II SA/Rz 592/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik NSA Stanisław Śliwa /spr./ Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 8 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi J.B. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie skierowania do innych robót -skargę oddala- UZASADNIENIE do wyroku z dnia 8 grudnia 2009 r. Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] Okręgowy Inspektor Pracy działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i art. 19 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589) po rozpatrzeniu odwołania J. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] od punktu nr 1 nakazu inspektora pracy z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie skierowania do określonych prac utrzymał w mocy tę decyzję. W uzasadnieniu podano, że decyzją pierwszoinstancyjną nakazano skierować pracownika B. R. do prac niezwiązanych z obsługą agregatu tynkarskiego do czasu uzyskania przez wyżej wymienionego kwalifikacji do obsługi agregatów tynkarskich w trybie określonym rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2001 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas eksploatacji maszyn i innych urządzeń technicznych do robót ziemnych, budowlanych i drogowych (Dz. U. Nr 118, poz. 1263). Z decyzją powyższą nie zgodził się J. B. składając od niej odwołanie, w którym podniósł, że pracownik B. R. w dniach od 24 do 31 maja 2008 r. odbył przeszkolenie z obsługi agregatów tynkarskich w Ośrodku Szkolenia Zawodowego "[...]" w S., po ukończeniu którego uzyskał zaświadczenie o posiadaniu kwalifikacji zawodowych (jego kopia stanowi załącznik do protokołu kontroli). Podstawę wydania tego zaświadczenia stanowiły przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. Nr 31, poz. 216). Składający odwołanie powołał się na § 2 tegoż rozporządzenia, wedle którego kurs jest jedną z form kształcenia, w której następuje uzyskiwanie i uzupełnianie przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych. Zdaniem odwołującego się, pracownik B. R. odbył stosowny kurs, dzięki któremu uzyskał kwalifikacje zawodowe niezbędne do obsługi agregatów tynkarskich. Zaznaczył, ze decyzja inspektora pracy oznacza dla niego w praktyce konieczność zaniechania wykonywania zakontraktowanych robót a co za tym idzie zaprzestania działalności. Okręgowy Inspektor Pracy uznał, iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. W motywach wskazał, iż w dniach 15, 16 i 24 kwietnia 2009 r. inspektor pracy przeprowadził kontrolę Firmy "[...]" prowadzonej przez J. B., która na budowie mającej miejsce na działce nr [...] obr [...] przy ul. H. w R. wykonywała tynki przy użyciu agregatu tynkarskiego, którego obsługę powierzono pracownikowi B. R. Ustalono, że wyżej wymieniony pracownik posiada zezwolenie uprawniające do obsługi maszyn budowlanych i drogowych - agregatów tynkarskich nr [...] z dnia 31 maja 2008 r. oraz zaświadczenie potwierdzające posiadanie kwalifikacji zawodowych nr [...]z dnia 31 maja 2009 r. Obydwa dokumenty zostały wystawione przez Ośrodek Szkolenia Zawodowego "[...]" w S. w oparciu o § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych. Okręgowy Inspektor Pracy zwrócił uwagę, iż wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy podczas eksploatacji maszyn i innych urządzeń technicznych do robót ziemnych, budowlanych i drogowych określają przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2001 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas eksploatacji maszyn i innych urządzeń technicznych do robót ziemnych, budowlanych i drogowych. W świetle § 23 tego aktu wykonawczego maszyny robocze, o których mowa w jego załączniku nr 1, w tym agregaty tynkarskie (Grupa IV pozycja 10 załącznika) mogą być obsługiwane wyłącznie przez osoby, które ukończyły szkolenie i uzyskały pozytywny wynik sprawdzianu przeprowadzonego przez komisję powołaną przez Instytut Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego w Warszawie i które otrzymały świadectwo oraz wpis do książki operatora. Tymczasem zezwolenia nr [...] z dnia 31 maja 2008 r. wydanego przez Ośrodek Szkolenia Zawodowego "[...]" w S. nie uzyskano w trybie przepisów tegoż rozporządzenia, tylko wspomnianego wyżej rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r. W szczególności nie wydano go w oparciu o wynik sprawdzianu przeprowadzonego przez komisję powołaną przez Instytut Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego w Warszawie i nie spełnia ono wymagań określonych w § 26 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2001 r. oraz w jego załączniku nr 2. Organ odwoławczy podkreślił, że regulacje tego ostatniego rozporządzenia są przepisami szczególnymi odnoszącymi się do ściśle określonej grupy maszyn i urządzeń technicznych, które mogą być obsługiwane wyłącznie przez osoby, które uzyskały uprawnienia kwalifikacyjne w ściśle określonym trybie. Z kolei przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r . stanowią regulację ogólną, zatem nie mogą stanowić podstawy do wydania dokumentu upoważniającego do obsługi agregatów tynkarskich. Organ wskazał również na art. 2373§ 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r., nr 21, poz. 94 ze zm. oraz z 2008 r. Nr 116, poz. 740), zgodnie z którym nie wolno dopuścić pracownika do pracy, do której nie posiada on wymaganych kwalifikacji. Skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] czerwca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożył J. B., wnosząc o jej uchylenie w całości z powodu niezgodności z prawem. W uzasadnieniu podniósł, iż pracownik B. R. posiada wystarczające kwalifikacje do obsługi agregatów tynkarskich potwierdzone w zaświadczeniu z dnia 31 maja 2008 r. wystawionym przez Ośrodek Szkolenia Zawodowego "[...]" w S. a zatem podmiot, który posiada uprawnienia do prowadzenia działalności gospodarczej w tym zakresie. Skarżący zarzucił, iż organy nie wzięły w ogóle pod uwagę przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r., uwzględniając jedynie rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2001 r. W jego ocenie, regulacje zawarte w obydwu wymienionych aktach nie powinny być ze sobą sprzeczne, a jedynie uzupełniać się. