IV P 33/25

<p> <strong> <!-- -->IV P 33/25</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 marca 2026 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Toruniu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący sędzia Andrzej Kurzych</p> <p>Ławnicy Dorota Mrozińska, Piotr Bębnowski </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2026 roku w<span class="anon-block">T.</span> na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. T.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> </strong> </p> <p>o przywrócenie do pracy</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>na rzecz powoda <span class="anon-block">A. T.</span> kwotę 53.139,90 zł (pięćdziesiąt trzy tysiące sto trzydzieści dziewięć złotych dziewięćdziesiąt groszy) tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę,</p> <p>II.  nadaje wyrokowi w punkcie I. rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 17.713,30 zł (siedemnaście tysięcy siedemset trzynaście złotych trzydzieści groszy),</p> <p>III.  nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Toruniu kwotę 2.657,00 zł (dwa tysiące sześćset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem kosztów sądowych, od uiszczeniach których powód był zwolniony z mocy ustawy.</p> <p>ławnik Dorota Mrozińska sędzia Andrzej Kurzych ławnik Piotr Bębnowski </p> <p> <strong> <!-- -->IV P 33/25</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">A. T.</span> wniósł pozew przeciwko <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">T.</span>o przywrócenie do pracy na dotychczasowych warunkach, zasądzenie wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy w kwocie 15.943 zł oraz o zwrot kosztów procesu. Pozew w części dotyczącej wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy został prawomocnie zwrócony.</p> <p>Podniósł, że pracował u pozwanego od 1 grudnia 2021 r. na podstawie umowy o pracę, która została rozwiązana bez wypowiedzenia w dniu 2 stycznia 2025 r. Zdaniem powoda rozwiązanie umowy o pracę było niezgodne z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 3)">art. 53 § 3 k.p.</a> Nastąpiło po stawieniu się do pracy w związku z ustaniem usprawiedliwionej nieobecności związanej z chorobą i zgłoszeniu gotowości do jej wykonywania.</p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów procesu. Argumentował, że rozwiązanie umowy w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 1 pkt. 1;art. 53 § 1 pkt. 1 lit. b)">art. 53 § 1 pkt 1 lit.b k.p.</a> było zgodne z prawem, ponieważ na dzień złożenia oświadczenia, tj. 30 grudnia 2024 r., powód nie posiadał zaświadczenia od lekarza medycyny pracy, stwierdzającego zdolność do pracy po okresie choroby. Uzyskał je dopiero 31 grudnia 2024 r., a przedstawił pracodawcy 2 stycznia 2025 r. Pozwany wskazał, że rozwiązanie umowy o pracę z powodem było przedmiotem konsultacji z Komisją Zakładową <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Stanowiska stron pozostały niezmienne do zakończenia procesu.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Powód <span class="anon-block">A. T.</span>od 1 grudnia 2021 r. był zatrudniony w <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">T.</span> Od 7 grudnia 2023 r. powód objął stanowisko Kierownika Działu <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Dział <span class="anon-block">(...)</span>zajmował się synergią spółek zależnych pozwanej. Obejmował on marketing spółek zależnych w zależności od ich profilu. Zajmował się m.in. projektami takimi jak np. łączenie magazynów i stworzenie magazynu centralnego.</p> <p>W ostatnim okresie wynagrodzenie za pracę powoda liczone wg zasad obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wyniosło 17.713,30 zł.</p> <p>(dowody:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>świadectwo pracy – k. 4 C akt osobowych,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>przesłuchanie powoda na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 02:50:41-03:45:22, k. 164-166v akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zaświadczenie o zarobkach – k. 68 akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>umowy o pracę – k. 1, 16, 21, 27, 31 B akt osobowych)</p> </dd> </dl> <p>W dniu 6 grudnia 2023 r. Zarząd pozwanej podjął uchwałę w sprawie przyjęcia nowego Regulaminu Organizacyjnego <span class="anon-block">(...)</span> Uchwała weszła w życie tego samego dnia.</p> <p>W Regulaminie określono, że w ramach Działu <span class="anon-block">(...)</span>będącego częścią Departamentu <span class="anon-block">(...)</span> pozwanej, funkcjonować miały stanowiska pracy: Kierownika Działu <span class="anon-block">(...)</span> i Stanowisko ds. <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Dział <span class="anon-block">(...)</span>podlegał Zastępcy Dyrektora <span class="anon-block">(...)</span> Działem tym miał kierować Kierownik Działu <span class="anon-block">(...)</span>a osoba pracująca na Stanowisku ds. <span class="anon-block">(...)</span>miała być jego podwładną.</p> <p>W dniu 21 marca 2024 r. Zarząd pozwanej podjął uchwałę, na mocy której Dział <span class="anon-block">(...)</span>został zlikwidowany. Zadania tego działu przejął Departament <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Decyzją Prezesa Zarządu pozwanej z dnia 26 marca 2024 r. powód został odwołany ze stanowiska Kierownika Działu <span class="anon-block">(...)</span> pozwanej.</p> <p>Powód nie był jedyną osobą, której stanowisko zostało zlikwidowane. Część pracowników pozwanej została przeniesiona, a z częścią rozwiązano umowy o pracę.</p> <p>(dowody:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>uchwała Zarządu pozwanej z 6 grudnia 2023 r. – k. 108 akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>Regulamin Organizacyjny z 6 grudnia 2023 r. – k. 108v-115v akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>Schemat Departamentu <span class="anon-block">(...)