II SAB/Rz 156/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Maciej Kobak /spr./ NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie legalności rozbudowy obiektu budowlanego I. stwierdza, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dopuścił się bezczynności; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej M. K. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi M. K. (dalej w skrócie: "skarżąca") jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] (dalej w skrócie: "organ") w przedmiocie niewykonania w określonym terminie czynności wynikających z przepisów prawa. Z nadesłanych akt sprawy wynika, że zawiadomieniem z dnia 6 listopada 2018 r. organ zawiadomił strony postępowania, że zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie legalności rozbudowy budynku [...] Sp. J. znajdującego się na działce nr 690 obr. [...] położonej przy ul. K. w [...], w zakresie obejmującym kotłownię z wędzarnią oraz przybudówkę z wejściem od strony ul. K. o powierzchni zabudowy 1,20 x 1,72 = 2,06 m2 zlokalizowaną przy południowym narożniku masarni. Pismem z dnia 3 grudnia 2018 r. organ ustosunkował się do wniosku skarżącej z dnia 26 listopada 2018 r. o wydanie kserokopii wszystkich dokumentów z akt sprawy. Po rozpoznaniu ponaglenia skarżącej z dnia 29 lipca 2019 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej w skrócie: "[...]WINB") postanowieniem z dnia [...] września 2019 r. nr [...]: uznał ponaglenie za uzasadnione; wyznaczył organowi termin na podjęcie dalszych czynności i załatwienia sprawy do dnia 31 października 2019 r.; zarządził wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie; stwierdził, że niezałatwienie sprawy w terminie nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. Podejmując dalsze czynności w sprawie organ pismami z dnia 12 września 2019 r. wystąpił do Prezydenta Miasta [...] oraz Biura Rozwoju Miasta [...] o udzielenie informacji wyjaśniającej w zakresie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej rozbudowy. Na powyższe pisma organ uzyskał odpowiedzi w dniu 19 września 2019 r. i w dniu 23 września 2019 r. Następnie organ pismem z dnia 30 września 2019 r. wystąpił do Prezydenta Miasta [...] o udzielenie informacji dotyczącej ewentualnych zgłoszeń lub decyzji o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej rozbudowy, uzyskując odpowiedź w dniu 4 października 2019 r. Po rozpoznaniu ponaglenia skarżącej z dnia [...] listopada 2019 r., [...]WINB postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...]: uznał ponaglenie za uzasadnione; wyznaczył organowi termin na podjęcie dalszych czynności i załatwienia sprawy do dnia 31 stycznia 2020 r.; zarządził wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie; stwierdził, że niezałatwienie sprawy w terminie nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. Po rozpoznaniu kolejnego ponaglenia skarżącej z dnia 9 marca 2020 r., [...]WINB postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r. nr [...]: uznał ponaglenie za uzasadnione; wyznaczył organowi termin na podjęcie dalszych czynności i załatwienia sprawy do dnia 1 czerwca 2020 r.; zarządził wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie; stwierdził, że niezałatwienie sprawy w terminie nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. W dniu 19 maja 2020 r. organ zawiadomił strony postępowania o dopuszczeniu dowodów z protokołów oględzin oraz protokołów kontroli. Następnie pismami z dnia 20 maja 2020 r. i z dnia 8 czerwca 2020 r. organ wezwał [...] Sp. j. z siedzibą w [...] o nadesłanie wymienionych w wezwaniu dokumentów oraz pisemnych wyjaśnień w sprawie. Odpowiedzi na ww. wezwania wpłynęły do organu w dniu 29 maja 2020 r. i w dniu 16 czerwca 2020 r. Natomiast pismem z dnia 10 lipca 2020 r. organ wezwał M. C. do osobistego stawienia się w charakterze świadka w dniu 7 sierpnia 2020 r. Po rozpoznaniu ponagleń skarżącej z dnia 14 czerwca 2020 r. i z dnia 19 czerwca 2020 r., [...]WINB postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...]: uznał ponaglenie