I SA/Wa 1711/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na pismo Rektora Politechniki [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia urlopu nieuwarunkowanego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Rektora Politechniki [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] informujące o niespełnieniu warunku koniecznego z § 17 pkt 6 Regulaminu Studiów Politechniki [...] do udzielenia urlopu nieuwarunkowanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W ocenie Sądu niniejsza sprawa, w związku z którą wniesiono skargę na pismo Rektora Politechniki [...], nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, bowiem zaskarżone pismo nie jest ani postanowieniem, ani decyzją, o których mowa w art. 3 § 2 tej ustawy, ani też innym aktem rozstrzygającym sprawę co do jej istoty. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Zaskarżone do Sądu pismo Rektora Politechniki [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] nie konkretyzuje bowiem żadnego stosunku administracyjnoprawnego i w żaden sposób nie rozstrzyga o prawach czy obowiązkach strony. Z zaskarżonego pisma, stanowiącego jedynie informację dla skarżącego wynika, że nie spełnił on warunku koniecznego do udzielenia urlopu nieuwarunkowanego, a zatem nie można uznać go za czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi bowiem, że czynności w nim wymienione muszą mieć charakter publicznoprawny i że czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Stwierdzić zatem należy, że skoro zaskarżone pismo nie stanowi aktu ani czynności wymienionych w art. 3 § 2 powołanej ustawy, a zatem nie podlega jurysdykcji sądowoadministracyjnej, to nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.