</span> jako załącznik do uchwały Zarządu pozwanej z 6 grudnia 2023 r. – k. 115v akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>uchwała Zarządu pozwanej z 21 marca 2024 r. – k. 116 akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">M. J.</span> na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 02:25:46-02:44:42, 162v-163v akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>decyzja Prezesa Zarządu pozwanej z 26 marca 2024 r. – k. 123 akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>przesłuchanie powoda na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 02:50:41-03:45:22, k. 164-166v akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">R. W.</span> na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 01:28:43-02:24:33, k. 160-162v akt)</p> </dd> </dl> <p>Od dnia 25 marca 2024 r. do dnia 22 września 2024 r. powód przebywał na zwolnieniach lekarskich z powodu choroby o podłożu psychicznym.</p> <p>Po wyczerpaniu 182 dni okresu zasiłkowego, decyzją z dnia 27 listopada 2024 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał powodowi prawo do świadczenia rehabilitacyjnego w łącznym okresie od 23 września 2024 r. do 21 marca 2025 r.</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>pozew – k. 3-5 akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>przesłuchanie powoda na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 02:50:41-03:45:22, k. 164-166v akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>decyzja ZUS – k. 61 akt)</p> </dd> </dl> <p>W dniu 22 listopada 2024 r. powód prowadził rozmowy telefoniczne z <span class="anon-block">K. Z.</span> z Departamentu <span class="anon-block">(...)</span>. W ich trakcie powód zapowiadał, że możliwe jest, iż lekarz prowadzący na wizycie zaplanowanej na 20 grudnia 2024 r. stwierdzi jego zdolność do pracy.</p> <p>(dowody:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>historia rozmów telefonicznych – k. 6 akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>przesłuchanie powoda na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 02:50:41-03:45:22, k. 164-166v akt)</p> </dd> </dl> <p>W dniu 12 grudnia 2024 r. o godz. 11:54 <span class="anon-block">M. J.</span> – Starszy Specjalista ds. <span class="anon-block">(...)</span>przesłała Przewodniczącemu związku zawodowego <span class="anon-block">S. L.</span> zawiadomienie o zamiarze rozwiązania umowy o pracę z <span class="anon-block">A. T.</span> </p> <p>Zawiadomienie zostało wystosowane przez <span class="anon-block">R. W.</span> – Dyrektora Departamentu <span class="anon-block">(...)</span>pozwanej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 4)">art. 53 § 4 k.p.</a> W zawiadomieniu wskazano, że pracodawca miał zamiar rozwiązać z powodem umowę o pracę z powodu zaistnienia okoliczności, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 1 pkt. 1 b)">art. 53 § 1 pkt 1b k.p.</a> Komisję Zakładową związku zawodowego pouczono o prawie do zajęcia stanowiska w tej sprawie w ciągu 3 dni od dnia otrzymania zawiadomienia.</p> <p>Zawiadomienie zostało przekazane <span class="anon-block">L. M.</span> która reprezentowała komisję oddziałową związku, której podlegał powód.</p> <p>Dnia 15 grudnia 2024 r. <span class="anon-block">L. M.</span>sformułowała i wysłała odpowiedź na zawiadomienie. Zwróciła się w niej z prośbą o odstąpienie od zamiaru zwolnienia powoda i znalezienia dla niego innego stanowiska w strukturze pozwanej. Wskazała, że powód pracował dotychczas nienagannie, a jego doświadczenie przyczyni się do rozwoju spółki. Dodała, że choć zwolnienie powoda byłoby prawnie dopuszczalne, to pozwana nie powinna zwalniać powoda bez okresu wypowiedzenia i odprawy.</p> <p>(dowody:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">R. W.</span>na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 01:28:43-02:24:33, k. 160-162v akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">M. J.</span> na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 02:25:46-02:44:42, 162v-163v akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>wiadomość mailowa <span class="anon-block">M. J.</span>– k. 171 akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zawiadomienie – k. 170 akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>wiadomość mailowa <span class="anon-block">L. M.</span>– k. 173 akt</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>odpowiedź związku zawodowego – k. 172 akt)</p> </dd> </dl> <p>Przyczyną niezdolności do pracy powoda były schorzenia natury psychicznej. Powód korzystał z pomocy prywatnej kliniki w<span class="anon-block">Ł.</span>Wizyty miały charakter stacjonarny lub online.</p> <p>W dniu 20 grudnia 2024 r. powód odbył wizytę online. Podczas spotkania lekarz stwierdziła, że powód jest już zdolny do pracy i wystawiła w tym przedmiocie stosowne zaświadczenie. Zaznaczyła, że jeżeli powód będzie go potrzebował na użytek badań z zakresu medycyny pracy, to otrzyma je drogą mailową. Powód w tej sytuacji wystąpił o przesłanie oryginału drogą pocztową. W tym celu dnia 20 grudnia 2024 r. o godz. 10:23 uiścił opłatę 15 zł.</p> <p>W wiadomości mailowej z 20 grudnia 2024 r. z godz. 13:22 do <span class="anon-block">K. Z.</span>i <span class="anon-block">M. J.</span> powód poinformował o gotowości do podjęcia pracy. Wskazał, że podczas comiesięcznej konsultacji lekarz stwierdził jego zdolność do podjęcia pracy. Zadeklarował też, że był gotowy poddać się badaniom u lekarza medycyny pracy oraz wziąć udział w ewentualnych szkoleniach przypominających przed podjęciem pracy. Poprosił o informacje w tej sprawie oraz o wskazanie dalszych kroków niezbędnych do przywrócenia do obowiązków służbowych.</p> <p>(dowody:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>przesłuchanie powoda na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 02:50:41-03:45:22, k. 164-166v akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. Ś.