I SA/Wa 793/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.F. na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 5 kwietnia 2011 r. A.F. zamieszkały przy ul. [...] w Z. (jak wiadomo Sądowi z urzędu z pisma k-26 urodzony w [...].) wniósł, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarżący nie posiada w niniejszej sprawie przymiotu strony. Jednocześnie pismem z dnia [...] lipca 2011 r. organ wskazał, iż przedmiotu skargi nie stanowi decyzja administracyjna a pismo, które zostało skierowane do A.F. jako odpowiedź na jego pisma z dnia 25 stycznia 2011 r. oraz z dnia 14 lutego 2011 r. - z załączonej kopii zaskarżonego pisma z dnia [...] marca 2011 r. wynika, że jego adresatem był A.F. zamieszkały przy ul. [...] w Z., tj. ojciec skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wskazać należy, że po wniesieniu skargi Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W szczególności Sąd bada, czy skargę wniósł podmiot określony w art. 50 § 1 i § 2 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Jak z tego wynika o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje posiadanie interesu prawnego. Przy czym podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Wobec czego istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną Sygn. akt I SA/Wa 793/11 normą prawa materialnego - taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Zatem stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się do ustalenia związku o charakterze materialno - prawnym między obowiązującą normą, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu. W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Skarga bowiem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjno prawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi. Kryterium "interesu prawnego" ma zatem charakter materialno - prawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a kwestionowanym w skardze aktem lub czynnością organu administracji. Kolejną kwestią podlegającą badaniu Sądu stanowi dopuszczalność zaskarżenia przedmiotu skargi. Na podstawie art. 3 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4 a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 a. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy zauważyc trzeba, że przedmiotem skargi jest pismo informacyjne Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] Sygn. akt I SA/Wa 793/11 marca 2011 r., skierowane do ojca skarżącego tj. do A.F. urodzonego w [...] r. i zamieszkałego przy ul. [...] w Z., a stanowiące odpowiedź na jego wystąpienia z dnia 25 stycznia i 14 lutego 2011 r. Zatem, w ocenie Sądu, przedmiot skargi nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, a wobec czego skarga jest niedopuszczalna. Ponadto wskazać należy wystąpienie po stronie skarżącej negatywnej przesłanki w postaci braku legitymacji do złożenia niniejszej skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.