III SA/Po 621/18

SENTENCJA Dnia 9 listopada 2018 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2018 roku nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. UZASADNIENIE Skarżąca wystąpiła z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych w całości. W uzasadnieniu wniosku podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z prowadzenia działalności gospodarczej. Miesięczny dochód określiła na kwotę 2.100 zł. Zobowiązania i stałe wydatki zadeklarowała na kwotę 2.050 zł (kredyt – 1.350 zł, koszty leczenia - 250 zł, życie – 300 zł, pozostałe opłaty 150 zł). Oświadczenie majątkowe Skarżącej okazało się niepełne i budziło wątpliwości przez co nie pozwalało na przeprowadzenie oceny zdolności do poniesienia kosztów sądowych. Pismem z 12 października 2018 roku wnioskodawczyni została zobowiązana do uzupełnienia oświadczenia majątkowego poprzez: - udokumentowania rodzaju posiadanych źródeł przychodu oraz wysokości przychodu i kosztów jego uzyskania za 2016, 2017 oraz 2018 rok, w tym także odnośnie domowników, - wyjaśnienia i udokumentowania czy Skarżąca lub jej domownicy posiadają lub posiadali prawa właścicielskie (udziały, akcje) w podmiotach prowadzących działalność gospodarczą, - udokumentowania (za 2017 oraz 2018 rok) wysokości kapitału zakładowego, wysokości przychodu, kosztów uzyskania przychodu, posiadanego majątku oraz liczby zatrudnianych pracowników w podmiotach gospodarczych, w których Wnioskodawczyni lub jej domownicy posiadają prawa właścicielskie (udziały, akcje itp.), - udokumentowania wysokości przychodu z tytułu praw właścicielskich lub pełnienia funkcji w podmiotach gospodarczych za 2016, 2017 i 2018 rok (wynagrodzenie, dywidendy, sprzedaż udziałów lub akcji),w tym także odnośnie domowników, - przedłożenia spisu rachunków bankowych oraz przedłożenie wyciągów bankowych dokumentujących operacje finansowe wykonane na tych rachunkach od dnia 01 stycznia 2018 roku, w tym także odnośnie domowników, - udokumentowania tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej jako miejsce zamieszkania oraz nieruchomości wykorzystywanych w działalności gospodarczej prowadzonej przez Skarżącą osobiście oraz zajmowanych przez podmioty gospodarcze, do których Skarżąca posiada prawa właścicielskie lub prawo ich reprezentowania, - udokumentowania średniomiesięcznych kosztów prowadzenia gospodarstwa domowego (przedłożenia kserokopii rachunków lub faktur za trzy ostatnie miesiące), - przedłożenie kserokopii umów kredytowych wskazanych we wniosku o prawo pomocy. Wnioskodawczyni nie wykonała wezwania. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018, poz. 1302), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższe oznacza, że strona ubiegająca się o tzw. prawo ubogich powinna wykazać, że pomimo ograniczenia wydatków do granic zabezpieczenia kosztów koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny nie jest w stanie wygospodarować środków na koszty sądowe. Dopiero wykazanie takich okoliczności uzasadnia stanowisko, że koszty sądowe ograniczają realizację konstytucyjnego prawa do sądu. Skoro oświadczenie majątkowe jest niepełne i budzi wątpliwości, a wnioskodawczyni uchyla się od przedstawienia dokumentacji wskazanej w wezwaniu sądowym, to powinna liczyć się z tym, że sąd (referendarz sądowy) nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Brak współpracy ze strony skarżącej skutkuje uznaniem, iż nie wykazała ona zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyznania jej prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie art. art. 246 §1 pkt 2, art. 255 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.