</span>na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 00:39:09-01:26:57, k. 157v-160 akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>wiadomość mailowa z kliniki – k. 178 akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>wiadomość mailowa powoda – k. 8 akt)</p> </dd> </dl> <p>W dniu 23 grudnia 2024 r. pozwana wystawiła powodowi skierowanie na okresowe badanie lekarskie z zakresu medycyny pracy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 229;art. 229 § 4)">art. 229 § 4 k.p.</a> </p> <p>W skierowaniu nie wskazano, że jednym z zagrożeń w pracy powoda jest kierowanie pojazdem. Do stanowiska pracy powoda (przed likwidacją) był przypisany samochód. Po likwidacji stanowiska w dniu 18 lipca 2024 r. powód zdał samochód pracodawcy.</p> <p>Tego samego dnia 23 grudnia 2024 r. o godz. 08:51 <span class="anon-block">K. Z.</span> wysłała do powoda wiadomość mailową. Zawiadomiła w niej, że powód został umówiony na dzień 30 grudnia 2024 r. na kontrolne badania lekarskie celem ustalenia zdolności do pracy. Badania należało wykonać w Placówce Medycyny Pracy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> przy ul. <span class="anon-block">(...)</span>. Badania miały rozpocząć się o godz. 10:30. Do rejestracji powód miał zgłosić się 15 minut wcześniej. Polecono mu zabrać w dniu badania dowód osobisty oraz zaświadczenie od lekarza prowadzącego o zakończonym leczeniu. Oryginały skierowania pracodawcy powód miał odebrać w dniu badania. W tym celu zaproszono powoda do Biura pozwanej mieszczącego się w <span class="anon-block">T.</span>przy ul. <span class="anon-block">(...)</span>. Poproszono powoda o niezwłoczne stawienie się w biurze pozwanej po wykonaniu badań i uzyskaniu orzeczenia lekarskiego.</p> <p>(dowody:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>skierowanie na badanie medycyny pracy – k. 10-11 akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. Ś.</span>na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 00:39:09-01:26:57, k. 157v-160 akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">R. W.</span>na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 01:28:43-02:24:33 , k. 160-162v akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>pismo pozwanego – k. 105-107 akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>wiadomość mailowa <span class="anon-block">K. Z.</span>– k. 9 akt)</p> </dd> </dl> <p>W dniu 30 grudnia 2024 r. około godz. 10:00 powód przybył do biura pozwanej przy ul. <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>celem odbioru oryginału skierowania na kontrolne badania lekarskie.</p> <p>W momencie odbierania skierowania na badania <span class="anon-block">A. T.</span> poinformował <span class="anon-block">A. Ś.</span> – Kierownika Działu <span class="anon-block">(...)</span>pozwanej oraz pracowników Działu <span class="anon-block">(...)</span> że nie wie czy uda mu się uzyskać orzeczenie lekarskie o zdolności do pracy. Nie posiadał bowiem zaświadczenia od lekarza prowadzącego o zakończonym leczeniu.</p> <p>Przesyłka z oryginałem zaświadczenia została do powoda nadana przez klinikę lekarza prowadzącego dnia 27 grudnia 2024 r. o godz. 12:32. Dnia 30 grudnia 2024 r. o godz. 08:32 została przekazana do doręczenia powodowi. Próbę doręczenia przesyłki (bezskuteczną) podjęto dnia 30 grudnia 2024 r. dopiero o godz. 13:46. Na czas stawienia się u pracodawcy dnia 30 grudnia 2024 r. powód nie miał jeszcze oryginału zaświadczenia lekarskiego.</p> <p>Tego samego dnia tj. 30 grudnia 2024 r. po udaniu się powoda do placówki <span class="anon-block">(...)</span> celem odbycia badań, <span class="anon-block">D. M.</span>na polecenie <span class="anon-block">R. W.</span>umówiła telefonicznie kolejny termin wizyty powoda w tej placówce na 31 grudnia 2024 r. Umawiając wizytę zastrzegła, aby termin ten pozostał zachowany, ponieważ istnieje prawdopodobieństwo, że powód może nie otrzymać orzeczenia o zdolności do pracy w dniu 30 grudnia 2024 r. ze względu na brak posiadania zaświadczenia od lekarza prowadzącego o zakończonym leczeniu.</p> <p>(dowody:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>notatka służbowa – k. 65-65v, 83-83v akt.</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>przesłuchanie powoda na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 02:50:41-03:45:22 k. 164-166v akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>wiadomość mailowa powoda ze statusem przesyłki – k. 179-180 akt)</p> </dd> </dl> <p>Po odebraniu skierowania powód udał się na miejsce badania do placówki <span class="anon-block">(...)</span>. Tam przeszedł część z planowanych badań (w tym pobranie krwi). Podczas wizyty, lekarz medycyny pracy oświadczył, że powód powinien dostarczyć oryginał zaświadczenia lekarza prowadzącego o zdolności do pracy. Na czas badania powód nie dysponował jednak jeszcze takim oryginałem. Poinformował jednak, że ustalił, iż oryginał zaświadczenia jest już na poczcie. Lekarz medycyny pracy wskazał, że wobec tego następne spotkanie celem wystawienia orzeczenia o zdolności do pracy odbędzie się dopiero dnia 2 stycznia 2025 r.</p> <p>W dniu badania powód zauważył, że skierowanie na badania od pracodawcy nie zawierało wskazania dotyczącego samochodu służbowego. Powód zapytał o to, dlaczego nie ma tego wskazania w recepcji kliniki <span class="anon-block">(...)</span>. W recepcji kliniki odesłano go w tym zakresie do pracodawcy.</p> <p>Po odbyciu badania, tego samego dnia tj. 30 grudnia 2024 r. około godz. 12:00 powód wrócił do siedziby pracodawcy. Zażądał rozmowy z przedstawicielem kadr celem wyjaśnienia, dlaczego na skierowaniu brakowało okoliczności związanych z samochodem służbowym. Wówczas <span class="anon-block">A. Ś.</span> poleciła powodowi przejście do sali konferencyjnej. Przekazała powodowi informację o likwidacji całego Działu <span class="anon-block">(...)</span>i poprosiła, aby powód poczekał na przyjście Dyrektora.</p> <p>W tym czasie pracownik <span class="anon-block">(...)