za uzasadnione; wyznaczył organowi termin na podjęcie dalszych czynności i załatwienia sprawy do dnia 15 września 2020 r.; zarządził wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie; stwierdził, że niezałatwienie sprawy w terminie nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. W dniu 6 lipca 2020 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga skarżącej, E. K. i P. K. na bezczynność organu w związku z niewydaniem w ustawowym terminie decyzji administracyjnej dotyczącej nieruchomości "[...] Sp. j. w [...]" znajdującej się przy ul. K. W uzasadnieniu skargi skarżące podały, że w dniu 26 sierpnia 2003 r. wniosły do organu podanie o wszczęcie postępowania administracyjnego dotyczącego samowoli budowlanej dokonanej przez "[...] Sp. J. w [...]. Organ do chwili obecnej nie wydał w sprawie jakiegokolwiek postanowienia. Skarżące zaznaczyły, że sprawa ma dla nich bardzo istotne znaczenie, gdyż zarówno z kotłowni jak i masarni emitowane są dymy oraz pyły, które zanieczyszczają powietrze w okolicy i są uciążliwe dla mieszkańców okolicznych domów. W skład masarni wchodzi również ubojnia stanowiąca uciążliwe źródło hałasu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2021 r., sygn. akt II SAB/Rz 47/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargi E. K. i P. K. uznając, że nie posiadają one interesu prawnego we wniesieniu skargi. Z kolei wyrokiem z dnia 14 stycznia 2021 r., sygn. akt II SAB/Rz 47/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie: zobowiązał organ do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt I wyroku); stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt II wyroku); wymierzył organowi grzywnę w wysokości 7.000 zł (pkt III wyroku); zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 100 zł tytułem kosztów postępowania (pkt IV wyroku). Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej organu, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 września 2021 r., sygn. akt II OSK 701/21 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał, że Sąd I instancji podzielił stanowisko skarżącej i uznał, że bezczynność organu datuje się od 2003 r. Natomiast skoro w listopadzie 2018 r. wszczęto z urzędu dwa postępowania zbieżne z wnioskiem skarżącej z 2003 r. i nie zakończono postępowania stosowną decyzją administracyjną, to Sąd I instancji za okres bezczynności organu nadzoru budowlanego uwzględnił także cały rok 2019 i 2020. NSA zwrócił jednak uwagę, że podaniem z dnia 26 sierpnia 2003 r. skarżąca wspólnie z innymi osobami wniosła do organu żądanie orzeczenia rozbiórki samowolnie wybudowanych obiektów budowlanych i ich części w postaci dobudowanej kotłowni, wędzarni oraz ubojni żywca na działce nr 16/2 w [...] przy ul. K. Podanie to wszczęło postępowanie administracyjne, w trakcie którego organ pismem z dnia 1 marca 2004 r. załatwił sprawę w sposób władczy rozstrzygając o braku podstaw do zastosowania normy art. 48 ustawy Prawo budowlane wobec żądania stron. Pismo z dnia 1 marca 2004 r. skierowano do stron i w ocenie NSA stanowiło ono decyzję administracyjną. W konsekwencji NSA przyjął, że organ wobec wniosku skarżącej i innych osób z dnia 26 sierpnia 2003 r. nie pozostawał bezczynny. Z kolei pisemny wniosek skarżącej oraz U. W. z dnia 27 kwietnia 2005 r. w sprawie wszczęcia postępowania administracyjnego i wydania nakazu rozbiórki obiektu wędzarni, usytuowanego na terenie "[...]" przy ul. K. w [...], zakończono udzieleniem ww. pisemnej informacji z dnia 20 maja 2005 r. o braku podstaw do wszczęcia kolejnego w tej samej sprawie postępowania. Pismo to w istocie stanowiło formę odmowy wszczęcia postępowania, natomiast skarżąca nie podjęła wobec takiego stanowiska organu odpowiednich działań. NSA zwrócił uwagę, że kwestia bezczynności organu rozpatrywana była przez Sąd I instancji w ramach prowadzonych przez ten organ dwóch postępowań wszczętych z urzędu. W obu tych postępowaniach skarżąca była stroną, składała środki zaskarżenia i brała w nich czynny udział. NSA stwierdził więc, że ocena bezczynności