II SA/Gl 1107/12

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 16 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy UZASADNIENIE Skarżący, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści formularza wynika, że G. K. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką. W skład majątku jego rodziny wchodzi budynek mieszkalny o pow. 695 m2, lokal mieszkalny o pow. 84,50 m2, nieruchomość rolna o pow. 2,054 ha oraz udział (10/48 części) w prawie własności nieruchomości o pow. 3,4256 ha. Wnioskodawca zadeklarował, że nie posiada żadnych papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro, natomiast dysponuje oszczędnościami w kwocie 2992 zł. Źródłem utrzymania się jego rodziny jest świadczenie emerytalne K. K. (małżonki skarżącego) uzyskiwane w kwocie 1749 zł brutto miesięcznie. Z zestawienia dokonanego w druku formularza wynika, że co miesiąc wnioskodawca przeznacza 179 zł na zakup gazu, 84 zł na usługi telekomunikacyjne, 48 zł na internet, 115 zł na zakup energii elektrycznej i 69 zł na dostawy wody. Do druku formularza G. K. dołączył szereg dokumentów obrazujących poziom dochodów uzyskiwanych w jego rodzinie oraz wydatki. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz.270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Podkreślić trzeba, że instytucja prawa pomocy (a zwłaszcza w zakresie całkowitym, co ma miejsce w niniejszej sprawie) jest swoistą formą dotowania przez Skarb Państwa podmiotów, które ze względu na naprawdę nadzwyczaj trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść w pełni wymaganych prawem kosztów postępowania i brak środków finansowych stanowi przeszkodę uniemożliwiającą im dochodzenie swych praw przed sądem (por. postanowienie NSA z 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FPP 2/12 – Lex nr 1145404). W realiach rozpoznawanej sprawy, mając na względzie treść przywołanych wyżej przepisów oraz informacje dotyczące sytuacji materialnej strony uznano, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Przede wszystkim zauważyć trzeba, że tezie o szczególnie ciężkim położeniu materialnym skarżącego przeczy fakt, że w skład jego majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. 695 m2 oraz nieruchomość gruntowa o pow. 2,054 ha. Są to składniki majątku o niewątpliwie znacznej wartości, co więcej, z nadesłanych przez skarżącego dokumentów wynika, że budynek mieszkalny wchodzący w skład jego majątku jest zamieszkały przez lokatorów, a skarżący uzyskuje z tego tytułu świadczenie ze środków pomocy społecznej w postaci dodatków mieszkaniowych, czego wszakże w druku formularza nie wykazał. Oprócz tego małżonka strony dysponuje stałym źródłem dochodu w kwocie 1516, a ponadto tego uzyskuje wynagrodzenie za pracę w kwocie 1288 zł (vide wyciągi za miesiąc lipiec, czerwiec, maj i kwiecień). Niezależnie od powyższego wedle deklaracji złożonej w druku formularza PPF skarżący wraz z małżonką dysonują oszczędnościami w kwocie 2992 zł. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.