</span> zadzwonił do biura pracodawcy powoda i poinformował <span class="anon-block">D. M.</span> że lekarz orzecznik na prośbę <span class="anon-block">A. T.</span> dokonał zmiany umówionej przez pozwaną wizyty z 31 grudnia 2024 r. na 2 stycznia 2025 r.</p> <p>W odpowiedzi na powyższe <span class="anon-block">R. W.</span> zlecił <span class="anon-block">A. Ś.</span>zmianę terminu badania na 31 grudnia 2024 r., co z polecenia <span class="anon-block">A. Ś.</span>uczyniła <span class="anon-block">D. M.</span> Ostatecznie termin następnego badania został ustalony na 31 grudnia 2024 r. na godz. 12:15.</p> <p>(dowody:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>przesłuchanie powoda na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 02:50:41-03:45:22, k. 164-166v akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>notatka służbowa – k. 65-65v, 83-83v akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. Ś.</span>na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 00:39:09-01:26:57, k. 157v-160 akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">R. W.</span> na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 01:28:43-02:24:33, k. 160-162v akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>wiadomość mailowa powoda ze statusem przesyłki – k. 179-180 akt)</p> </dd> </dl> <p>Po około 2-3 godzinach odbyło się spotkanie, w którym, oprócz powoda, wzięli udział: <span class="anon-block">R. W.</span> <span class="anon-block">A. Ś.</span> i <span class="anon-block">M. J.</span>Podczas spotkania dyrektor <span class="anon-block">R. W.</span> przekazał powodowi, że zlikwidowano Dział <span class="anon-block">(...)</span>, w którym powód pracował, a także, że kolejny termin badania medycyny pracy wyznaczono na dzień 31 grudnia 2024 r. na godz. 12:15.</p> <p>Mimo to pracodawca powoda sporządził oświadczenie o rozwiązaniu z powodem umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 1 pkt. 1;art. 53 § 1 pkt. 1 lit. b)">art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p.</a> W oświadczeniu jako przyczynę rozwiązania umowy o pracę była niezdolność do pracy powoda spowodowana chorobą trwającą dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku chorobowego oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące. W oświadczeniu pouczono powoda o przysługującym mu prawie do odwołania do sądu pracy. Oświadczenie to było datowane na 30 grudnia 2024 r. Jego treść została odczytana powodowi w trakcie spotkania. Powód odmówił jednak przyjęcia oświadczenia. Podczas spotkania dyrektor wskazał, że jeżeli powód dostarczy zaświadczenie o braku przeciwwskazań do podjęcia pracy, podjęta zostanie decyzja co do zmiany formy rozwiązania stosunku pracy pomiędzy stronami.</p> <p>(dowody:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>notatka służbowa – k. 65-65v, 83-83v akt,</p> </dd> </dl> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. Ś.</span>na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 00:39:09-01:26:57, k. 157v-160 akt;</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>wiadomość mailowa powoda ze statusem przesyłki – k. 179-180 akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia – k. 64-64v akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">R. W.</span> na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 01:28:43-02:24:33, k. 160-162v akt)</p> </dd> </dl> <p>W dniu 31 grudnia 2024 r. o godz. 08:48 powód odebrał przesyłkę zawierającą oryginał zaświadczenia lekarza prowadzącego o zakończeniu leczenia.</p> <p>Tego samego dnia tj. 31 grudnia 2024 r. o godz. 10:31 powód wysłał wiadomość mailową do <span class="anon-block">K. Z.</span> Poinformował w niej, że w nawiązaniu do wczorajszego spotkania z dyrektorem i stawienia się wówczas na badanie medycyny pracy, odebrał przesyłkę z zaświadczeniem. Zadeklarował jednocześnie, że oryginał zaświadczenia dostarczy do lekarza medycyny pracy podczas badania wyznaczonego na dzień 31 grudnia 2024 r. na godz. 12:15. W załączeniu przesłał skan statusu przesyłki.</p> <p>(dowody:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>wiadomość mailowa powoda ze statusem przesyłki – k. 179-180 akt)</p> </dd> </dl> <p>W dniu 31 grudnia 2024 r. powód stawił się na badania w placówce <span class="anon-block">(...)</span> na wyznaczoną godzinę. Cykl badań obejmujący m.in. EKG oraz ponowne pobranie krwi zakończył około godz. 14:00.</p> <p>Wobec braku przeciwwskazań zdrowotnych, lekarz medycyny pracy dnia 31 grudnia 2024 r. wydał orzeczenie o zdolności powoda do wykonywania pracy na stanowisku Kierownika Działu <span class="anon-block">(...)</span>w Departamencie <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Po wykonaniu badań dnia 31 grudnia 2024 r. około godz. 14:00 powód zadzwonił na recepcję biura spółki do <span class="anon-block">K. Z.</span> Nie odebrała ona jednak telefonu od powoda. Powód uznał, że w siedzibie spółki nikogo nie ma, gdyż zwyczajem poprzednich lat w Sylwestra część pracowników była zwalniana do domu wcześniej. W tej sytuacji powód nie pojechał do biura spółki, lecz wrócił do domu. Powód nie wiedział, że w na polecenie <span class="anon-block">R. W.</span> na powoda do 15:30 oczekiwały pracownice Departamentu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">A. Ś.</span> i <span class="anon-block">M. J.</span> </p> <p>(dowody:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>przesłuchanie powoda na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 02:50:41-03:45:22, k. 164-166v akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. Ś.</span> na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 00:39:09-01:26:57, k. 157v-160 akt;</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">R. W.