organu winna obejmować swym zakresem postępowanie w sprawie legalności rozbudowy budynku masarni wszczęte z urzędu dnia 6 listopada 2018 r. znak [...], wskazując przy tym, że w 2020 r. doszło do czasowego zawieszenia terminów załatwienia spraw na mocy przepisów szczególnych w związku ze stanem zagrożenia epidemicznego, a następnie epidemii w okresie od 14 marca 2020 r. do 24 maja 2020 r. NSA stwierdził również, że twierdzenie organu, ze zobowiązanie go do wydania decyzji w chwili wyrokowania było bezprzedmiotowe, nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 4 P.p.s.a. Stosownie do postanowień art. 190 P.p.s.a. orzekając ponownie w sprawie Sąd był związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 września 2021 r., sygn. akt II OSK 701/21. Z przywołanego orzeczenia wynika, że przedmiotem oceny pod kątem zarzucanej bezczynności powinno być postępowanie PINB w [...] wszczęte z urzędu w dniu 6 listopada 2018 r. znak [...], w przedmiocie legalności rozbudowy budynku [...] Sp. J. znajdującego się na działce nr 690 obr. [...] położonej przy ul. K. [...] w [...], w zakresie obejmującym kotłownię z wędzarnią oraz przybudówkę z wejściem od strony ul. K. o powierzchni zabudowy 1,20 x 1,72 = 2,06 m2 zlokalizowaną przy południowym narożniku masarni. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167) dalej zwana w skrócie P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei według art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola sądowoadministracyjna obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie wdanej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności i czy organ pozostaje w zwłoce w rozpatrzeniu wniosku. Uwzględniając skargę na bezczynność sąd orzeka na mocy art. 149 P.p.s.a., który określa, że w takim przypadku: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a P.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W przypadku nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Realizując wymóg przewidziany treścią art. 53 § 2 P.p.s.a., przed wniesieniem skargi na bezczynność zostało wniesione ponaglenie. Pismem z dnia 19 czerwca 2020 r. (ponaglenie) M. K. i E. K. działająca również jako pełnomocniczka M. K. wystąpiły do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z zapytaniem o termin wykonania nakazów określony postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej w skrócie: "[...]WINB") z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] minął 1 czerwca 2020 r. W postanowieniu tym uznano ponaglenie za zasadne; wyznaczono dla PINB termin do załatwienia sprawy do dnia 15 września 2020 r.; zarządzono wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie i stwierdzono, że niezałatwienie sprawy w terminie nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast postanowieniem tego organu z dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...] był wyznaczony termin do 31 stycznia 2020 r., który nie został dotrzymany przez skarżony organ. Sekwencja czynności podejmowanych przez organ w sprawie przedstawia się następująco: Zawiadomieniem z dnia 6 listopada 2018 r. nr [...] organ poinformował o wszczęciu postępowania administracyjnego z urzędu w sprawie: "legalności rozbudowy budynku [...] Sp.j. znajdującego się na działce nr 690 pbr. [...] przy ul. K. w [...], w zakresie obejmującym kotłownię z wędzarnią oraz przybudówkę z wejściem od strony ul. K. o powierzchni zabudowy 1,20x1,72 = 2,06 m2 zlokalizowaną przy południowym narożniku masarni" (karta nr 9 tom: 2018). Natomiast z pisma PINB z dnia 30 września 2019 r. adresowanego do Prezydenta Miasta [...] (karta akt admin. nr 19 tom: 2018) wynika, że prowadzone są prowadzone dwa postępowania administracyjne: 1) [...] w przedmiocie opisanym w zawiadomieniu z dnia 6 listopada 2018 r. wyżej cytowanym; 2) [...] w sprawie legalności przebudowy budynku [...] Sp.j. położonego na działce nr 690 obr. [...] przy ul. K. w [...]