych do zapewnienia pomocy obywatelom w sprawach wskazanych w § 15 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2020 r., poz. 1066) i konieczność zapewnienia przez G. T. realizacji bieżących spraw spółki. Realizacja wniosku wymaga przy tym podjęcia dodatkowych działań organizacyjnych i biurowych. Zawiadomiono, że rozpatrzenie wniosku nastąpi w terminie określonym w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej u.d.i.p.), t.j. do dnia 20 lipca 2021 r. W dniu 1 czerwca 2021 r. wnioskodawca wezwał spółkę do udostępnienia informacji publicznej w ustawowym terminie, tj. do dnia 4 czerwca 2021 r., bowiem informacja jest w posiadaniu spółki. Powoływane przepisy nie ograniczają dostępu do informacji publicznej i nie wskazują, że można wydłużyć termin bez podania przyczyny. Wnioskowana informacja jest informacją prostą i nieprzetworzoną, a jej przygotowanie zajmie co najwyżej kilkanaście minut. W skardze z dnia 11 czerwca 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność organu w przedmiocie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej, wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 10 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. i wniósł o zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku, stwierdzenie bezczynności organu, wymierzenie organowi grzywny i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że do dnia złożenia skargi wnioskowana informacja nie została mu udostępniona. Pismo z dnia 1 czerwca 2021 r. nie wskazuje żadnego terminu, a jedynie stwierdzenie, kiedy informacja najpóźniej zostanie udostępniona. Brak jest konkretnej daty, kiedy informacja zostanie udostępniona, a jedynie wskazano, jaki jest możliwy najpóźniejszy termin (a więc powtórzenie zapisów ustawowych). Spółka w żaden sposób nie uzasadniła ani nie wyjaśniła, dlaczego wniosek wymaga aż takiego wydłużenia terminu. Powody wydłużenia terminu musza być bezpośrednio związane z opóźnieniem w udostępnieniu konkretnej informacji publicznej. Natomiast konieczność realizacji spraw bieżących nie może stanowić uzasadnienia przedłużenia terminu. Kwestia zapewnienia prawidłowej organizacji pracy, uwzględniającej wpływ wniosków spoczywa w gestii organu i nie może uzasadniać braku realizacji nałożonych na niego obowiązków. Spółka nie poinformowała z czego wynika obłożenie, ani jak wiąże się z przedmiotem wniosku, aby uzasadnić wydłużenie terminu. Nie wskazała też dokładnie, jakich działań biurowych i organizacyjnych wymaga realizacja wniosku, ani które konkretnie ograniczenia związane z pandemią stoją na przeszkodzie w realizacji wniosku w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Odpowiadając na wniosek strony, Prezes Zarządu G. T. wskazał w piśmie z dnia 24 czerwca 2021 r., wysłanym na adres e-mailowy strony, że: 1.Ł. Z. został odwołany z funkcji Prezesa Zarządu spółki z dniem 14 kwietnia 2021 r. z powodu rozwiązania umowy o świadczenie usług menadżerskich w drodze porozumienia stron, 2.Tak, powołała na to stanowisko J. J., 3.Na to stanowisko nie został ogłoszony konkurs, a wybór kandydata został ustalony z przyczyn znanych Radzie Nadzorczej,4.Wysokosc wynagrodzenia Prezesa Zarządu wynosi 10.500 zł. W odpowiedzi na skargę Prezes Zarządu G. T. wniósł o oddalenie skargi, wskazując że realizacja wniosku nie była możliwa w terminie 14 dni z uwag na wprowadzone ograniczenia w funkcjonowaniu tej jednostki w związku z ogłoszonym stanem epidemii i konieczność realizacji bieżących spraw spółki. Realizacja wniosku wymagała podjęcia dodatkowych działań organizacyjnych i biurowych. Spółka jednoznacznie wskazała przyczyny przedłużenia terminu do udzielenia odpowiedzi na wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U. z 2020 r., poz. 2072 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Kwestie związane z udostępnianiem informacji publicznej unormowane zostały w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j. t. Dz. U. z 2020 r. poz.2176; dalej "u.d.i.p."). W myśl art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Katalog podmiotów zobowiązanych do jej udostępniania określa art. 4 u.d.i.p., wymieniając przede wszystkim jako obowiązanych do udostępniania informacji publicznej władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Przykładowe wyliczenie informacji posiadających charakter informacji publicznej zawiera art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Jedną z ustawowych form dostępu do informacji publicznej jest jej udostępnienie na wniosek zainteresowanego podmiotu (art. 7 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 u.d.i.p.). W takiej sytuacji udostępnienie informacji publicznej powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji administracyjnej, o której stanowi art. 16 u.d.i.p. W przypadku, gdy wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej, a także wówczas gdy adresat wniosku nie dysponuje żądanymi informacjami, powinien powiadomić o tym wnioskodawcę pisemnie. Informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w tym między innymi o sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1, czyli wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie swoich kompetencji. Użyte w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. wyrażenie "w szczególności" oznacza, że ustawodawca określił jedynie w sposób przykładowy katalog spraw uznanych