</span> na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 01:28:43-02:24:33, k. 160-162v akt)</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>orzeczenie lekarza medycyny pracy o zdolności do pracy – k. 12 akt)</p> </dd> </dl> <p>W dniu 2 stycznia 2025 r. powód przyjechał do siedziby spółki i zgłosił się do pracy. Przedstawił zaświadczenie lekarza medycyny pracy o zdolności do pracy i zwrócił się o potwierdzenie jego przyjęcia. <span class="anon-block">A. Ś.</span> poprosiła powoda do sali konferencyjnej. Wręczyła powodowi świadectwo pracy, do czego była upoważniona przez dyrektora. Powiedziała, że w dniu 30 grudnia 2024 r. skutecznie rozwiązano z nim umowę o pracę. Powód odmówił przyjęcia dokumentu twierdząc, że nie rozwiązano z nim umowy o pracę.</p> <p>(dowody:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. Ś.</span>na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 00:39:09-01:26:57, k. 157v-160 akt,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>przesłuchanie powoda na rozprawie dnia 8 stycznia 2026 r. – protokół elektroniczny, 02:50:41-03:45:22, k. 164-166v akt)</p> </dd> </dl> <p>Wynagrodzenie miesięczne <span class="anon-block">A. T.</span>, liczone wg. zasad obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy wynosiło 17.713,30 zł.</p> <p>(dowody:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>zaświadczenie – k. 86 akt)</p> </dd> </dl> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie został ustalony na podstawie zgromadzonej dokumentacji, zeznań świadków <span class="anon-block">R. W.</span> <span class="anon-block">A. Ś.</span> <span class="anon-block">M. J.</span> a także dowodu z przesłuchania stron z ograniczeniem na wniosek strony pozwanej do powoda (k. 157v. akt). Wniosek o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka <span class="anon-block">K. Z.</span>został przez powoda cofnięty.</p> <p>Autentyczność przedłożonej dokumentacji nie budziła wątpliwości stron. Brak też było podstaw do kwestionowania jej prawdziwości z urzędu. W zakresie rekonstrukcji stanu faktycznego istotne znaczenie dowodowe miała zwłaszcza notatka sporządzona przez świadka <span class="anon-block">A. Ś.</span> w dniu 31 grudnia 2024 r. Jej walor dowodowy wynikał ze szczegółowości relacji, a także stąd, iż została ona sporządzona bezpośrednio po zakończeniu relewantnych dla rozstrzygnięcia sprawy wydarzeń w dniach 30 i 31 grudnia 2024 r. Istotne znaczenie miały także adnotacje <span class="anon-block">R. W.</span> <span class="anon-block">A. Ś.</span> i <span class="anon-block">M. J.</span> poczynione na oświadczeniu 30 grudnia 2024 r. o rozwiązaniu umowy o pracę.</p> <p>Za wiarygodne uznano zeznania świadków <span class="anon-block">R. W.</span> <span class="anon-block">A. Ś.</span>i <span class="anon-block">M. J.</span>Zeznania te były spójne, gdyż pozostawały we wzajemnej korelacji. Moc dowodową tych zeznań wzmacniała także przywołana już notatka sporządzona przez świadka <span class="anon-block">A. Ś.</span> i adnotacje na piśmie z 30 grudnia 2024 r.</p> <p>W szczególności wskazać należy na relacje wymienionych świadków dotyczące rozmowy z dnia 30 grudnia 2024 r. Były one zgodne i wzajemnie się uzupełniały. Na ich podstawie Sąd ustalił, że w jej trakcie <span class="anon-block">R. W.</span> poinformował powoda o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia i jego przyczynach oraz o możliwości podjęcia rozmów na temat sposobu rozwiązania stosunku pracy w przypadku dostarczenia następnego dnia orzeczenia o zdolności powoda do pracy. Wynikało także z nich, że powód odmówił podpisania dokumentu, co zostało na nim odnotowane.</p> <p>Z tych samych względów zeznania wymienionych świadków były wiarygodne także co do tego, że <span class="anon-block">A. Ś.</span> i <span class="anon-block">M. J.</span>oczekiwały stawiennictwa powoda w siedzibie spółki dnia następnego, aż do godziny 15.30, co jednak nie nastąpiło. Nie było wątpliwości, że kwestia zwolnienia powoda z pracy była ważna dla <span class="anon-block">R. W.</span>Dotyczyła pracownika, który zajmował istotne stanowisko, a do tego był pracownikiem działu, który uległ likwidacji. Występowała także niepewność w zakresie zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 1 pkt. 1;art. 53 § 1 pkt. 1 lit. b)">art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p.</a>, gdyż nie było w istocie jasne czy powód posiada zdolność do pracy, czy nie. <span class="anon-block">R. W.</span>obawiał się też sytuacji, w której, z uwagi na odzyskanie zdolności powoda do pracy, wypowiedzenie mu umowy o pracę nastąpi już w styczniu 2025 r., co, ze względu na regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30;art. 30 § 2(1))">art. 30 § 2^{<!-- -->( 1 )}k.p.</a>, spowoduje wydłużenie okresu wypowiedzenia o jeden miesiąc. Z tych wszystkich względów, mimo wręczenia powodowi rozwiązania umowy o pracę, <span class="anon-block">R. W.</span> był skłonny zmienić tryb rozwiązania stosunku pracy na inny, co wymagało kolejnego spotkania z powodem. W takiej sytuacji, pomimo tego, że pracownicy w Sylwestra gogli wcześniej wyjść z pracy, to jednak za wiarygodne należało uznać to, że <span class="anon-block">R. W.</span> polecił <span class="anon-block">A. Ś.</span>i <span class="anon-block">M. J.</span>pozostawanie w siedzibie pozwanego do końca dnia pracy (do godziny 15.30).</p> <p>Skoro Sąd ustalił przebieg rozmowy z dnia 30 grudnia 2024 r. na podstawie zeznań świadków, to w konsekwencji nie dał wiary powodowi, który inaczej przedstawił jej treść. Powód twierdził, że w trakcie tej rozmowy <span class="anon-block">R. W.</span> polecił jedynie dostarczenie zaświadczenia lekarskiego oraz wskazał na negatywne konsekwencje w przypadku, gdy do tego nie dojdzie, tj. możliwość rozwiązania z powodem umowy o pracę bez wypowiedzenia. Takie twierdzenia nie przekonują. <span class="anon-block">R. W.</span> zaangażował w sprawę dwóch pracowników, osobę odpowiedzialną za sprawy kadrowo-płacowe oraz osobę odpowiedzialną za kwestie proceduralno-prawne. Jego celem było więc to, by rozmowa przebiegła w obecności świadków, co miało eliminować ewentualny spór co do jej przebiegu. Trudno też dociec w jakim celu świadkowie mieliby w tym zakresie fałszować rzeczywistość.