. Następnie: 1) pismem z dnia 3 grudnia 2018 r. organ ustosunkował się do wniosku skarżącej z dnia 26 listopada 2018 r. o wydanie kserokopii wszystkich dokumentów z akt sprawy; 2) wobec faktu, iż organ nie podjął w sprawie żadnej czynności po rozpoznaniu ponaglenia skarżącej z dnia 29 lipca 2019 r., [...]WINB postanowieniem z dnia [...] września 2019 r. nr [...]: uznał ponaglenie za uzasadnione; wyznaczył organowi termin na podjęcie dalszych czynności i załatwienia sprawy do dnia 31 października 2019 r.; zarządził wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie; stwierdził, że niezałatwienie sprawy w terminie nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa; 3) pismami z dnia 12 września 2019 r. PINB wystąpił do Prezydenta Miasta [...] oraz Biura Rozwoju Miasta [...] o udzielenie informacji wyjaśniającej w zakresie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej rozbudowy. Na powyższe pisma organ uzyskał odpowiedzi w dniu 19 września 2019 r. i w dniu 23 września 2019 r. 4) pismem z dnia 30 września 2019 r. PINB wystąpił do Prezydenta Miasta [...] o udzielenie informacji dotyczącej ewentualnych zgłoszeń lub decyzji o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej rozbudowy, uzyskując odpowiedź w dniu 4 października 2019 r; 5) ponieważ PINB nie podejmował kolejnych czynności w sprawie [...]WINB po rozpoznaniu ponaglenia skarżącej z dnia 26 listopada 2019 r., postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...]: uznał ponaglenie za uzasadnione; wyznaczył organowi termin na podjęcie dalszych czynności i załatwienia sprawy do dnia 31 stycznia 2020 r.; zarządził wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie; stwierdził, że niezałatwienie sprawy w terminie nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa; 6) po rozpoznaniu kolejnego ponaglenia skarżącej z dnia 9 marca 2020 r., [...]WINB postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r. nr [...]: uznał ponaglenie za uzasadnione; wyznaczył organowi termin na podjęcie dalszych czynności i załatwienia sprawy do dnia 1 czerwca 2020 r.; zarządził wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie; stwierdził, że niezałatwienie sprawy w terminie nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. 7) w dniu 19 maja 2020 r. organ zawiadomił strony postępowania o dopuszczeniu dowodów z protokołów oględzin oraz protokołów kontroli. Następnie pismami z dnia 20 maja 2020 r. i z dnia 8 czerwca 2020 r. organ wezwał [...] Sp. j. z siedzibą w [...] o nadesłanie wymienionych w wezwaniu dokumentów oraz pisemnych wyjaśnień w sprawie. Odpowiedzi na ww. wezwania wpłynęły do organu w dniu 29 maja 2020 r. i w dniu 16 czerwca 2020 r. Natomiast pismem z dnia 10 lipca 2020 r. organ wezwał M. C. do osobistego stawienia się w charakterze świadka w dniu 7 sierpnia 2020 r.; 8) po rozpoznaniu ponagleń skarżącej z dnia 14 czerwca 2020 r. i z dnia 19 czerwca 2020 r., [...]WINB postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...]: uznał ponaglenie za uzasadnione; wyznaczył organowi termin na podjęcie dalszych czynności i załatwienia sprawy do dnia 15 września 2020 r.; zarządził wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie; stwierdził, że niezałatwienie sprawy w terminie nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. Należy również odnotować, że z zalegającego w aktach sprawy pisma organu z dnia 7 kwietnia 2020 r. wynika, iż pouczył on pracownika odpowiedzialnego za prowadzenie sprawy o treści art. 36 K.p.a., a także o tym, że w przypadku braku możliwości załatwienia sprawy w ustalonym terminie należy wystąpić do organu II instancji o zmianę terminu. Z akt administracyjnych nie wynika, aby były prowadzone inne czynności upominawcze względem pracowników odpowiedzialnych, czy nawet tego samego pracownika za bezczynność będącą przedmiotem niniejszego postępowania, co świadczy o ignorowaniu wskazań organu wyższego stopnia. Ponadto PINB nie poinformował stron w trybie art. 36 K.p.a., ani nie wystąpił do organu wyższego stopnia zgodnie ze wskazaniami wynikającymi z ww. pisma PINB z 7 kwietnia 2020 r. Sąd podziela stanowisko tutejszego Sądu wyrażone w uchylonym wyroku z dnia 14 