IV SAB/Wr 652/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego na okres zasiłkowy 2021/2022 postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Uzasadnienie: S. W. pismem z 15 września 2021 r., nadanym w formie elektronicznej w ramach platformy e-PUAP, za pośrednictwem Wojewody D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę - w formie trzech załączników do tego pisma - na bezczynność organu w przedmiocie ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego na okres zasiłkowy 2021/2022. Wskazane załączniki zawierały skany poszczególnych stron skargi końcowo opatrzonej podpisem strony i nie zostały podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W wykonaniu zarządzenia z dnia 17 marca 2022 r, wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, przez nadesłanie skargi prawidłowo podpisanej podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, zgodnie z art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wyjaśniono jednocześnie skarżącemu, że przesłana w tej sprawie skarga w formie trzech załączników nie została podpisana zgodnie z art.46 §2a i § 2b p.p.s.a. Wezwanie zostało doręczone elektronicznie na adres skarżącego wskazany przez organ (k. 40 akt sądowych) w dniu 22 marca 2022r. , co potwierdza Urzędowe Poświadczenie Doręczenia (k. 46 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że skarżący do dnia wydania niniejszego postanowienia nie wykonał wezwania Sądu Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do treści art. 46 § 2b p.p.s.a. wskazane zasady dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Jak wynika natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do jej odrzucenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. W tej sprawie skarżący wniósł skargę drogą elektroniczną. Skargę stanowiły trzy załączniki do pisma przewodniego z dnia 15 września 2021 r. W załącznikach zostały sformułowane stawiane przez skarżącego zarzuty, a także wnioski procesowe. Skarga (trzy załączniki do pisma przewodniego) nie została podpisana w wymaganej przepisami prawa formie. Wobec tego, Sąd wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez jej prawidłowe podpisanie w formie elektronicznej. Wezwanie zawierało pouczenie, że niedokonanie żądanych czynności w wyznaczonym terminie, spowoduje odrzucenie skargi. Termin wyznaczony wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczonym skutecznie stronie w dniu 22 marca 2022 r. upłynął bezskutecznie z dniem 29 marca 2022 r. Zatem, skoro braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.