</p> <p>Powództwo zasługiwało na częściowe uwzględnienie.</p> <p>Podstawą rozwiązania umowy był <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 1 pkt. 1;art. 53 § 1 pkt. 1 lit. b)">art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p.</a> Zgodnie z treścią tego przepisu pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia, jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące - gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową. Stosownie zaś do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 3)">art. 53 § 3 k.p.</a> rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia nie może nastąpić po stawieniu się pracownika do pracy w związku z ustaniem przyczyny.</p> <p>Z cytowanych przepisów wynika, że w okresie korzystania przez pracownika z zasiłku chorobowego, a następnie ze świadczenia rehabilitacyjnego przez jego pierwsze 3 miesiące pracodawca nie może wypowiedzieć pracownikowi umowy o pracę ani jej rozwiązać bez wypowiedzenia bez winy pracownika. Staje się to dopiero możliwe po upływie wskazanego okresu ochronnego. Jeżeli jednak pracownik stawi się do pracy i wyrazi gotowość jej wykonywania w związku z ustaniem przyczyny niezdolności do pracy, to wówczas pracodawca traci możliwość rozwiązania z pracownikiem umowy o pracę bez wypowiedzenia bez winy pracownika. Podkreślenia wymaga, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 3)">art. 53 § 3 k.p.</a> stawia w tym zakresie dwa warunki. Po pierwsze, pracownik winien stawić się do pracy i ją wykonywać lub pozostawać w gotowości do jej świadczenia. Po drugie, jeżeli przyczyną usprawiedliwionej nieobecności w pracy jest niezdolność do jej świadczenia wskutek choroby, to stawienie się pracownika do pracy tylko wtedy aktualizuje dla pracodawcy zakaz niezwłocznego rozwiązania stosunku pracy, gdy stawienie się to pozostaje w związku z odzyskaniem przez pracownika zdolności do pracy, czyli powrotem do zdrowia. Weryfikacja tej drugiej przesłanki następuje w trybie kontrolnego badania lekarskiego lekarza medycyny pracy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 229;art. 229 § 2;art. 229 § 4)">art. 229 § 2 i 4 k.p.</a>).</p> <p>Nie oznacza to jednak, że samo wydanie przez lekarza medycyny pracy orzeczenia o zdolności do pracy ma charakter konstytutywny dla odzyskania przez pracownika zdrowia. Orzeczenie takie nie kreuje bowiem zdolności do pracy, lecz ją potwierdza. Zdolność do pracy jest kategorią obiektywną, wynikającą ze stanu zdrowia pracownika, natomiast orzeczenie lekarza medycyny pracy stanowi środek dowodowy służący ustaleniu tej okoliczności. Z tego względu nie można automatycznie utożsamiać chwili odzyskania zdolności do pracy z datą wystawienia orzeczenia lekarskiego. W przeciwnym razie o zakresie ochrony wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 3)">art. 53 § 3 k.p.</a> decydowałyby nie rzeczywiste okoliczności zdrowotne, lecz wyłącznie względy organizacyjne związane z terminem przeprowadzenia badania lub obiegiem dokumentów.</p> <p>Jeżeli więc pracownik stawi się do pracy i zgłosi gotowość jej wykonywania, to obowiązkiem pracodawcy jest w pierwszej kolejności skierowanie pracownika na kontrolne badania lekarskie przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 229;art. 229 § 2)">art. 229 § 2 k.p.</a> To na pracodawcy spoczywa bowiem ciężar udowodnienia niezdolności do pracy pracownika stawiającego się do niej po wyczerpaniu okresu pobierania zasiłku chorobowego i świadczenia rehabilitacyjnego (por. wyrok Sądu Najwyższego z 25 listopada 2005 r., I PK 89/05, OSNP 2006/19-20, poz. 296). Wynik takich badań stanowi podstawowy środek dowodowy pozwalający ustalić, czy pracownik odzyskał zdolność do wykonywania pracy. Jeżeli badanie wykaże brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku, to potwierdza ono, że ustała przyczyna usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy, a tym samym aktualizuje się zakaz rozwiązania umowy o pracę przewidziany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 3)">art. 53 § 3 k.p.</a> </p> <p>Pracodawca może zdecydować się oczywiście na rozwiązanie umowy o pracę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 1 pkt. 1;art. 53 § 1 pkt. 1 lit. b)">art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p.</a> bez oczekiwania na wynik badania lekarza medycyny pracy. Badanie to nie jest bowiem warunkiem formalnym skorzystania z tego trybu rozwiązania umowy o pracę. Musi się jednak wówczas liczyć z tym, że rozwiązując umowę o pracę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 1 pkt. 1;art. 53 § 1 pkt. 1 lit. b)">art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p.</a> podejmuje ryzyko polegające na tym, iż może się okazać (np. na etapie postępowania sądowego), iż pracownik w dacie złożenia oświadczenia przez pracodawcę był zdolny do pracy. W takim przypadku oświadczenie pracodawcy będzie naruszało prawo w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 56)">art. 56 k.p.</a> W przypadku, w którym pracownik będzie uchylał się od przeprowadzenia badania, to wówczas pracodawca, aby uniknąć wspomnianego ryzyka nie powinien korzystać z normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 1 pkt. 1;art. 53 § 1 pkt. 1 lit. b)">art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p.</a>, lecz winien rozważyć zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 § 1 pkt 1 k.p.</a>, gdyż odmowa poddania się kontrolnym badaniom lekarskim może być potraktowana jako ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 4 marca 2021 r., II PSKP 13/21, LEX nr 3182905). Pracodawca w takiej sytuacji może także odmówić pracownikowi wypłaty wynagrodzenia za pracę za okres, w którym uchyla się on od kontrolnych badań lekarskich z uwagi na brak możliwości dopuszczenia go w tym czasie do pracy.