I GSK 1241/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Centrum Edukacyjnego "A." Sp. z o.o. w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Centrum Edukacyjnego "A.." Sp. z o.o. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 268/20 w sprawie ze skargi Centrum Edukacyjnego "A." Sp. z o.o. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji pobranej w nadmiernej wysokości podlegającej zwrotowi do budżetu miasta postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 9 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 268/20 w pkt 1. oddalił skargę [A.] Sp. z o.o. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w latach 2012-2015; w pkt 2. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. [A.] Sp. z o.o. w B. złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku skarżąca Spółka wskazała, że kwota pieniężna do której zwrotu została zobowiązana została spożytkowana na kształcenie słuchaczy oraz wynagrodzenie pracowników. Biorąc pod uwagę całość materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz specyficzny społeczny charakter działalności podmiotu należy stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki. Wbrew twierdzeniom kontrolerów, a także organów sporne zajęcia faktycznie się odbyły oraz brała w nich udział deklarowana liczba słuchaczy, zaś przekazane placówce środki finansowe zostały przeznaczone i spożytkowane na potrzeby ich uczestników. W sytuacji, w której wnoszący skargę prowadzi prywatną placówkę oświatową, niewielkie przedsiębiorstwo o relatywnie nieznacznych dochodach, próba natychmiastowego ściągnięcia kwoty ponad 81 tys zł doprowadziłaby do jej niewypłacalności i w konsekwencji do natychmiastowej upadłości placówki. Skarżąca wskazała, że ewentualna szkoda poniesiona przez skarżącą nie ograniczałaby się wyłącznie do nominalnej wysokości należności określonej w decyzji, ale objęłaby też inne elementy jako koszty kredytów i pożyczek potrzebnych na uzyskanie płynności finansowej w celu zwrotu dotacji, jak również różnego rodzaju opłat egzekucyjnych z uwagi na obiektywną niemożność spłaty tego zobowiązania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, że po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07; ONSAiWSA z 2007 r., Nr 4, poz. 77). Uwzględnienie takiego wniosku przez Sąd jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ponownego wniosku skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, złożonego na etapie skargi kasacyjnej, ma okoliczność, że w tej kwestii wypowiedział się wcześniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmawiając uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tej sytuacji, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając obecnie ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jest związany granicami oceny takiego wniosku określonymi w art. 61 § 4 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd może zmienić lub uchylić postanowienie w sprawie wstrzymania wydane, na podstawie § 2 i § 3, w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny będzie uprawniony do zmiany wydanego w niniejszej sprawie prawomocnego postanowienia dotyczącego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli w sprawie zmianie uległy okoliczności sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 5 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1473/19, LEX nr 2695344). Należy zauważyć, że Sąd I instancji oddalając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, że skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd nie ma bowiem kompetencji, aby uwzględniać ani tym bardziej doszukiwać się z urzędu, przesłanek i uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Skarżąca ograniczyła się jedynie do sformułowania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie powołała żadnej przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, nie podała żadnych informacji, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność twierdzeń zawartych we wniosku. Z kolei w niniejszym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżącą wskazała, że próba natychmiastowego ściągnięcia kwoty ponad 81 tys zł doprowadziłaby do jej niewypłacalności i w konsekwencji do natychmiastowej upadłości placówki. Ewentualna szkoda poniesiona przez skarżącą nie ograniczałaby się wyłącznie do nominalnej wysokości należności określonej w decyzji, ale objęłaby też inne elementy jako koszty kredytów i pożyczek potrzebnych na uzyskanie płynności finansowej w celu zwrotu dotacji, jak również różnego rodzaju opłat egzekucyjnych z uwagi na obiektywną niemożność spłaty tego zobowiązania. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że uzasadnienie wniosku złożonego w skardze kasacyjnej niewiele różni się od poprzedniego wniosku odmownie rozpatrzonego przez Sąd pierwszej instancji. Podnoszony przez stronę argument, że ewentualna zapłata stanowiłaby nadmierne obciążenie dla prowadzonej przez spółkę działalności, nie mógł odnieść zamierzonego skutku wobec braku możliwości skonfrontowania wysokości dotacji przypadającej do zwrotu (czy nawet sumy podlegających zwrotowi dotacji oraz odsetek) z sytuacją finansową i majątkową spółki. Konstruując wniosek w sposób ogólnikowy i nie przedstawiając informacji dotyczącej jej sytuacji finansowej i stanu majątkowego, skarżąca spółka uniemożliwiła Sądowi przychylenie się do jej wniosku. Zarówno ze względu na nieprzedłożenie dokumentów źródłowych, jak i ze względu na ogólnikową treść wniosku zabrakło w sprawie tak kluczowych informacji, jak dane dotyczące sytuacji finansowej (tj. salda i obrotów na rachunkach bakowych spółki), wielkość majątku skarżącej (np. czy posiada jakieś nieruchomości lub wartościowe ruchomości, czy oszczędności) oraz informacje o osiągniętych wynikach finansowych. Bez tego rodzaju danych niemożliwe było dokonanie oceny, czy w kontekście aktualnej sytuacji finansowej strony wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować opisane w art. 61 § 3 p.p.s.a. skutki. Ogólnikowa argumentacja i brak dokumentów źródłowych nie pozwoliły na pozytywne rozpatrzenie wniosku strony, a podkreślić należy, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania i udokumentowania okoliczności, które jej zdaniem przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Zatem okoliczności, na których skarżąca opiera zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, odnoszą się zatem do tych samych kwestii, które były już przedmiotem oceny Sądu pierwszej instancji w postanowieniu dotyczącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie przytoczyła żadnych nowych okoliczności, ani nie przedłożyła żadnych dokumentów, z których wynikałaby zmiana jej sytuacji. Wobec tego nie zaistniała zmiana okoliczności w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, która była warunkiem koniecznym, aby zmienić lub uchylić poprzednio wydane postanowienia w tym zakresie. Brak podstawy do zmiany postanowienia na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a. powoduje, że niemożliwe jest uwzględnienie obecnie rozpatrywanego wniosku. Brak jest bowiem podstaw, by w oparciu o takie same argumenty strony skarżącej dokonywać odmiennej oceny zasadności złożonego wniosku. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 4 p.p.s.a. i w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.