za informację publiczną. Przy tak szerokim rozumieniu pojęcia informacji publicznej w judykaturze słusznie sprecyzował się pogląd, że za informację publiczną należy uznać informację wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone (por. wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 1956/02). Informacją publiczną jest również informacja żądana przez skarżącego, ponieważ dotyczy organu i osoby sprawującej funkcję prezesa, a więc podmiotu i majątku osoby prawnej samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p.), a Prezes G. T. jest organem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej, jako organ władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.). W rozpatrywanej sprawie skarżący, zarzucając bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, kwestionuje zasadność zastosowania przez organ uprawnienia z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., tj. przedłużenia terminu udzielenia odpowiedzi oraz podane powody opóźnienia - konieczność realizacji bieżących spraw spółki i podjęcia działań organizacyjnych i biurowych Jednakże Sąd nie stwierdził, aby organ dopuścił się bezczynności w udostępnieniu informacji. Kontroli sądu w przypadku skargi na bezczynność poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. W orzecznictwie sądowym oraz doktrynie prawniczej zgodnie przyjmuje się, że z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. J. Woś, wyd. LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 103). W sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje zarówno w przypadku braku reakcji podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, wymaganego ustawą o dostępie do informacji publicznej, jak i wówczas, gdy podmiot ten stwierdza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub nie podlega udostępnieniu na zasadach u.d.i.p. Jak wyżej wskazano, art. 13 ust. 2 u.d.i.p. pozwala podmiotowi zobowiązanemu do udostępnienia informacji publicznej do wskazania terminu do udostępnienia informacji publicznej, nie dłuższego jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie 14 dni od wpływu wniosku do takiego podmiotu, o ile w tym terminie powiadomi wnioskodawcę o powodach opóźnienia. Ustawodawca nie wskazał, jakie powody mogą uzasadniać opóźnienie. Zdaniem Sądu, opóźnienie to winno zostać racjonalnie wyjaśnione. Wskazać bowiem należy, że art. 13 ust. 2 u.d.i.p. posługuje się otwartą formułą "jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie", co pozwala na zindywidualizowanie zastosowania tej regulacji do okoliczności konkretnej sprawy (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 19 lutego 2020 r., sygn. akt II SAB/Po 4/20, LEX nr 2837704). Dopuszczalne jest zatem wydłużenie 14-dniowego terminu w przypadku braku możliwości udzielenia informacji publicznej, przy czym organ jest zobligowany do powiadomienia wnioskodawcy, przed upływem tych 14 dni, o powodach opóźnienia oraz do wyznaczenia dodatkowego terminu udostępnienia informacji. Jednocześnie przepisy u.d.i.p. nie wskazują, jakie powody opóźnienia są dopuszczalne, należy jednak uznać, że muszą to być powody bezpośrednio związane z opóźnieniem w udostępnieniu konkretnej informacji publicznej. Jak podnosi się w orzecznictwie, bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku ma miejsce wówczas, gdy organ w terminach wskazanych w art. 13 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. nie komunikuje stronie w żaden sposób, jak zakwalifikował żądanie, jak zamierza w stosunku do niego procedować oraz tego, co strona powinna uzupełnić, wyjaśnić i wskazać, aby nadać wnioskowi prawidłowy bieg, ewentualnie (gdy powziął wątpliwości), nie wzywa strony do określenia rodzaju trybu, w jakim występuje ona o udostępnienie informacji publicznej (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 19 czerwca 2019 r., sygn. akt II SAB/Bk 33/19, dostępne w CBOSA). W przedmiotowej sprawie organ zobowiązany był udostępnić informację publiczną, o którą wnioskował skarżący, najpóźniej do dnia 4 czerwca 2021 r. Pismem z dnia 1 czerwca 2021 r., organ poinformował skarżącego o przyczynie nieudzielania żądanej informacji w trybie art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w terminie 14 dni, wskazując również, że rozpatrzenie wniosku nastąpi do dnia 20 lipca 2021 r. Żądane informacje organ ostatecznie udostępnił pismem z dnia 24 czerwca 2021 r. W kontrolowanym przypadku organ przekonująco wyjaśnił przyczyny opóźnienia w udzieleniu skarżącemu informacji publicznej. Nieuzasadniony jest zarzut, że organ nie podał powodów opóźnienia w udostępnieniu żądanej .informacji publicznej. Zarówno bowiem ograniczenia w funkcjonowaniu G. w związku z ogłoszonym stanem epidemii dotyczącym COVID – 19 i wykonywanie wyłącznie zadań niezbędnych do zapewnienia pomocy obywatelom, jak również konieczność realizacji w stanie epidemii bieżących spraw spółki mogą stanowić powód do przedłużenia terminu udostępnienia informacji publicznej. Nieuzasadniony jest również zarzut, że nie podano konkretnej daty, kiedy informacja zostanie udostępniona. Wskazano bowiem, że informacja zostanie udostępniona w terminie do 20 lipca 2021 r. i istotnie informacja została udostępniona w dniu 24 czerwca 2021 r. Wobec powyższego Sąd nie stwierdził naruszenia przez organ art. 10 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.