</p> <p>Zdolności pracownika do pracy nie wyklucza przy tym sam fakt, że nadal przysługuje mu świadczenie rehabilitacyjne. Świadczenie to przyznawane jest na podstawie orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, które ma charakter pewnej prognozy medycznej co do przewidywanego okresu niezdolności do pracy. Nie jest wykluczone, że ten okres zakończy się wcześniej (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 17 lipca 2009 r., I PK 39/09, OSNP 2011/5–6, poz. 74).</p> <p>W realiach niniejszej sprawy bezsporne było, że okres ochronny przewidziany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 1 pkt. 1;art. 53 § 1 pkt. 1 lit. b)">art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p.</a> upłynął. Powód po wykorzystaniu okresu zasiłkowego pobierał bowiem świadczenie rehabilitacyjne od 23 września 2024 r., zaś w dniu złożenia przez pozwanego oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę upłynęły już pierwsze trzy miesiące pobierania tego świadczenia. Spór stron koncentrował się natomiast na tym, czy przed złożeniem powodowi oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę doszło do ziszczenia się przesłanek określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 3)">art. 53 § 3 k.p.</a> </p> <p>W ocenie Sądu odpowiedź na to pytanie powinna być twierdząca. Przede wszystkim nie budzi wątpliwości, że jeszcze przed dniem 30 grudnia 2024 r. powód poinformował pracodawcę o zakończeniu leczenia i odzyskaniu zdolności do pracy. Już w wiadomości e-mail z dnia 20 grudnia 2024 r. przekazał pracownikom działu kadr informację o uznaniu go przez lekarza prowadzącego za zdolnego do pracy od dnia 21 grudnia 2024 r., jednocześnie wyrażając gotowość podjęcia pracy i poddania się badaniom kontrolnym. Pozwany nie kwestionował otrzymania tej wiadomości, a jego dalsze działania polegające na skierowaniu powoda na badania kontrolne świadczą o tym, że informację tę potraktował poważnie.</p> <p>Niewątpliwie w dniu 30 grudnia 2024 r. powód osobiście stawił się zarówno w siedzibie pracodawcy, jak i w placówce medycyny pracy. Deklarował przy tym gotowość do podjęcia pracy. Pierwsza z przesłanek wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 3)">art. 53 § 3 k.p.</a> została zatem spełniona.</p> <p>Rozważenia wymaga natomiast, czy w tej dacie można było uznać, że ustała przyczyna nieobecności powoda w pracy. Okoliczności sprawy przemawiają za takim właśnie wnioskiem. Należy zauważyć, że brak wydania powodowi orzeczenia lekarza medycyny pracy w dniu 30 grudnia 2024 r. nie wynikał z istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy. Lekarz medycyny pracy nie zakwestionował bowiem zdolności powoda do pracy. Jedyną przyczyną odroczenia wydania orzeczenia było nieprzedłożenie oryginału zaświadczenia od lekarza prowadzącego, który uznał leczenie za zakończone. Miała więc miejsce przeszkoda natury formalnej, a nie medycznej. Co istotne, powód nie był odpowiedzialny za to, że w dniu badania nie dysponował zaświadczeniem o zakończeniu leczenia. Powód już wcześniej podjął kroki w kierunku uzyskania oryginału dokumentu i nie mógł ponosić odpowiedzialności za opieszałość podmiotu leczniczego. Takowe zaświadczenie zostało bowiem nadane w <span class="anon-block">Ł.</span> dopiero 27 grudnia 2024 r., co z pewnością było podyktowane naturalnymi opóźnieniami okresu okołoświątecznego. Poza sporem było, że powód odebrał to zaświadczenie z poczty rano w dniu 31 grudnia 2024 r.</p> <p>Kluczowe znaczenie dla sprawy miał fakt, że w dniu 31 grudnia 2024 r., po okazaniu oryginału zaświadczenia, powód uzyskał orzeczenie lekarza medycyny pracy stwierdzające zdolność do wykonywania pracy na dotychczas zajmowanym stanowisku. Potwierdza to, że stan zdrowia powoda umożliwiał świadczenie pracy już w chwili składania mu przez pozwanego oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę. Nie wystąpiły bowiem żadne nowe okoliczności zdrowotne pomiędzy 30 a 31 grudnia 2024 r., które mogłyby uzasadniać zmianę oceny jego zdolności do pracy. Podkreślenia wymaga, że pozwany nie kwestionował oceny medycznej lekarza medycyny pracy odnośnie zdolności powoda do pracy. Była to okoliczność bezsporna. Zaświadczenie to niewątpliwie uzasadniało przyjęcie domniemania faktycznego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 231)">art. 231 k.p.c.</a>), że skoro w dniu 31 grudnia 2024 r. lekarz medycyny pracy nie stwierdził żadnych przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy, to takie przeciwwskazania nie występowały również dzień wcześniej, tj. w dniu 30 grudnia 2024 r. Pozwany nie przedstawił żadnych dowodów, które pozwalałyby domniemanie to obalić.</p> <p>W chwili wręczania powodowi oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę w dniu 30 grudnia 2024 r. pozwany dysponował zatem wiedzą o możliwym odzyskaniu przez powoda zdolności do pracy, a jednocześnie zdawał sobie sprawę z tego, że brak formalnego orzeczenia lekarza medycyny pracy jest wynikiem wyłącznie nieprzedstawienia oryginału dokumentu oczekującego na doręczenie pocztowe. Mimo to pozwany zdecydował się rozwiązać umowę o pracę z powodem w dniu, w którym procedura badania zdolności do pracy nie została jeszcze zakończona. Nadal odbywał się proces weryfikacji tej okoliczności. Kwestia zdolności do pracy została potwierdzona w dniu następnym, kiedy lekarz medycyny pracy wydał orzeczenie o zdolności powoda do pracy. Jak już wskazano, pozwany nie negował mocy dowodowej tego dokumentu. Sumą tych rozważań jest stwierdzenie, iż pozwany naruszył <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 3)">art. 53 § 3 k.p.</a>, albowiem rozwiązał umowę o pracę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 1 pkt. 1;art. 53 § 1 pkt. 1 lit. b)">art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p.</a> w okresie, w którym powód stawił się do pracy będąc gotowym do jej wykonywania pod względem zdrowotnym.</p> <p>Dodatkowo należy zwrócić uwagę, że sam <span class="anon-block">R. W.