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie, jako niezasadnej. Organ powtórzył argumentację przedstawioną uprzednio w kwestionowanym rozstrzygnięciu. Jeszcze raz podkreślił, iż żaden z przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r. nie może stanowić podstawy do wydania dokumentu potwierdzającego kwalifikacje do obsługi agregatów tynkarskich z uwagi na to, iż tryb uzyskania takich kwalifikacji został szczegółowo unormowany w rozporządzeniu Ministra Gospodarki. Organ zaznaczył także, iż Ośrodek Szkolenia Zawodowego[...]" w S. zaprzestał prowadzenia szkoleń operatorów sprzętu i urządzeń wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Gospodarki z 2001 r., co stało się w wyniku kontroli przeprowadzonej w we wskazanym podmiocie przez Kuratorium Oświaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta jest dokonywana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, na co wskazuje art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej w dalszej części P.p.s.a. W powyższym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu materialnemu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. eliminacja przedmiotu skargi z obrotu prawnego następuje w razie stwierdzenia, iż nastąpiło naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynika sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Z art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wspomniany przepis zezwala zatem sądowi administracyjnemu na uwzględnienie skargi z uwagi na okoliczności, których skarżący nie podnosił w skardze. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie narusza ona prawa. Podstawę materialnoprawną decyzji Inspektora Pracy stanowił przepis art. 11 pkt 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. nr 89, poz. 589 z późn. zm.). Przepis tern przewiduje, że w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa pracy lub przepisów dotyczących legalności zatrudnienia właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy są uprawnione między innymi do skierowania do innych prac pracowników lub innych osób dopuszczonych do pracy wbrew obowiązującym przepisom przy pracach wzbronionych, szkodliwych lub niebezpiecznych albo pracowników lub innych osób dopuszczonych do pracy przy pracach niebezpiecznych, jeżeli pracownicy ci lub osoby nie posiadają odpowiednich kwalifikacji. Nakazy w tych sprawach podlegają natychmiastowemu wykonaniu. Przeprowadzona u skarżącego kontrola wykazała, że zatrudniony w prowadzonej przez niego Firmie B. R. pracuje, jako operator agregatu tynkarskiego w oparciu o wystawione przez Ośrodek Szkolenia Zawodowego "[...]" w S. zaświadczenie z dnia 31 maja 2008 r. potwierdzające posiadanie przez niego kwalifikacji zawodowych. Organy uznały, że przedmiotowe zaświadczenie nie uprawnia B. R. do pracy w charakterze operatora agregatu tynkarskiego. Stanowisko organów w tym zakresie nie narusza przepisów prawa. Uprawnienia pracowników do obsługi wszelkich agregatów tynkarskich określone są przez rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2001 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas eksploatacji maszyn i innych urządzeń technicznych do robót ziemnych, budowlanych i drogowych (Dz. U. nr 118, poz. 1263). Rozporządzenie to w § 23 przewiduje, że maszyny robocze o których mowa w załączniku nr 1 do rozporządzenia (w grupie IV pod poz. 10 są tam wymienione agregaty tynkarskie) mogą być obsługiwane wyłącznie przez osoby, które ukończyły szkolenie i uzyskały pozytywny wynik sprawdzianu przeprowadzonego przez komisję powołaną przez Instytut Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego w Warszawie. Jest poza sporem, że B. R. nie ukończył szkolenia i nie uzyskał pozytywnego wyniku sprawdzianu przeprowadzonego przez komisję powołaną przez Instytut Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego w Warszawie. W takiej sytuacji uznać należy, że nie posiada on uprawnień do obsługiwania agregatu tynkarskiego, dlatego zaskarżona decyzja, nakazująca skierowanie go do prac innych, niż obsługa agregatu tynkarskiego w świetle brzmienia przepisu art. 11 pkt 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy jest w pełni uzasadniona. Odnosząc się do zarzutów skargi i argumentów odwołania stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie. Co do faktu, że kontrole przeprowadzone w okresie wcześniejszym nie kwestionowały uprawnień B. R. wskazać należy, że argument ten nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wadliwość ustaleń poprzednich kontroli nie może wpłynąć negatywnie na ocenę prawidłowości wydanej decyzji. Odnośnie zarzutu dotyczącego uzyskania przez B. R. uprawnień do obsługiwania agregatu tynkarskiego w oparciu o rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. nr 31, poz. 216) podnieść należy, że przepisy tego rozporządzenia pozwalają na uzyskiwanie kwalifikacji zawodowych we wszystkich tych zawodach, które nie są regulowane przez przepisy szczególne. Przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2001 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas eksploatacji maszyn i innych urządzeń technicznych do robót ziemnych, budowlanych i drogowych są lex specialis w stosunku do przepisów o rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych w zakresie określenia wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy podczas eksploatacji maszyn i innych urządzeń technicznych przeznaczonych do robót ziemnych, budowlanych i drogowych. Do tego, by móc obsługiwać maszyny robocze wymienione w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2001 r. należy ukończyć szkolenie i uzyskać pozytywny wynik sprawdzianu przeprowadzonego przez komisję powołaną przez Instytut Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego w Warszawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, dlatego w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.