IX Ca 1508/25

Sędziowie

Podstawa prawna

• art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo energetyczne

Streszczenie

W realiach niniejszej sprawy bezsporne jest, że strony uprzednio łączyła umowa, która została następnie wypowiedziana z uwagi na brak regulowania należności. Jednocześnie licznik energii elektrycznej nadal rejestrował zużycie, co wskazuje, że energia była faktycznie dostarczana. W takiej sytuacji powstaje spór co do kwalifikacji prawnej tego stanu rzeczy. Z jednej strony możliwe jest przyjęcie, że doszło do dorozumianego zawarcia umowy sprzedaży energii (per facta concludentia), z drugiej zaś – że pobór energii miał charakter nielegalny. W pierwszym z powyższych wariantów konieczne byłoby ustalenie, czy pozwany regulował należności za pobraną energię, skoro faktycznie z niej korzystał. W takim przypadku ciężar dowodu w tym zakresie spoczywałby na pozwanym. W sytuacji natomiast przyjęcia, że brak było jakiejkolwiek umowy, a energia była pobierana bez podstawy prawnej, możliwa byłaby kwalifikacja zachowania jako nielegalnego poboru energii. Taka kwalifikacja mogłaby mieć istotne znaczenie także dla oceny przedawnienia roszczenia, albowiem w przypadku szkody wynikłej z przestępstwa zastosowanie znajduje art. 442¹ § 2 k.c., przewidujący dwudziestoletni termin przedawnienia liczony od dnia popełnienia czynu.