</span>podczas rozmowy z powodem w dniu 30 grudnia 2024 r. deklarował możliwość prowadzenia dalszych rozmów dotyczących sposobu zakończenia zatrudnienia, jeżeli powód przedstawi następnego dnia dokumenty potwierdzające jego zdolność do pracy. Wypowiedź ta wskazuje, że również w ocenie przedstawiciela pozwanego kwestia odzyskania przez powoda zdolności do pracy nie była definitywnie przesądzona i że pozwany dopuszczał możliwość dalszego kształtowania sytuacji prawnej stron po uzyskaniu wyników badań.</p> <p>Z tych względów Sąd uznał, że w dacie złożenia powodowi oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę zachodziła już sytuacja objęta dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 3)">art. 53 § 3 k.p.</a> Powód stawił się do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności, zaś pozwany utracił możliwość skutecznego rozwiązania stosunku pracy w trybie określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 1 pkt. 1;art. 53 § 1 pkt. 1 lit. b)">art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p.</a> Powództwo było zatem co do zasady uzasadnione.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 56)">art. 56 k.p.</a> pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowanie. O przywróceniu do pracy lub odszkodowaniu orzeka sąd pracy (§ 1). Przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 2;art. 45 § 3)">art. 45 § 2 i 3</a> stosuje się odpowiednio (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45 § 2)">§ 2</a>).</p> <p>Powód w niniejszej sprawie domagał się przywrócenia do pracy. Należało jednak skorzystać z kompetencji, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 2;art. 45 § 2 zd. 1)">art. 45 § 2 zd. 1 k.p.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56 § 2 k.p.</a> i dlatego w miejsce żądania przywrócenia do pracy na rzecz powoda zostało zasądzone odszkodowanie. Przywołany przepis stanowi, że sąd pracy może nie uwzględnić żądania pracownika uznania wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy, jeżeli ustali, że uwzględnienie takiego żądania jest niemożliwe lub niecelowe; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu.</p> <p>W ocenie Sądu reaktywacja stosunku pracy nie była celowa (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 14 maja 1999 r., I PKN 57/99, OSNP 2000/15/576). Dział <span class="anon-block">(...)</span> którego kierownikiem był powód został zlikwidowany. Od marca 2024 r. zajmowane przez powoda stanowisko nie istniało w strukturze organizacyjnej, co jasno wynikało z uchwał zarządu pozwanej spółki. Potwierdzili to w swych zeznaniach świadek <span class="anon-block">A. Ś.</span> a przede wszystkim <span class="anon-block">R. W.</span> Nie było też stanowiska, które choćby w zarysie byłoby analogiczne do stanowiska Kierownika Działu <span class="anon-block">(...)</span> Zadania tego działu zostały wchłonięte przez Departament <span class="anon-block">(...)</span>. Przyznał to sam powód w swych zeznaniach (k. 164 akt). W tej sytuacji przywrócenie powoda do pracy mijałoby się z celem tej instytucji prawnej, skoro stosunek pracy i tak podlegałby wypowiedzeniu z uwagi na brak adekwatnego stanowiska pracy. Jasno to wynikało z zeznań <span class="anon-block">R. W.</span> Na marginesie wskazać należy, że nie miały znaczenia dla sprawy twierdzenia powoda, iż o likwidacji swojego stanowiska pracy dowiedział się dopiero w grudniu 2024 r. Proces likwidacji stanowiska zajmowanego przez powoda niewątpliwie został przeprowadzony, a ewentualny brak wiedzy powoda w tym zakresie nie ma żadnego znaczenia. Niezależnie od tego wskazać należy, że deklaracje powoda w tym przedmiocie były niewiarygodne, o czym świadczy choćby zbieżność czasowa zachorowania powoda z procesem likwidacji stanowiska, wielość decyzji kadrowych podjętych przez pozwaną spółkę w związku ze zniesieniem Działu <span class="anon-block">(...)</span> oraz charakter powiązań rodzinnych powoda z innymi pracownikami spółki, który w zasadzie wyklucza brak wiedzy powoda co do kształtu struktury organizacyjnej pozwanej spółki.</p> <p>Ustalenie wysokości odszkodowania nastąpiło na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 58;art. 58 zd. 1)">art. 58 zd. 1 k.p.</a> W myśl tego przepisu odszkodowanie, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 56)">art. 56</a>, przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. Dlatego w punkcie I. sentencji wyroku zasądzono na rzecz powoda odszkodowanie w wysokości 53.139,90 zł stanowiącej równowartość trzykrotności miesięcznego wynagrodzenia obliczonego jak przy ekwiwalencie za urlop wypoczynkowy (z uwagi na staż pracy powoda obowiązywał trzymiesięczny okres wypowiedzenia). Kwota wskazanego wynagrodzenia nie była między stronami sporna.</p> <p>O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono w punkcie II. sentencji wyroku zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(2);art. 477(2) § 1)">art. 477^{<!-- -->2} § 1 k.p.c.</a>, który wskazuje, że zasądzając należność pracownika w sprawach z zakresu prawa pracy, Sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności w części nie przekraczającej pełnego jednomiesięcznego wynagrodzenia pracownika.</p> <p>W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113 ust. 1 pkt. 3)">punkcie III.</a> orzeczono o kosztach poniesionych tymczasowo w toku procesu przez Skarb Państwa. W tym zakresie Sąd kierował się treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113;art. 113 ust. 1)">art. 113 ust. 1</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 96;art. 96 ust. 1;art. 96 ust. 1 pkt. 4;art. 13;art. 13 ust. 2)">art. 96 ust. 1 pkt 4 i art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (Dz. U. z 2025 r. poz. 1228 ze zm.). Należne od pozwanego koszty procesu policzono od kwoty zasądzonego odszkodowania (53.139,90 zł x 5%), jako że w tym zakresie pozwany był stroną przegrywającą sprawę.</p> <p>sędzia Andrzej Kurzych</p> </div>