Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II OSK 3452/18

Sądy administracyjne2021-11-17
Sygnatura
II OSK 3452/18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2021-11-17
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Tomasz Zbrojewski

Rozstrzygnięcie

Dopuszczono do udziału w postępowaniu sądowym

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku O. [...] z siedzibą w R. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w sprawie ze skargi kasacyjnej "K. [...]" sp. z o.o. z siedzibą w M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Po 14/18 w sprawie ze skargi "K. [...]" sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: dopuścić O. [...] z siedzibą w R. do udziału w postępowaniu. UZASADNIENIE Pismem z dnia 11 listopada 2021 r. O. [...] z siedzibą w R. (dalej powoływane jako: Stowarzyszenie) wniosło o dopuszczenie do udziału w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej "K. [...]" sp. z o.o. z siedzibą w M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Po 14/18. Stowarzyszenie podniosło, że przedmiot sprawy jest zgodny z celami statutowymi organizacji oraz że stanowisko Sądu Wojewódzkiego wyłączające możliwość sumowania mocy anten jest sprzeczne z jednolitym poglądem NSA. W uzasadnieniu wniosku przytoczono orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, mające wskazywać na konieczność określenia w dokumentacji projektowej równoważnej mocy promieniowania izotropowego nie tylko dla poszczególnych anten wchodzących w skład stacji bazowej, ale również rozważenie ewentualnego nakładania się wiązek promieniowania emitowanego przez poszczególne anteny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. W świetle art. 33 § 2 p.p.s.a., każdy cel działania określony w statucie stowarzyszenia może uzasadniać wystąpienie z żądaniem dopuszczenia do postępowania sądowego, jeżeli przedmiot postępowania wkracza w zakres jego działań jako organizacji społecznej, czy to ze względu na czynności postępowania, czy też ze względu na jego wynik. Celem wymienionym w statucie, uzasadniającym dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu sądowym może być nie tylko obrona indywidualnych interesów i praw swoich członków, ale także na przykład propagowanie określonej działalności czy pewnych idei, ochrona wartości materialnych i niematerialnych, zapobieganie niekorzystnym zjawiskom społecznym lub ekonomicznym (zob. postanowienie NSA z dnia 8 maja 2018 r., sygn. akt II OZ 440/18). Przedmiotowa sprawa dotyczy ustalenia warunków lokalizacji dla inwestycji polegającej na budowie bezobsługowej stacji bazowej telefonii komórkowej sieci ] nr [...], na terenie działki nr [...], obręb G., w miejscowości G. Złożona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna podważa stanowisko Sądu I instancji odnośnie braku konieczności zsumowania parametrów charakteryzujących planowany obiekt. Zarzuca błędną wykładnię § 2 ust. 2 pkt 3, § 2 ust. 1 pkt 7, § 3 ust. 2 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. 2016 r. poz. 71 ze zm.). Jak wynika z dołączonego do wniosku statutu Stowarzyszenia, jego cele statutowe zostały określone jako "ochrona ludzi i środowiska przed promieniowaniem elektromagnetycznym od źródeł technicznych, a także ochrona od innych zagrożeń środowiska naturalnego, w tym: (...) przeciwdziałanie zagrożeniom ze strony urządzeń emitujących do środowiska szkodliwe substancje i pola elektromagnetyczne, przeciwdziałanie budowie i użytkowaniu urządzeń emitujących promieniowanie elektromagnetyczne, jeśli nie istnieją niezbite dowody nieszkodliwości promieniowania". W związku z powyższym, porównując także całokształt działalności Stowarzyszenia z przedmiotem postępowania, w niniejszej sprawie dopuszczenie go do udziału w postępowaniu jest uzasadnione. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 33 § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.