stycznia 2021 r., sygn. akt II SAB/Rz 47/20, że materiał dowodowy w sprawie przedstawiony przy odpowiedzi na skargę nie pozwala na uznanie za trafne stanowisko PINB, że sprawa wymaga analizy obszernego materiału dowodowego, gdyż zawartość akt administracyjnych nadesłanych przy odpowiedzi na skargę, nie potwierdza istnienia obszernego materiału dowodowego. Wystąpienie z zapytaniem do Prezydenta Miasta [...] o ewentualne udzielone pozwolenia na budowę lub dokonane zgłoszenie robót budowlanych przez właścicieli masarni, dopuszczenie jako dowodów w sprawie akt z wcześniej prowadzonych postępowań przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] (segregator z 2003 r.) mogło nastąpić niezwłocznie po wszczęciu postępowania z urzędu w dniu 6 listopada 2018 r. Podobnie należy ocenić wezwanie PINB z dnia 20 maja 2020 r. do udzielenia pisemnej odpowiedzi przez właścicieli masarni w terminie 14 dni od daty doręczenia wezwania. Odpowiedź została udzielona za pismem z dnia 29 maja 2020 r. (w tej dacie pismo wpłynęło do organu), z treści którego wynika, ze organ był w dyspozycji kserokopii projektu technologicznego. Na skutek kolejnego pisma PINB z 8 czerwca 2020 r. o doprecyzowanie wyjaśnień, właściciele masarni udzielili odpowiedzi w piśmie z dnia 16 czerwca 2020 r. Natomiast wezwanie świadka przez organ nastąpiło 10 lipca 2020 r., czyli już po kolejnym złożeniu ponaglenia z dnia 19 czerwca 2020 r. Przepisy Prawa budowlanego nie określają szczególnego trybu postępowania, a zatem w sprawach prowadzonych przez organy nadzoru budowlanego zastosowanie mają ogólne zasady Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym terminów załatwiania spraw, określonych w art. 35 K.p.a. Zgodnie z art. 35 K.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1). Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu (§ 5). Ponadto, na podstawie art. 36 K.p.a., o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy - w ustalonym przepisami terminie - organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności materialnej (wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a.). Dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinionym albo też niezawinionym opóźnieniem organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać podjęte. Ponadto jedną z zasad postępowania administracyjnego, wyrażoną w art. 12 § 1 i § 2 K.p.a., jest zasada szybkości, której istota sprowadza się do stwierdzenia, że organy administracji publicznej powinny działać w sprawie nie tylko wnikliwie, ale i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Przedstawiony stan faktyczny oraz sposób prowadzenia postępowania wyjaśniającego, wynikający z akt administracyjnych sprawy potwierdzają trafność zarzutu bezczynności PINB w [...]. W rozpoznawanej sprawie żaden z przewidzianych w art. 35 K.p.a. terminów załatwienia sprawy nie został zatem dotrzymany a to wskazuje, że bez wątpienia organ naruszył terminy określone w art. 35 i art. 36 K.p.a. oraz zasady postępowania sformułowane w art. 8 i art. 12 § 1 K.p.a. W świetle zaistniałych okoliczności Sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w prowadzonym postępowaniu ( art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Ponieważ decyzją ostateczną decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 roku, nr [...] organ umorzył postępowanie w sprawie w sprawie zainicjowanej zawiadomieniem z dnia 6 listopada 2018 r. nr [...] zobowiązywanie organu do załatwienia sprawy jest bezprzedmiotowe. Sąd nie stwierdził, iż bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Organ nie był całkowicie bierny, a terminy pomiędzy poszczególnym czynnościami nie były aż tak odległe. Dodatkowo nie można pomijać, że postępowanie toczyło się w czasie epidemii i w okresie od 14 marca 2020 r. do 24 maja 2020 r., zarzut bezczynności był wyłączony - art. 15zzs ust. 1 pkt 6 oraz ust. 8 pkt 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.) Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w art. 200 P.p.s.a. w wysokości uiszczonego przez skarżącą wpisu.