IV SA/Wa 2695/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku F. sp. z o. o. w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w sprawie ze skargi F. sp. z o. o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji celu publicznego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...]. UZASADNIENIE F. sp. z o. o. w W. wniosła do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] czerwca 2012 r. o ustaleniu warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji celu publicznego polegającej na budowie kontenerowej stacji transformatorowej na działce ew. nr [...] z obrębu [...] wraz z liniami zasilającymi na działkach ew. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...]/ul. [...] w W.. W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p. p. s. a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Jednakże art. 61 § 3 p. p. s. a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeśli w wyniku jej wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie decyzje, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie decyzji należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w decyzji. Wobec powyższego nie każda decyzja nadaje się do wykonania, a więc nie każda wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród decyzji, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Decyzja o ustaleniu warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji celu publicznego jest właśnie tego rodzaju aktem. Decyzja ta z uwagi na specyfikę regulowanego nią przedmiotu nie ma cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 p. p. s. a. Ma ona charakter deklaratoryjny, stwierdzając jedynie zgodność zamierzenia inwestycyjnego z prawem, sama w sobie nie uprawnia jeszcze do rozpoczęcia robót budowlanych. Inwestycja konkretyzuje się dopiero na etapie pozwolenia na budowę i dopiero wówczas może wystąpić po stronie osób trzecich możliwość doznania szkody bądź skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 p. p. s. a. Wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p. p. s. a. orzeczono, jak w sentencji.