I GSK 1006/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P. Spółki z o.o. w R. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. Spółki z o.o. w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 11 kwietnia 2012 r. sygn. akt III SA/Po 949/11 w sprawie ze skargi P. Spółki z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE I Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. oddalił skargę spółki z o.o. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] września 2011 r., w przedmiocie podatku akcyzowego. II Na powyższy wyrok spółka P. wniosła skargę kasacyjną. Następnie pismem z dnia 19 września 2012 r., skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. w całości. W uzasadnieniu podniesiono, że wykonanie decyzji organu podatkowego przed merytorycznym rozpoznaniem wniesionej skargi kasacyjnej spowoduje niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody i trudnych do odwrócenia dla strony skarżącej skutków. Wnioskodawczyni wskazała, iż spółka nie posiada żadnego majątku, nie prowadzi żadnej działalności ani nie zatrudnia żadnych pracowników. Prezes Zarządu prowadzi sprawy spółki bez należytego wynagrodzenia. Rachunek zysków i strat na dzień 31 grudnia 2010 r. wykazywał stratę w wysokości 1.421.457,83 złotych. Podniesiono również, że Sąd I instancji postanowieniem dnia 20 stycznia 2012 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Od tego czasu sytuacja skarżącej spółki nie uległa zmianie co jej zdaniem uzasadnia konieczność wstrzymania wykonania decyzji organu podatkowego. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej spółki o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), Sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na żądającym wstrzymania aktu administracyjnego. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno zatem wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 182/12 "obowiązkiem sądu jest ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.". Zwrócić uwagę również należy na postanowienie tego Sądu z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt I GSK 288/12, w którym stwierdzono, iż "za niewystarczające dla zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. należało uznać ograniczenie się do stwierdzenia, że wyegzekwowane kwoty zaległości podatkowych w podatku akcyzowym doprowadzi do likwidacji działalności gospodarczej, prowadząc do zwolnienia pracowników oraz załączenia do wniosku dokumentu wskazującego na istnienie ujemnego salda na rachunku bankowym skarżącej spółki oraz jej oświadczenia o zatrudnieniu w chwili obecnej pracowników". Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżąca spółka żądając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organu podatkowego nie uprawdopodobniła okoliczności, iż wykonanie tej decyzji może prowadzić do wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek, bowiem poza wskazaniem na okoliczności nieposiadania żadnego majątku przez spółkę, nieprowadzenia żadnej działalności gospodarczej, niezatrudniania żadnych pracowników, prowadzenia przez prezesa zarządu spraw spółki bez należnego wynagrodzenia oraz posiadania na koniec 2010 r. straty w kwocie 1.421.457,83 złotych, nie zawierał jakichkolwiek dokumentów źródłowych na poparcie przytoczonych w jego uzasadnieniu argumentów. Taki stan sprawy uniemożliwia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu dokonanie oceny czy istotnie wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., niezbędnych do orzeczenia zgodnego z żądaniem wnioskodawcy. Oceny tej nie zmienia podnoszona przez skarżącą okoliczność, iż Sąd I instancji w prowadzonym przez siebie postępowaniu, przychylił się do wniosku spółki i wstrzymał wykonanie skarżonej decyzji. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że do uprzedniego wniosku skarżąca dołączyła szereg dokumentów obrazujących jej sytuację finansową, aktualną w dacie składania tego wniosku, co w konfrontacji z wysokością zobowiązania podatkowego pozwoliło na dokonanie oceny istnienia przesłanek wstrzymania zaskarżonego aktu. W odniesieniu do rozpoznawanego przez Naczelny Sąd Administracyjny wniosku, o czym mowa powyżej, zabrakło uprawdopodobnienia za pomocą odpowiednich dokumentów okoliczności podnoszonych we wniosku. Po wtóre, pierwszy wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji rozpoznany został w styczniu 2012 r., a dokumenty, o których mowa powyżej dotyczyły stanu finansowego spółki na koniec 2010 r. Niniejszy wniosek złożony został we wrześniu 2012 r., a więc dziewięć miesięcy po pierwszym orzeczeniu w tym przedmiocie. Wobec braku dokumentów źródłowych, które spółka mogła i powinna była załączyć, a które obrazowałyby jej sytuację finansową w 2011 r. i ewentualnie w pierwszym półroczu 2012 r., brak było możliwości zweryfikowania twierdzenia, iż sytuacja skarżącej nie uległa zmianie od czasu pierwszego orzeczenia o wstrzymaniu wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w P.. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.