II GZ 451/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 28 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 79/11 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi G. J. na informację Marszałka Województwa K.-P. z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 79/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. odrzucił wniosek G. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie z jej skargi na czynność Marszałka Województwa K.-P. z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Postanowieniem z dnia 21 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. odrzucił skargę G. J. na informację Marszałka Województwa K. – P. z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013. Pismem z dnia 29 marca 2011 r. G. J. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podając, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu, z uwagi na awarię samochodów, którymi przesyłka zawierająca skargę miała być dostarczona do Urzędu Pocztowego w G. Postanowieniem z dnia 5 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 79/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu Sąd podał, że termin do złożenia skargi upływał w dniu 22 grudnia 2010 r., a została ona złożona w dniu 23 grudnia 2010 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu. Oceniając argumenty podniesione przez stronę skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu Sąd stwierdził, że trudno dopatrzeć się w nich braku winy. W ocenie Sądu, strona skarżąca nie zadbała o to, aby jej skarga wniesiona została we właściwym terminie do właściwego organu, jak również w sposób przekonywujący nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Po rozpoznaniu zażalenia G. J., Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 lipca 2011 r., sygn. akt II GZ 346/11, uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W ocenie NSA z uzasadnienia postanowienia nie wynikało, czy w należyty sposób zostały zbadane przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Odnosząc się do przesłanki braku winy w uchybieniu terminu, NSA stwierdził, że w tym zakresie rozważania Sądu I instancji były niewystarczające, a WSA ograniczył się wyłącznie do arbitralnego stwierdzenia, że w rozpoznawanej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił braku winy. Odrzucając wniosek G. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. podkreślił, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu liczy się od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o jego uchybieniu. Odnosząc się do rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi ustała w dniu 23 grudnia 2010 r., tj. w dniu, w którym strona miała możliwość nadania przesyłki zawierającej skargę, a nie w dniu 25 marca 2011 r., kiedy zostało jej doręczone postanowienie o odrzuceniu skargi. Ze stosownym wnioskiem skarżąca powinna zatem wystąpić najpóźniej w dniu 30 grudnia 2010 r., tymczasem stosowny wniosek został nadany w dniu 1 kwietnia 2011 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu orzeczeniu strona zarzuciła: 1) skutkującą nieważnością postępowania obrazę przepisów art. 18 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przez wydanie zaskarżonego postanowienia przez sędziego, który wydał uprzednio zaskarżone postanowienie WSA w B. z dnia 5 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 79/11; 2) obrazę art. 88 zdanie pierwsze p.p.s.a. przez odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu w sytuacji, gdy wniosek ten nie był spóźniony. W uzasadnieniu strona podniosła, że przepis art. 18 § 1 pkt 6 wymagał, aby wniosek skarżącej o przywrócenie terminu po uchyleniu przez NSA postanowienia WSA w B. rozpoznał w innym składzie osobowym. Odnosząc się do drugiego z zarzutów strona stwierdziła, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożyła w terminie. Z chwilą otrzymania postanowienia Sądu I instancji stan niewiedzy skarżącej o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi ustał, co w ocenie strony było równoznaczne z ustaniem przyczyny uchybienia terminowi w rozumieniu art. 87 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie art. 86 i 87 p.p.s.a. warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych. W rozpoznawanej sprawie skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi na czynność Marszałka Województwa K.-P., składając ją jeden dzień po upływie terminu do jej wniesienia. Z okoliczności sprawy wynika, że termin do wniesienia skargi upływał w dniu 22 grudnia 2010 r. Skarżąca nadała skargę w Urzędzie Pocztowym w G. w dniu 23 grudnia 2010 r. Wniosek o przywrócenie terminu został natomiast nadany w dniu 1 kwietnia 2011 r. Skarżąca, jako przyczynę uchybienia terminu, wskazała we wniosku o jego przywrócenie zdarzenie losowe, którym była w dniu 22 grudnia 2010 r. awaria samochodu pracownika, który miał dokonać wysyłki skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie zatem przyjął, iż przyczyna uchybienia terminu po stronie skarżącej ustała w dniu 23 grudnia 2010 r., tj. w dniu, w którym strona miała możliwość nadania przesyłki zawierającej skargę, i od tego momentu należało liczyć siedmiodniowy termin do złożenia pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu, a nie jak twierdziła skarżąca w dniu 25 marca 2011 r., tj. w dacie doręczenia postanowienia WSA w B. z dnia 21 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 79/11, o odrzuceniu skargi. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił wniosek G. J. o przywrócenie terminu jako spóźniony. Za nietrafny należy również uznać zarzut naruszenia art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a. poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia przez tego samego sędziego, który wydał postanowienie uchylone przez NSA. Uchwałą składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt I GPS 1/10, uznano, że w razie uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zaskarżonego zażaleniem postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego lub zarządzenia przewodniczącego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania nie ma zastosowania art. 185 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela zaprezentowany pogląd. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.